Nowa polityka w sprawach sądowych

Spotkanie członków Islandzkiej Partii Socjalistycznej (Sósíalistaflokkurinn), które odbyło się 12 grudnia 2020 r., przyjęło następującą politykę w sprawach sądowych.

Islandzka Partia Socjalistyczna (Sósíalistaflokkur Íslands) chce, aby system sądowniczy kraju opierał się na sprawiedliwości i uczciwości. Wszyscy powinni mieć równy dostęp do systemu sądowniczego na wszystkich szczeblach, niezależnie od sytuacji finansowej i społecznej, pochodzenia, płci, tożsamości płciowej, orientacji seksualnej, niepełnosprawności czy religii. Pomoc prawna powinna być dostępna dla wszystkich, którzy nie są zdefiniowani jako osoby o wysokich dochodach, a kryteria te muszą być regularnie weryfikowane. W ten sposób nigdy nie będzie wątpliwości, że wszyscy obywatele społeczeństwa są równi przed sądami. Państwo powinno również udzielać pomocy osobom o niskich dochodach, np. w formie pokrycia kosztów prawnych, a także pomocy psychologicznej i innej pomocy psychologicznej, jeśli muszą zmierzyć się z systemem sądowniczym.

Sprawy karne i sądowe wymagają gruntownej rewizji, zwłaszcza sprawy o przestępstwa seksualne i sprawy dotyczące ochrony dzieci. Na przykład ofiara powinna być stroną w swojej własnej sprawie i mieć prawo do uczestniczenia we wszystkich rozprawach, jeśli sobie tego życzy, a także powinno być łatwo dla ofiar przestępstw uzyskać informacje o swojej sprawie, zarówno na etapie śledztwa, jak i na etapie sądowym, w języku łatwym do zrozumienia. W tym celu należy wyznaczyć ofiarom przemocy, które sobie tego życzą, rzecznika praw lub pełnomocnika.

W sprawach o przestępstwa seksualne należy zachować szczególną ostrożność we wszystkich aspektach, a jeśli sprawy zostaną umorzone, ludzie nie powinni być o tym informowani listownie, e-mailem ani telefonicznie, lecz ofiara powinna być zaproszona na rozmowę, podczas której zachowana jest najwyższa ostrożność.

Ocena psychologiczna ofiar powinna mieć większe znaczenie, a ramy kar powinny być znacznie bardziej spójne między powagą a charakterem przestępstw, w oparciu o szkody, które powodują. Ponadto, w razie potrzeby, należy zapewnić ludziom pomoc psychologiczną.

Przestępstwa związane z wzbogaceniem się i przestępstwa gospodarcze muszą być rozpatrywane w szerszym kontekście i należy zapobiegać temu, aby osoby popełniające takie przestępstwa mogły je kontynuować telefonicznie lub za pośrednictwem technologii komputerowej podczas odbywania kary. Ponadto, nielegalne stanie się zmienianie numerów identyfikacyjnych i kradzież wynagrodzeń, jak to jest określone w polityce Islandzkiej Partii Socjalistycznej (Sósíalistaflokkurinn) w sprawach rynku pracy, a także raje podatkowe, i należy dążyć do ich eliminacji zarówno w kraju, jak i na arenie międzynarodowej.

Państwo powinno ponosić odpowiedzialność za normalne wypłaty wszelkiego rodzaju odszkodowań za szkody moralne i materialne oraz wypłaty z tytułu kradzieży wynagrodzeń i pobierać te płatności w odpowiednich miejscach, aby społeczeństwo nie ponosiło strat ekonomicznych w trakcie rozpatrywania spraw.

Sprawy więźniów wymagają gruntownej rewizji. Należy wprowadzić politykę resocjalizacji zamiast polityki karnej, z możliwością otwartych więzień, gdzie można studiować i pracować na rzecz społeczeństwa. Więźniowie powinni mieć możliwość podjęcia odpowiedniego leczenia i resocjalizacji. Ponadto, powinno być systematyczne monitorowanie zgodnie z potrzebami każdej osoby, tak długo, jak to konieczne.

Osoby skazane nie powinny długo czekać na odbycie kary. Powinny być również dostępne bardziej zróżnicowane formy odbywania kary za lżejsze przestępstwa, takie jak prace społeczne, areszt domowy, wybór określonego leczenia zamiast pozbawienia wolności. Zamykanie ludzi nie zawsze jest najlepszym rozwiązaniem, zwłaszcza jeśli od popełnienia przestępstwa minął długi czas.

Muszą istnieć różnorodne środki i możliwości resocjalizacji, aby radzić sobie z przestępcami w sprawach o przemoc, tak aby można było chronić tych, którzy padają jej ofiarą lub są nią zagrożeni. W ten sposób sprawy będą szybko rozwiązywane, zanim doprowadzą do spraw karnych.

Ważne jest, aby sądy były obsadzone przez bardziej zróżnicowaną grupę ludzi, a sędziowie mieli różnorodne doświadczenie, specjalistyczną wiedzę, wykształcenie i zrozumienie różnych dziedzin prawa oraz zasięgali opinii ekspertów.

Należy uwzględnić różnice w sytuacji oskarżonych, biorąc pod uwagę ich stan zdrowia, sytuację społeczną i finansową. Należy zapewnić, aby ludzie nie byli karani za zewnętrzne okoliczności, na które nie mają wpływu i którym nie mogli zapobiec. W ten sposób nie należy skazywać osób, które powodują szkody majątkowe poniżej określonej kwoty, jeśli na przykład ukradły coś z powodu głodu lub potrzeby. Ponadto, grzywny muszą być powiązane z dochodami, aby miały odpowiednią wartość prewencyjną.

Należy również zrewidować ramy i procedury dotyczące powoływania sędziów. Musi istnieć bardziej demokratyczne podejście do takiego powoływania, a jedna osoba nie może mieć możliwości wyboru sędziów wbrew zaleceniom komitetu doradczego lub międzynarodowych sądów. Powołani zostaną ławnicy, którzy są ekspertami, wykształconymi lub posiadającymi doświadczenie w danej dziedzinie prawa.

Procesy w ramach systemu sądowniczego muszą zostać zrewidowane, a możliwość odwołania się do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka musi być jasna. Po zmianie systemu i przejęciu apelacji od sądów okręgowych przez sąd krajowy, w większości przypadków jest to ostateczna decyzja. Tylko w pojedynczych sprawach można odwołać się do Sądu Najwyższego, i to tylko wtedy, gdy sprawy są tego rodzaju, że nie ma precedensu. Zadaniem Sądu Najwyższego jest zatem rozpatrywanie takich spraw, aby wyrok stał się precedensowy. Jednak interpretacja prawa jest z natury rzeczy zadaniem Sądu Najwyższego.

Sądy muszą być w stanie uzasadnić swoje wyroki i/lub odrzucenia, a obie strony, zarówno powód, jak i pozwany, muszą mieć prawo do odwołania we wszystkich sprawach, niezależnie od tego, czy osiągnięto kwotę apelacji, czy minimalną karę.

Ponadto państwo powinno uznawać międzynarodowe wyroki dotyczące praw człowieka i szanować prawa innych państw oraz ich prawo do kontroli i własności zasobów.

Polityka państwa w sprawach imigracyjnych powinna zostać gruntownie zrewidowana, ale powinna charakteryzować się humanitaryzmem. Na Islandii należy zaprzestać odwoływania się do rozporządzenia dublińskiego w postępowaniu z uchodźcami. Nikt nie powinien być nielegalny w kraju. Należy przyspieszyć rozpatrywanie spraw, aby ludzie nie mogli przebywać w kraju bez rozpatrzenia ich spraw przez lata. Niehumanitarne jest zmuszanie ludzi do długiego oczekiwania na rozpatrzenie ich spraw, a także wydalanie dzieci z kraju, które mieszkały tu przez długi czas i być może nie znają niczego innego.

Chociaż imigranci na Islandii nie posiadają obywatelstwa islandzkiego, powinni mieć prawo do wcześniejszego wypowiadania się na temat swojego zarządzania, dlatego należy zrewidować przepisy wyborcze, które ich dotyczą.

Na Islandii panuje wolność wyznania. Nastąpiły znaczące zmiany w postawach wobec religii i jej roli w nowoczesnym społeczeństwie, zwłaszcza w odniesieniu do związków z władzą państwową i równości między wspólnotami religijnymi, wspólnotami światopoglądowymi i tymi, którzy decydują się pozostać poza takimi wspólnotami. Dlatego konieczne jest pełne rozdzielenie państwa i kościoła na mocy prawa, zarówno pod względem formy, treści, jak i finansów, oraz ustanowienie kompleksowego ustawodawstwa dotyczącego wszystkich wspólnot religijnych i światopoglądowych. Neutralne nauczanie religii w szkołach dodatkowo zwiększa spójność społeczną.

Prawa obywatelskie muszą być zawsze przestrzegane i wdrażane zgodnie z rozwojem społecznym. System musi zatem uwzględniać bardziej złożone wzorce rodzinne oraz płeć, orientację seksualną i tożsamość płciową, religię, niepełnosprawność i/lub pochodzenie rodziców. Prawo musi zawsze stawiać interesy dzieci na pierwszym miejscu, w kontekście dobrobytu rodziców i opiekunów. Dzieciom należy również umożliwić posiadanie podwójnego miejsca zamieszkania, jak to jest określone w polityce Islandzkiej Partii Socjalistycznej (Sósíalistaflokkurinn) w sprawach równości.

W świetle praw obywatelskich ważne jest również, aby zmienić art. 19 ustawy o policji, który nakłada na społeczeństwo obowiązek przestrzegania poleceń wydawanych przez policję, np. w związku z kontrolą ruchu drogowego lub w celu utrzymania porządku publicznego, ale w obecnym brzmieniu daje on policji władzę absolutną, której nie powinna mieć. Dziś widzimy wyroki wydawane na ludzi, którzy pokojowo protestowali, ale nie posłuchali policji, aby się przesunąć, mimo że nikomu nie szkodzili. Ten artykuł ustawy jest przykładem niesprawiedliwego prawa, które należy zmienić ze względu na jego niedemokratyczny charakter i naruszanie praw obywatelskich ludzi.

Władze powinny wypełniać swoje normalne obowiązki informacyjne, ale także bezwarunkowo informować ludzi o ich prawach, jeśli uważają, że zostali pokrzywdzeni. Jeśli ludzie uważają, że nie doświadczyli sprawiedliwości z powodu swojej sytuacji ekonomicznej lub społecznej, powinni mieć dostęp do systemu, który to zbada i naprawi.

Polityka Islandzkiej Partii Socjalistycznej (Sósíalistaflokkur Íslands) w sprawach sądowych to......aby system sądowniczy opierał się na sprawiedliwości i uczciwości, a wszyscy mieli do niego równy dostęp na wszystkich szczeblach, niezależnie od sytuacji finansowej i społecznej....aby pomoc prawna była dostępna dla wszystkich poniżej progu wysokich dochodów....aby sprawy karne i sądowe, zwłaszcza sprawy o przestępstwa seksualne, zostały poddane gruntownej rewizji, tak aby system wymiaru sprawiedliwości był w każdy możliwy sposób bardziej przyjazny dla ofiar....aby sprawy dotyczące ochrony dzieci zostały poddane gruntownej rewizji, a interesy dzieci były zawsze stawiane na pierwszym miejscu i rozpatrywane w kontekście dobrobytu rodziców....aby ofiary wszystkich spraw o przemoc otrzymały bezpłatnie rzecznika praw/pełnomocnika, jeśli sobie tego życzą, a rozwój spraw i przekazywanie informacji zawsze odbywało się w normalnym trybie....aby ludzie otrzymywali pomoc psychologiczną w przypadku wypadku, przestępstwa z użyciem przemocy lub nagłej straty, ale nie tracili swoich praw z powodu możliwej utraty pracy i chorób z tym związanych....aby ramy kar były bardziej spójne między powagą a charakterem przestępstw, takich jak w sprawach o przestępstwa seksualne i ochronę dzieci, w przeciwieństwie do spraw, które wiążą się z mniejszą szkodą dla jednostek i społeczeństwa....aby zmienianie numerów identyfikacyjnych i raje podatkowe zostały uznane za nielegalne....aby państwo ponosiło odpowiedzialność za wypłaty odszkodowań za szkody moralne i materialne oraz wypłaty z tytułu kradzieży wynagrodzeń....aby prawo karne zostało poddane gruntownej rewizji w celu promowania polityki resocjalizacji i skuteczności dla społeczeństwa zamiast polityki karnej....aby zrewidować ramy i procedury powoływania sędziów....aby grzywny były powiązane z dochodami, tak aby miały odpowiednią wartość prewencyjną....aby nie można było ścigać ludzi za przestępstwa popełnione z powodu udowodnionej potrzeby lub szkody poniżej określonej kwoty....aby zwiększyć udział społeczeństwa w systemie sądowniczym na zasadach demokratycznych....aby procesy sądowe w ramach systemu sądowniczego zostały zbadane, prawo do odwołania zawsze było zagwarantowane, a także aby zapewnić, że wszystkie sprawy precedensowe mogą trafić do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka....aby osoby ubiegające się o azyl, uchodźcy i osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową otrzymały szybkie, merytoryczne i humanitarne rozpatrzenie sprawy, aby mogły dochodzić swoich praw i uzyskać zawieszenie skutków prawnych w trakcie rozpatrywania spraw....aby nikt nie mógł być zdefiniowany jako nielegalny w kraju....aby polityka imigracyjna została opracowana od podstaw, a prawa imigrantów zostały zrewidowane i aby wcześniej uzyskali prawo głosu i inne prawa społeczne....aby rozdzielić państwo i kościół....aby sprawy sądowe uwzględniały różne formy rodzin i uznawały je niezależnie od płci, tożsamości płciowej, orientacji seksualnej, niepełnosprawności, religii czy pochodzenia....aby podwójne miejsce zamieszkania dzieci było możliwe, jak to jest określone w polityce Islandzkiej Partii Socjalistycznej (Sósíalistaflokkurinn) w sprawach równości....aby zmieniono art. 19 ustawy o policji, tak aby zapobiec absolutnej władzy policji w odniesieniu do praw obywatelskich i prawa do pokojowego protestu. Ponadto, tylko „legalne” polecenia policji mogą nakładać na ludzi obowiązek posłuszeństwa....aby państwo ponosiło odpowiedzialność za wszelkie informacje dotyczące praw i obowiązków społeczeństwa.