Wiadomość
4 lipca 2020Nowa polityka rozwoju regionalnego
Spotkanie członków Islandzkiej Partii Socjalistycznej, które odbyło się 4 lipca, przyjęło następującą politykę partii w sprawach rozwoju regionalnego:
Islandzka Partia Socjalistyczna chce chronić osadnictwo w całym kraju, zachować przyrodę i zapewnić, że kraj przejdzie nienaruszony do następnych pokoleń. Parkami narodowymi należy zarządzać w interesie publicznym, a nie w interesie branż czy pojedynczych firm, a cała administracja powinna być traktowana w sposób społeczny. Należy wprowadzić ograniczenia w posiadaniu ziemi, ponieważ ziemia nie jest zwykłym towarem rynkowym, lecz podstawą państwa narodowego. Ponadto, kwoty połowowe powinny zostać odzyskane tam, gdzie ma to zastosowanie, a osady, które wcześniej kwitły, ale ucierpiały z powodu spekulacyjnego handlu kwotami, powinny zostać zrekompensowane. W ten sposób system zarządzania rybołówstwem powinien być powiązany z osadami w całym kraju, tam gdzie ma to zastosowanie, i zgodnie z polityką Islandzkiej Partii Socjalistycznej w sprawach zasobów naturalnych.
Poprzez wprowadzenie trzeciego szczebla administracji z rozszerzeniem gmin w jednostki administracji regionalnej, możliwe będzie zwiększenie decentralizacji władzy i utrzymanie systemu administracyjnego oraz usług w mniejszych ośrodkach miejskich i na wsi (władze lokalne). Ponadto, należy położyć nacisk na bardzo dobrą komunikację w obrębie każdej gminy, aby wszyscy jej mieszkańcy mogli korzystać z usług w jej obrębie bez dużych kosztów i wysiłku – a podział kraju na gminy powinien uwzględniać komunikację. Należy wzmocnić całą infrastrukturę, aby każdy region kraju stał się samowystarczalny i aby nie trzeba było szukać ważnych usług gdzie indziej.
Islandzka Partia Socjalistyczna dąży do tego, aby wszyscy mieszkańcy kraju żyli w jak najbardziej zbliżonych warunkach ze strony publicznej i mogli korzystać z usług w swojej okolicy. W ten sposób usługi publiczne będą świadczone przez gminy i władze lokalne, a usługi świadczone przez państwo będą również rozprowadzane po całym kraju. Opieka zdrowotna będzie dostępna w gminach, ale nie będzie opierać się na lekarzach objazdowych. Szpitale regionalne zostaną znacznie wzmocnione i należy zapewnić bezpieczeństwo mieszkańcom obszarów wiejskich poprzez rozwój niezbędnej infrastruktury, takiej jak lepsza opieka zdrowotna, aby każdy region był w stanie zapewnić leczenie, rehabilitację i ogólne zdrowie mieszkańców za pomocą szpitali, ośrodków zdrowia i miejsc opieki pielęgniarskiej dla mieszkańców bezpłatnie, jak stwierdzono w polityce Islandzkiej Partii Socjalistycznej dotyczącej opieki zdrowotnej. Ponadto, należy zapewnić energię elektryczną, zarówno dwu- jak i trójfazową, awaryjne elektrownie i telekomunikację, a także utrzymywać wały przeciwlawinowe. Należy również posiadać jasne i znane plany reagowania z planami ewakuacji tam, gdzie istnieje ryzyko erupcji wulkanicznych lub innych klęsk żywiołowych.
Aby zachować osadnictwo w całym kraju, a zwłaszcza kruche osady, należy zwiększyć wszelkie innowacje. Odnosi się to do zwiększonych innowacji wszelkiego rodzaju, zarówno tych, które są korzystne dla podstawowych gałęzi przemysłu; turystyki, rolnictwa, przemysłu energochłonnego i rybołówstwa, innowacji w innych technologiach, ale przede wszystkim w sztuce i kulturze. Te branże mają bezpośredni wpływ na atrakcyjność osadnictwa i możliwości w turystyce. W tym celu należy znacznie zwiększyć możliwości dokształcania w regionie.
Ponadto, zyski z zasobów powinny trafiać przede wszystkim na te projekty społeczne, które proponuje się realizować na obszarach wiejskich, tj. na innowacje, dokształcanie i odbudowę możliwości zatrudnienia. Należy wzmocnić kulturę i sztukę oraz nauczanie na poziomie uniwersyteckim. Z jednej strony należy dbać o starsze dziedzictwo kulturowe i uczynić je widocznym, a także wspierać rozwój nowej sztuki i nowych dziedzin sztuki oraz innych twórczych działań w sprzyjającym środowisku, m.in. w szkołach oraz w warsztatach innowacji i sztuki.
Islandzka Partia Socjalistyczna chce ponadto, aby gminy mogły prowadzić szkoły techniczne, uniwersytety i inne szkoły specjalistyczne na poziomie średnim i wyższym, i aby gminy miały w ten sposób możliwość specjalizowania się, tak aby niekoniecznie wszędzie nauczano tego samego. Warunkiem jest, aby internaty i mieszkania studenckie były prowadzone w związku z działalnością szkół. Edukacja i dokształcanie są kluczem do innowacji, a międzynarodowe i krajowe doświadczenia pokazują, że prowadzenie szkół na obszarach wiejskich prowadzi do osiedlania się uczniów w danej miejscowości i tworzenia tam dla siebie możliwości. Ponadto, proponuje się, aby wszystkie szkoły średnie i uniwersytety w kraju oferowały możliwość nauki na odległość.
Instytucje publiczne i firmy, zwłaszcza duże firmy, w coraz większym stopniu wprowadzały pracę zdalną. W ten sposób młodzi ludzie będą mieli możliwość wychowywania swoich dzieci w zdrowych warunkach na wsi, w małych społecznościach, które często posiadają duży kapitał społeczny i wzajemną pomoc.
Islandzka Partia Socjalistyczna chce zwiększonej ochrony islandzkiej przyrody i kładzie nacisk na inicjatywę lokalnych mieszkańców w tej kwestii. Obszary wiejskie posiadają około 40% nienaruszonych obszarów dzikiej przyrody Europy i należy je wykorzystywać w sposób zrównoważony, aby kraj przeszedł nienaruszony do następnych pokoleń. Partia podkreśla, że nienaruszone obszary dzikiej przyrody, wyżyny i inne obszary powinny zostać zdefiniowane jako parki narodowe i chronione przed ingerencją ludzi i zwierząt.
Ponadto, turystyka powinna płacić za korzystanie ze wspólnej infrastruktury kraju i narodu i należy zadbać o to, aby ta branża nie niszczyła wyglądu przyrody i obszarów dzikiej przyrody. W tym celu należy prowadzić specjalny nadzór nad turystyką i utrzymywać jej normalny rozwój, zadbać o to, aby ingerencja turystów nie niszczyła przyrody, np. w parkach narodowych poprzez jazdę poza drogami itp., i aby turystyka uczestniczyła w normalnych kosztach infrastruktury.
Polityka Islandzkiej Partii Socjalistycznej to...
...aby islandzka przyroda przeszła nienaruszona do następnych pokoleń, a parkami narodowymi zarządzano w interesie publicznym, a nie w interesie branż czy pojedynczych firm.
...aby wszystkie osady były traktowane równo za pomocą społecznych metod zarządzania i sprawiedliwej decentralizacji władzy.
...aby wszystkie usługi publiczne były odpowiednio finansowane w całym kraju i aby wszyscy mieszkańcy kraju żyli w jak najbardziej zbliżonych warunkach i mogli korzystać ze wszystkich niezbędnych usług publicznych w swojej okolicy.
...aby prawa socjalne, w tym do utrzymania, zasiłków mieszkaniowych i innych usług, zostały ujednolicone w całym kraju.
...aby wprowadzono trzeci szczebel administracji z rozszerzeniem gmin w jednostki administracji regionalnej.
...aby każdy region kraju posiadał podstawową infrastrukturę, taką jak dobrze wyposażone i obsadzone placówki medyczne i opieka zdrowotna, które służą mieszkańcom bez opłat za wizyty czy innych kosztów, oraz sprzęt, taki jak helikopter medyczny, pługi śnieżne itp.
...aby bezpieczeństwo na obszarach wiejskich było zapewnione za pomocą niezbędnych elektrowni, sprzętu telekomunikacyjnego, ochrony przeciwlawinowej i innych niezbędnych usług oraz aby energia elektryczna i awaryjne elektrownie były dostępne we wszystkich osadach, gdzie są one niezbędne.
...aby system drogowy obszarów wiejskich został ulepszony bez opłat drogowych i aby transport publiczny był oparty na przesłankach społecznych, subsydiowany i znacznie ulepszony w każdym regionie z osobna.
...aby system zarządzania rybołówstwem został zreorganizowany, tak aby osady, które muszą polegać na obfitych łowiskach, mogły się rozwijać, a osady w kraju czerpały korzyści ze swoich zasobów.
...aby zwiększono samowystarczalność kraju poprzez np. pełne przetwarzanie produktów, takich jak ryby i inne artykuły spożywcze, w kraju i w lokalnych społecznościach.
...aby innowacje zostały znacznie zwiększone w całym kraju we wszystkich branżach, aby sprostać postępowi technologicznemu i wahaniom w poszczególnych branżach.
...aby sztuka i kultura były wzmacniane na obszarach wiejskich poprzez nowe twórcze działania i dbanie o starsze dziedzictwo kulturowe.
...aby w każdym regionie lub kwartale możliwe było prowadzenie szkół technicznych i uniwersytetów, a także innych szkół specjalistycznych na poziomie średnim i wyższym i aby dokształcanie było dostępne wszędzie.
...aby instytucje publiczne i duże firmy w coraz większym stopniu wprowadzały pracę zdalną lub pracę bez stałej lokalizacji.
...aby zwiększono nadzór nad turystyką i chroniono perły natury oraz obszary dzikiej przyrody w miarę możliwości i zadbano o to, aby turystyka dysponowała niezbędnymi środkami na infrastrukturę i utrzymanie.
...aby nienaruszone obszary dzikiej przyrody, wyżyny i inne obszary zostały zdefiniowane jako parki narodowe i chronione przed ingerencją ludzi i zwierząt.
...aby wykorzystanie gruntów rolnych, jak stwierdzono w polityce Islandzkiej Partii Socjalistycznej dotyczącej zasobów naturalnych, było uzależnione od warunków, takich jak warunki zamieszkania i na określony czas, aby żadna osoba ani firma nie mogła gromadzić ziemi.