Wolność Socjalizmu

Wolność to możliwość rozkwitu jako człowiek i rozwijania swoich talentów lub czegokolwiek, do czego dąży umysł. Ludzie, którzy są biedni, głodni, bezdomni i nie stać ich na wizytę u lekarza, a tym bardziej na zdobycie wykształcenia, nie mają wolności zgodnie z ideologią Socjalizmu. Liberałowie natomiast próbowali ukraść pojęcie wolności i uczynić je swoim, mówiąc o wolności jednostki i wolności rynku, ale z perspektywy, że nikt nic nie robi, chyba że ma wolność, by na tym samemu zarobić. Są pod wpływem ekonomisty i filozofa Adama Smitha, który mówił o niewidzialnej ręce rynku, która sama się organizuje, i że ludzie dostosowują się do siebie nawzajem z nadziei na zysk. Słynne jest jego zdanie, które brzmi: „Nie z dobroci rzeźnika, piwowara czy piekarza oczekujemy naszego obiadu, ale z uwagi na ich własny interes.”

Socjalizm patrzy na sprawy inaczej. Socjalizm mówi, że aby społeczeństwo mogło być wolne, rozwijać się i ewoluować jako całość, jednostka w społeczeństwie musi mieć wolność do rozwoju i ewolucji. W ten sposób wolność woli staje się rzeczywistą władzą człowieka nad własnymi myślami, wartościami i wyborami, która nie opiera się na indoktrynacji poprzez media należące do bogaczy, reklamy, kampanie reklamowe finansowane przez pracodawców i specjalistów ds. public relations zatrudnionych przez kapitał. Inną stroną wolności w Socjalizmie jest możliwość robienia tego, co się chce, bez bycia poddanym przymusowi lub przemocy ze strony innych, a tym samym posiadanie swobody wyboru.

W społeczeństwie kapitalistycznym ludzie wydają się być chciwi, myślą przede wszystkim o własnym interesie i nie ufają innym. Twierdzi się z całą stanowczością, że te cechy są naturą człowieka. Człowieczeństwo z perspektywy rynku kręci się wokół konsumentów i konkurentów. W Socjalizmie człowieczeństwo kręci się wokół współpracy i braterstwa. Socjaliści mówią, że natura człowieka nie stoi na przeszkodzie Socjalizmowi. Socjalizm jest w każdym człowieku, ale czeka, aż taki ustrój społeczny zostanie wprowadzony.

Wolność do rozkwitu osiąga się między innymi poprzez skrócenie czasu pracy. Socjaliści kładą na to duży nacisk. Mogłoby to jednak oznaczać, że produkowano by znacznie mniej różnego rodzaju rzeczy. Ale socjaliści nie uważają tego za tragedię. Więcej rzeczy nie przyczynia się do wzrostu i rozwoju człowieka, a wręcz przeciwnie. Kiedy zapewnione są godne warunki życia i wystarczający czas wolny, ludzie zyskują wolność wyboru tego, co ich interesuje. Mniej telefonów iPhone w zamian za więcej wolności i czasu wolnego to wymiana, która odpowiada socjalistom.

Socjalizm mówi, że nie ma wolności dla pracowników w konieczności oddawania kapitalistom całego zysku generowanego przez ich pracę. Pracodawcy natomiast mają wolność, by robić z zyskiem, co chcą; wydawać go na konsumpcję, inwestować, a nawet palić pieniądze. W społeczeństwie socjalistycznym wszyscy otrzymują część zysku. Gromadzenie bogactwa kosztem mas nie wchodzi w grę.

Demokracja oznacza, że władzę ma ogół społeczeństwa, a nie jakaś ograniczona grupa ludzi, nie bogaci ani ci, którzy uważają się za bardziej kompetentnych do sprawowania władzy. Socjalizm kładzie duży nacisk na wolność społeczeństwa do wywierania rzeczywistego wpływu na otaczające je społeczeństwo, miejsce pracy, związek zawodowy, szkołę, dzielnicę, gminę czy wieś.

Kiedy mówi się o wolności, często mówi się owolności odiwolności do! Wolność Socjalizmu polega na -wolności od- ubóstwa, niewolniczej pracy, braku szacunku, poniżenia, ucisku, przemocy, ciągłego indoktrynowania przez media i reklamy, nieustannego żądania zwiększonej wydajności, użycia siły, groźby utraty pracy, strachu przed niepewnością finansową, wyzysku i gromadzenia bogactwa przez nielicznych, i tak dalej.

A wolność Socjalizmu polega na -wolności do- godnych płac, czasu wolnego, wolności do rozkwitu jako człowiek, posiadania czasu dla dzieci i rodziny, posiadania czasu dla przyjaciół, uprawiania hobby, wolności twórczości w sztuce i kulturze, innowacji w życiu gospodarczym, wolności dzielenia się z innymi owocami zasobów, posiadania udziału w wartości dodanej pracy, posiadania dobrego mieszkania, posiadania wystarczającej ilości jedzenia, posiadania ubrań, wolności do bezpłatnej edukacji, bezpłatnej opieki medycznej, wpływania na swoje najbliższe otoczenie, wyrażania swoich poglądów, posiadania niezależnej woli itd.

Warto zakończyć ten artykuł o wolności tym, co Einar Olgeisson, przewodniczący starszej Islandzkiej Partii Socjalistycznej, mówi we wstępie do Manifestu Komunistycznego o filozofie Rousseau, który żył w XVIII wieku i miał duży wpływ na przywódców rewolucji francuskiej w 1789 roku. Einar mówi, że Rousseau był: „… rzecznikiem milionów, którzy inaczej nie mieli nikogo, obrońcą maluczkich, deptanych przez możnych, orędownikiem wolności, której pragnęły rzesze uciskanych, rzecznikiem prawdy, którą wyśmiewali bogacze i szlachta, zwiastunem miłości, którą niszczyła hipokryzja i lekkomyślność, śpiewakiem natury, którą kultura zniekształcała i niszczyła, poetą uczuć, które krępowały zwyczaje i forma…”

Katrín Baldursdóttir