Apel o demokrację w miejscu pracy

Od początku kapitalizmu ludzie pracy toczą niekończącą się walkę z pracodawcami i właścicielami kapitału o swoje zarobki, warunki i jakość życia. Dzięki sile swojego bogactwa właściciele kapitału, z natury rzeczy, mieli przewagę i tylko poprzez ostrą walkę klasową ludzie pracy wywalczyli sobie prawa, które posiadają.

Jeśli nic się nie zmieni, ta nierównowaga sił tylko się pogłębi, gdy nadejdzie 4. rewolucja przemysłowa. Gdy pracodawcy będą coraz bardziej automatyzować, wartość rynkowa siły roboczej spadnie. Gdy pracodawca na nasyconym rynku wprowadza narzędzie zwiększające wydajność, zmniejsza się zapotrzebowanie na siłę roboczą i może zmniejszyć liczbę etatów, aby zwiększyć zyski. Chociaż bezrobocie niekoniecznie musi gwałtownie wzrosnąć, więcej osób będzie musiało znaleźć nową pracę i prawdopodobnie w desperacji będzie musiało zgodzić się na gorsze warunki i płace niż wcześniej. Jeśli jednak ludzie pracy mieliby decydować, wzrost wydajności wynikający z automatyzacji zostałby wykorzystany do skrócenia tygodnia pracy i poprawy jakości życia pracowników.

Rada Związkowa xJ zaprzecza, że walka o warunki pracy musi być wieczną pogonią za pracodawcami o płace i warunki. Walka o interesy ludzi pracy nie może dotyczyć tylko układów zbiorowych, ale musi również dotyczyć władzy. Aby ludzie pracy mieli władzę nad własnym życiem, własną pracą i własnym bytem. Aby ludzie pracy nie byli zależni od dobrej woli właścicieli kapitału ani od swojej pozycji negocjacyjnej wobec pracodawców.

Rada Związkowa xJ chce zalegalizować demokrację w miejscu pracy:gdzie pracownicy mają prawo wybierać swoich przedstawicieli do zarządów firm, w których pracują. Do prowadzenia firmy potrzebne są dwie rzeczy: kapitał i siła robocza. Dziś tylko kapitał otrzymuje uznanie za swój wkład w postaci miejsca w zarządzie. Należy to skorygować i dać pracownikom prawo do obsadzania połowy miejsc w zarządzie, na równi z właścicielami kapitału.

Rada Związkowa xJ chce spółdzielni pracowniczych:firmy, które są wspólną własnością wszystkich tam pracujących i są zarządzane demokratycznie. Obecne przepisy dotyczące spółdzielni są prawie bezużyteczne dla spółdzielni pracowniczych, ponieważ nie przewidują, że liczba członków może wpływać na warunki operacyjne spółdzielni. W rzeczywistości powinno być równie łatwo założyć spółdzielnię pracowniczą, jak spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.

Należy zwiększyć świadomość społeczną na temat takich spółdzielni, a związkowi przedsiębiorcy muszą mieć łatwy dostęp do kapitału, aby zakładać takie spółdzielnie.