Przemówienie pierwszomajowe od Islandzkiej Partii Socjalistycznej: Przyszłość należy do was

Szanowny ludzie pracy i cały lud!

Zwracamy się do was w dniu walki klasy robotniczej, w piękny wiosenny dzień, kiedy uciśnieni podnoszą wzrok z trudu i pozwalają sobie spojrzeć w lepszą przyszłość. Pierwszy Maja to dzień nadziei, że ucisk się skończy. Pierwszy Maja to dzień woli mas, by odebrać władzę nielicznym. A Pierwszy Maja to dzień pewności, że dzięki solidarności ludzi pracy zima jest za nami, a przed nami wiosna, lato i żniwa naszego trudu. Wiosna jest obietnicą przyszłego kraju, a przyszłość należy do was.

Ponad sto lat temu mieszkańcy kraju przeszli przez głęboki kryzys, do którego odwołuje się, opisując głębię i niszczycielską moc obecnego załamania, z którym się mierzymy. Jednak w ramach tego kryzysu nastąpił przełom w walce ludu o sprawiedliwsze społeczeństwo. W pierwszym roku kryzysu, po długiej walce, kobiety i bezrolni mężczyźni uzyskali prawo do głosowania na przedstawicieli do Althingu. Islandzka Konfederacja Pracy została założona w tym samym roku, a wraz z nią Partia Ludowa, polityczne ramię ruchu robotniczego. Pod koniec roku została założona Partia Postępu, polityczne ramię ruchu spółdzielczego, kolejnego masowego ruchu, który walczył o równość i zwiększenie władzy publicznej.

Stawiając czoła kryzysowi kapitału poprzez odnowienie demokratycznej platformy i zorganizowaną pracę mas, społeczeństwu udało się przekształcić społeczeństwo, złamać władzę sił burżuazyjnych oraz wymusić i wprowadzić wiele reform prawnych na rzecz społeczeństwa. Gdyby wymienić wszystkie ulepszenia warunków i praw, które można przypisać temu początkowi, lista byłaby długa. Możemy ją skrócić do następującego stwierdzenia: Wszystko, co jest ważne w dzisiejszym zorganizowanym społeczeństwie mieszkańców kraju, można przypisać temu początkowi. To, co jest dobre, można przypisać sile jedności i aktywnego udziału politycznego ludu.

To, co natomiast zaciemnia słońce sprawiedliwości, można przypisać siłom ucisku, władzy pieniądza, która jest przeciwieństwem demokracji i zawsze działa przeciwko interesom mas. Osiąga swój cel, gdy lud się rozluźnia i gdy nieliczne kliki zdołają przejąć jego narzędzia walki.

I tak jak faktem jest, że wszystko, co dobre w naszym zorganizowanym społeczeństwie, można przypisać solidarności ludu i aktywnemu udziałowi mas; tak faktem jest, że władza pieniądza zyskała przewagę w walce przeciwko interesom publicznym, gdy narzędzia walki ludu zostały uszkodzone i zniszczone. Degradacja ruchów ludowych i ich partii politycznych była warunkiem zwycięstwa władzy pieniądza, wielkiej ofensywy kapitału, którą nazwano neoliberalizmem i która systematycznie w ostatnich dziesięcioleciach niszczyła zdobycze walki o prawa i wolności mas, co można przypisać reakcji ludu na kryzys, który nawiedził kraj ponad sto lat temu.

Na początku nowego kryzysu ruch robotniczy przechodzi okres odrodzenia. Nie jest jednak pewne, czy ci, którym powierzono kierowanie tym ruchem, zdołają zmobilizować masy do udziału i zażądać, aby ruch robotniczy, narzędzie walki i obrona ludu, kształtował reakcję społeczeństwa na nadchodzący kryzys. To jest historyczna rola ruchu. Przyszłość społeczeństwa zależy od tego, czy przywództwo ruchu zrozumie swoją rolę, prawidłowo oceni sytuację, ponownie rozpali ducha walki ludu i wymusi sprawiedliwość, równość oraz działania oparte na empatii i godności ludzkiej.

Nie ma rozwiązania na arenie politycznej, która wciąż jest śmiertelnie chora na ideologię neoliberalizmu. Po dziesięcioleciach degradacji demokratycznej platformy, władzy mas wobec władzy pieniądza, partie polityczne są jedynie nielicznymi klikami ludzi władzy, którzy zniszczyli wszelką pracę oddolną i wykorzystują partie jedynie do zapewnienia sobie statusu i utrzymania. I ugięły dawne narzędzia walki ludu wobec żądań kapitału, aby przenosić coraz więcej władzy z demokratycznej platformy, gdzie każdy człowiek ma jeden głos, na tak zwany rynek, gdzie każda korona ma swój głos, a ten, kto jest najbogatszy, ma najwięcej do powiedzenia. Kiedy przywództwo partii politycznych straciło kontakt z rzeczywistością, w której żyją zwykli ludzie, nie ma nic do sprzedania poza sobą. W ten sposób zniekształcenie polityki populistycznej jest prawowitym potomkiem neoliberalizmu, nieustanną propagandą, że ludzie, którzy zdobyli wpływy w klikowych partiach, są nie tylko zwiastunami rozwiązania, ale samym rozwiązaniem. Dotyczy to w równym stopniu przywództwa w islandzkiej polityce, co populistycznych liderów w innych krajach.

Socjalizm jest przeciwieństwem tej polityki. Socjalizm to przekonanie, że demokracja i aktywny udział mas w kształtowaniu struktury społecznej są kluczem do dobrego społeczeństwa. Socjalizm wymaga, aby masy przejęły władzę, odzyskały ją od nielicznych bogatych i potężnych, i kształtowały społeczeństwo w oparciu o interesy i potrzeby ludu, kierując się jego pragnieniem sprawiedliwości, bezpieczeństwa, pokoju, człowieczeństwa i szacunku. Socjalizm ufa mądrości i słuszności całości, wie, że tylko dzięki demokratycznej walce ludu uda się zbudować społeczeństwo, które służy całej wspólnocie. Socjalizm nie wysyła listów z prośbami ani list życzeń do kapitału czy elity politycznej. Socjalizm oznacza przebudzenie mas, organizuje je do działania i odbiera władzę ciemiężycielom ludu.

Socjalizm jest odpowiedzią ludu na ucisk kapitalizmu. A Islandzka Partia Socjalistyczna jest odpowiedzią na upadek narzędzi walki ludu. Tak jak ludzie pracy powstają pierwszego maja i odnawiają swoje zobowiązanie do aktywnego udziału w transformacji społeczeństwa, tak samo członkowie Islandzkiej Partii Socjalistycznej budzą się pierwszego maja i wspominają spotkanie założycielskie sprzed trzech lat, gdzie socjaliści ze wszystkich warstw społeczeństwa zebrali się i postanowili zmienić politykę, aby móc zmienić społeczeństwo.

A teraz jest czas. W obliczu nadchodzącego kryzysu ujawnia się, że tylko z pełnym szacunkiem dla ludu i społeczeństwa jako całości możemy sprostać nadchodzącemu naporowi. To przede wszystkim władza państwowa, która czerpie swoją władzę z demokratycznej platformy, ma siłę, by zareagować, siłę, którą czerpie z naszych wspólnych funduszy. Te fundusze są własnością wszystkich mieszkańców kraju w równym stopniu, a nie funduszami, z których mogą czerpać nieliczni, bogaci i potężni. Przyszłość społeczeństwa opiera się na sprawiedliwym wykorzystaniu zasobów należących do społeczeństwa, energii, przyrody i łowisk, zasobów, które są warunkiem powstania dobrego społeczeństwa po kryzysie. Jeśli ktoś chce wezwać do pozyskania środków, to są one przede wszystkim w posiadaniu funduszy emerytalnych ludzi pracy.

Tak więc to lud w rzeczywistości ma władzę, siłę i zdolność do sprostania kryzysowi. A kryzys ujawnił właśnie to; że władza nielicznych opiera się na bezczynności ludu wobec uzurpacji władzy przez jego ciemiężycieli. Kapitaliści nie posiadają niczego, czego lud by im nie dał. Gdy tylko lud powstanie, przejmie władzę nad własnym społeczeństwem i wyrzuci kapitał za drzwi, a także tych, którzy zdradzili swoje pełnomocnictwa wobec społeczeństwa i zawsze wspierają nielicznych.

Szanowny ludzie pracy i cały lud! Niech ten Pierwszy Maja zapoczątkuje władzę ludu nad własnym społeczeństwem. Niech żyje rewolucja, niech żyje socjalizm i niech żyje walka uciśnionych o sprawiedliwość.

Niniejsze przemówienie zostało przedstawione i przyjęte na posiedzeniu zarządu Islandzkiej Partii Socjalistycznej 1 maja 2020 roku.