Nowa polityka osadnicza

Spotkanie członków Islandzkiej Partii Socjalistycznej (Sósíalistaflokkur Íslands) w dniu 4 lipca przyjęło następującą politykę partii w sprawach osadnictwa:

Islandzka Partia Socjalistyczna chce chronić osadnictwo w całym kraju, zachować przyrodę i zapewnić, że ziemia zostanie przekazana następnym pokoleniom w nienaruszonym stanie. Parki narodowe muszą być zarządzane w interesie publicznym, a nie w interesie branż czy poszczególnych firm, a cała administracja musi być prowadzona w sposób społeczny. Należy wprowadzić ograniczenia w posiadaniu gruntów, ponieważ ziemia nie jest zwykłym towarem rynkowym, lecz podstawą państwa narodowego. Ponadto, tam gdzie to stosowne, należy odzyskać kwoty połowowe, a osady, które wcześniej kwitły, ale ucierpiały z powodu spekulacyjnego handlu kwotami, powinny otrzymać odszkodowanie. W ten sposób system zarządzania rybołówstwem powinien być powiązany z osadami w całym kraju, stosownie do okoliczności i zgodnie z polityką Islandzkiej Partii Socjalistycznej w zakresie zasobów naturalnych.

Wprowadzenie trzeciego szczebla administracyjnego poprzez rozszerzenie gmin na jednostki administracyjne na poziomie regionalnym umożliwi zwiększenie decentralizacji władzy i utrzymanie systemu zarządzania i usług w mniejszych ośrodkach miejskich i na wsi (władze lokalne). Należy również położyć nacisk na bardzo dobre połączenia komunikacyjne w każdej gminie, tak aby wszyscy jej mieszkańcy mogli korzystać z usług w jej obrębie bez dużych kosztów i wysiłku – a podział kraju na gminy powinien uwzględniać transport. Ponadto należy wzmocnić całą infrastrukturę, aby każdy region kraju był samowystarczalny i nie musiał szukać ważnych usług gdzie indziej.

Islandzka Partia Socjalistyczna dąży do tego, aby wszyscy mieszkańcy kraju mieli jak najbardziej zbliżone warunki ze strony publicznej i mogli korzystać z usług w swojej okolicy. W ten sposób usługi publiczne będą świadczone przez gminy i władze lokalne, a usługi świadczone przez państwo będą również rozproszone po całym kraju. Opieka zdrowotna będzie dostępna w gminach, bez polegania na lekarzach podróżujących. Szpitale regionalne zostaną znacznie wzmocnione, a bezpieczeństwo mieszkańców obszarów wiejskich zostanie zapewnione poprzez rozwój niezbędnej infrastruktury, takiej jak lepsza opieka zdrowotna, tak aby każdy region był w stanie zapewnić leczenie, rehabilitację i ogólne zdrowie mieszkańców poprzez szpitale, ośrodki zdrowia i miejsca opieki pielęgniarskiej bezpłatnie dla mieszkańców, zgodnie z polityką Islandzkiej Partii Socjalistycznej w zakresie opieki zdrowotnej. Należy również zapewnić energię elektryczną, zarówno dwu-, jak i trójfazową, awaryjne elektrownie i telekomunikację, a także utrzymywać wały przeciwlawinowe. Ponadto muszą istnieć jasne i znane plany reagowania z planami ewakuacji tam, gdzie istnieje ryzyko erupcji wulkanicznych lub innych klęsk żywiołowych.

Aby zachować osadnictwo w całym kraju, a zwłaszcza w osadach zagrożonych, należy zwiększyć wszelkie innowacje. Oznacza to zwiększone innowacje wszelkiego rodzaju, zarówno te, które są korzystne dla podstawowych gałęzi przemysłu: turystyki, rolnictwa, przemysłu energochłonnego i rybołówstwa, innowacje w innych technologiach, ale przede wszystkim w sztuce i kulturze. Te branże mają bezpośredni wpływ na atrakcyjność osadnictwa i możliwości w turystyce. W tym celu należy znacznie zwiększyć możliwości dokształcania w regionie.

Ponadto zyski z zasobów naturalnych powinny być przeznaczane przede wszystkim na te projekty społeczne, które proponuje się realizować na obszarach wiejskich, tj. na innowacje, dokształcanie i odbudowę możliwości zatrudnienia. Należy wzmocnić kulturę i sztukę oraz nauczanie na poziomie uniwersyteckim. Z jednej strony należy dbać o starsze dziedzictwo kulturowe i je eksponować, a także wspierać rozwój nowej sztuki i nowych dziedzin sztuki oraz innych twórczych działań w sprzyjającym środowisku, m.in. w szkołach oraz w warsztatach innowacji i sztuki.

Islandzka Partia Socjalistyczna chce również, aby gminy mogły prowadzić szkoły techniczne, uniwersytety i inne szkoły specjalistyczne na poziomie średnim i wyższym, a tym samym miały możliwość specjalizowania się, tak aby niekoniecznie wszędzie nauczano tego samego. Warunkiem jest prowadzenie internatów i mieszkań studenckich w związku z nauką. Edukacja i dokształcanie są kluczem do innowacji, a doświadczenia międzynarodowe i krajowe pokazują, że nauka na obszarach wiejskich prowadzi do osiedlania się studentów w danej miejscowości i tworzenia tam dla siebie możliwości. Ponadto proponuje się, aby wszystkie szkoły średnie i uniwersytety w kraju oferowały naukę na odległość.

Instytucje publiczne i przedsiębiorstwa, zwłaszcza duże firmy, powinny w znacznie większym stopniu wprowadzać pracę zdalną. W ten sposób młodzi ludzie będą mieli możliwość wychowywania swoich dzieci w zdrowych warunkach na wsi, w małych społecznościach, które często mają duży kapitał społeczny i wzajemną pomoc.

Islandzka Partia Socjalistyczna chce zwiększyć ochronę islandzkiej przyrody i kładzie nacisk na inicjatywy lokalnych społeczności w tej kwestii. Obszary wiejskie dysponują około 40% nienaruszonych obszarów dzikiej przyrody Europy i należy je wykorzystywać w sposób zrównoważony, tak aby ziemia została przekazana następnym pokoleniom w nienaruszonym stanie. Partia podkreśla, że nienaruszone obszary dzikiej przyrody, wyżyny i inne obszary powinny być zdefiniowane jako parki narodowe i chronione przed ingerencją ludzi i zwierząt.

Ponadto turystyka powinna płacić za korzystanie ze wspólnej infrastruktury kraju i narodu, a także należy zadbać o to, aby ta branża nie niszczyła krajobrazu przyrody i obszarów dzikiej przyrody. W tym celu należy prowadzić specjalny nadzór nad turystyką i utrzymywać jej normalny rozwój, dbać o to, aby ingerencja turystów nie niszczyła przyrody, np. w parkach narodowych poprzez jazdę poza drogami itp., oraz aby turystyka uczestniczyła w normalnych kosztach infrastruktury.

Polityka Islandzkiej Partii Socjalistycznej to…

...aby islandzka przyroda została przekazana następnym pokoleniom w nienaruszonym stanie, a parki narodowe były zarządzane w interesie publicznym, a nie w interesie branż czy poszczególnych firm.

...aby wszystkie osady były traktowane jednakowo z zastosowaniem społecznych metod zarządzania i sprawiedliwej decentralizacji władzy.

...aby wszystkie usługi publiczne były odpowiednio finansowane w całym kraju i aby wszyscy mieszkańcy kraju mieli jak najbardziej zbliżone warunki i mogli korzystać ze wszystkich niezbędnych usług publicznych w swojej okolicy.

...aby prawa socjalne, w tym do utrzymania, zasiłków mieszkaniowych i innych usług, były ujednolicone w całym kraju.

...aby wprowadzono trzeci szczebel administracyjny poprzez rozszerzenie gmin na jednostki administracyjne na poziomie regionalnym.

...aby każdy region kraju posiadał podstawową infrastrukturę, taką jak dobrze wyposażone i obsadzone placówki medyczne i ośrodki zdrowia, które obsługują mieszkańców bez opłat za wizyty lub innych kosztów, oraz sprzęt, taki jak helikopter medyczny, pługi śnieżne itp.

...aby bezpieczeństwo na obszarach wiejskich było zapewnione poprzez niezbędne elektrownie, sprzęt telekomunikacyjny, ochronę przeciwlawinową i inne niezbędne usługi, oraz aby energia elektryczna i awaryjne elektrownie były dostępne we wszystkich osadach, gdzie są one niezbędne.

...aby sieć dróg na obszarach wiejskich została ulepszona bez opłat drogowych, a transport publiczny był oparty na zasadach społecznych, subsydiowany i znacznie ulepszony dla każdego regionu z osobna.

...aby system zarządzania rybołówstwem został zreorganizowany, tak aby osady, które muszą polegać na obfitych łowiskach, mogły się rozwijać, a osady w kraju korzystały ze swoich zasobów.

...aby zwiększyć samowystarczalność kraju, np. poprzez pełne przetwarzanie produktów, takich jak ryby i inne artykuły spożywcze, w kraju i w lokalnych społecznościach.

...aby innowacje zostały znacznie zwiększone w całym kraju we wszystkich sektorach, aby sprostać postępowi technologicznemu i wahaniom w poszczególnych sektorach.

...aby sztuka i kultura były wzmacniane na obszarach wiejskich poprzez nowe twórcze działania i aby dbano o starsze dziedzictwo kulturowe.

...aby w każdym regionie lub kwartale można było prowadzić szkoły techniczne i uniwersytety, a także inne szkoły specjalistyczne na poziomie średnim i wyższym, oraz aby dokształcanie było dostępne wszędzie.

...aby instytucje publiczne i duże firmy w coraz większym stopniu wprowadzały pracę zdalną lub pracę bez stałego miejsca.

...aby zwiększyć nadzór nad turystyką i chronić perły natury i obszary dzikiej przyrody w miarę możliwości oraz zapewnić, że turystyka będzie dysponować środkami finansowymi niezbędnymi na infrastrukturę i utrzymanie.

...aby nienaruszone obszary dzikiej przyrody, wyżyny i inne obszary zostały zdefiniowane jako parky narodowe i chronione przed ingerencją ludzi i zwierząt.

...aby użytkowanie gruntów rolnych, zgodnie z polityką Islandzkiej Partii Socjalistycznej w zakresie zasobów naturalnych, było uzależnione od warunków, takich jak warunki zamieszkania i na określony czas, tak aby żadna osoba ani firma nie mogła gromadzić gruntów.