Należy odrzucić idee neoliberalnego kapitalizmu

Spotkanie członków Islandzkiej Partii Socjalistycznej przyjęło dziś nową politykę równości, w której podkreśla się, że status społeczny, płeć, pochodzenie, orientacja seksualna, tożsamość płciowa, ubóstwo lub niepełnosprawność nie powinny w żaden sposób ograniczać praw ludzi i że partiapopiera zasadę równości nowej konstytucji i podkreśla znaczenie jej przyjęcia.Polityka partii w kwestiach równości jest następująca:

Islandzka Partia Socjalistyczna popiera zasadę równości nowej konstytucji i podkreśla znaczenie jej przyjęcia. Status społeczny, płeć, pochodzenie, orientacja seksualna, tożsamość płciowa, ubóstwo lub niepełnosprawność również nie powinny w żaden sposób ograniczać praw ludzi, a wsparcie społeczne lub zdrowotne, z którego osoby przewlekle chore lub niepełnosprawne muszą korzystać, aby mieć równe szanse z innymi, jest prawem człowieka, które należy szanować, zgodnie z Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych oraz Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawach osób z niepełnosprawnością intelektualną, które rząd Islandii ma obowiązek przyjąć i ratyfikować. Ponadto należy szanować wszystkie międzynarodowe polityki praw człowieka, których Islandia jest stroną, i przyjąć różne protokoły dodatkowe, które czynią władze faktycznie odpowiedzialnymi i zobowiązują je do reagowania na niesprawiedliwość, taką jak bezdomność lub niesprawiedliwość na rynku pracy.

Należy odrzucić idee neoliberalnego kapitalizmu, który dominował w społeczeństwie, a władze publiczne mają obowiązek zapewnić obywatelom możliwość posiadania czasu i środków finansowych na udział w kształtowaniu społeczeństwa. Ponadto należy zaprzestać prywatyzacji i outsourcingu wewnętrznych systemów, a odpowiedzialność łańcuchowa za naruszenia na rynku pracy powinna być przestrzegana zarówno w sektorze prywatnym, jak i publicznym.

Aby zapewnić, że prawa człowieka nie są naruszane w żadnych działaniach i przepisach władz publicznych, należy nawiązać współpracę ze wszystkimi grupami mniejszościowymi i/lub użytkowników i oprzeć całe planowanie państwowe i samorządowe na perspektywie klasowej i różnorodności, a nie tylko na płci. Ważne jest, aby zbadać, jak czynniki takie jak status ekonomiczny, pochodzenie, bycie queer lub niepełnosprawność kształtują rzeczywistość ludzi. Współpraca oznacza, że osoby, które mają doświadczenie w danej kwestii, powinny mieć możliwość wspólnego doradzania władzom.

Sprawiedliwe opodatkowanie powinno wyrównać warunki życia ludzi i zapewnić, że zamożniejsi płacą sprawiedliwy procent swoich dochodów, wynagrodzeń lub dochodów kapitałowych na rzecz społeczeństwa. W ten sposób należy pobierać podatek nie tylko od osób zarejestrowanych jako pracownicy, ale także od zamożniejszych, którzy deklarują niskie dochody, ale mają wysokie dochody kapitałowe. Ważne jest również wyrównanie dochodów poprzez pobieranie podatku od wysokich dochodów i wyższych opłat za zasoby. Najniżej opłacani powinni być zwolnieni z podatku, a rodziny z dziećmi i samotni rodzice powinni otrzymywać specjalne wsparcie od władz publicznych, zarówno państwowych, jak i samorządowych.

Informacje o wszelkiego rodzaju prawach i obowiązkach powinny być zawsze dostępne i łatwo dostępne dla społeczeństwa, ale jeśli wystąpi choroba, wypadek lub cokolwiek innego, co osłabia zdolność jednostki do poszukiwania informacji, władze powinny proaktywnie udzielać informacji o prawach. Ponadto wszelkie informacje powinny być dostępne, aby wspierać przejrzystość administracji, ale jednocześnie należy chronić prawa publiczne, takie jak prywatność. Ta prywatność powinna obejmować również emerytów.

Waga głosów powinna odzwierciedlać wymóg, aby wszyscy byli równi, niezależnie od miejsca zamieszkania. W ten sposób system wyborczy do wyborów do Althingu powinien zostać zrewidowany i poprawiony na korzyść ludzi. Metody obliczeniowe na poziomie samorządowym również zostaną zrewidowane w celu odzwierciedlenia równej wagi głosów.

Demokracja powinna być wzmocniona na różne sposoby, takie jak losowy wybór i więcej referendów w ważniejszych sprawach. Referenda, takie jak głosowanie nad nową konstytucją, powinny być w pełni szanowane, a posłowie powinni zobowiązać się do przestrzegania woli narodu.

Systemy opieki społecznej i zdrowotnej powinny być odpowiednio finansowane, aby nikt nie napotykał tam zamkniętych drzwi. Należy szczególnie uwzględnić potrzeby osób starszych, niepełnosprawnych i przewlekle chorych w ramach systemów opieki społecznej i zdrowotnej, aby mogli żyć godnie, a usługi, które im przysługują, były definiowane jako prawa człowieka i równość z prawami innych, a nie jako jałmużna. Należy również zapewnić, że oddział ratunkowy oddziału psychiatrycznego jest otwarty przez całą dobę, zarówno w regionie stołecznym, jak i na obszarach wiejskich, a odpowiednie ulepszenia są wprowadzane tam, gdzie jest to potrzebne, aby zapewnić, że usługi są dostępne w najbliższym otoczeniu mieszkańców. Ponadto należy zwiększyć liczbę ośrodków leczenia uzależnień w całym kraju.

Kwestie dostępności powinny być w porządku we wszystkich budynkach władz publicznych, takich jak biura, instytucje medyczne i diagnostyczne, szkoły i baseny, a gminy powinny wziąć większą odpowiedzialność za kwestie dostępności w swoich społecznościach i pomagać innym instytucjom społecznym w miarę możliwości w poprawie dostępności oraz informować osoby niepełnosprawne, gdzie jest ona w porządku, a gdzie nie.

Nabyte prawa osób queer powinny być chronione, a pełna równość dla nich powinna być realizowana zgodnie z mapą tęczową ILGA Europe, która jest europejską organizacją parasolową osób queer. Płeć nie powinna być automatycznie uważana za tylko dwie, ale ludzie mogą być zarejestrowani jako niebinarni lub interpłciowi. Ponadto homoseksualni mężczyźni powinni móc oddawać krew jak inni, a homoseksualni rodzice powinni być traktowani na równi z innymi rodzicami w kwestii rejestracji i opieki nad dziećmi. Autonomia płciowa osób interpłciowych powinna być również potwierdzona, a niepotrzebne operacje chirurgiczne na zewnętrznych lub wewnętrznych narządach płciowych dzieci powinny być zakazane.

Ponadto ludzie powinni decydować o imionach swoich i swoich dzieci, a komitet ds. imion powinien zostać zniesiony. Imigranci nigdy nie powinni być zmuszani do przyjmowania islandzkich imion, a ci, którzy musieli to zrobić w przeszłości, powinni zostać przeproszeni w imieniu państwa islandzkiego.

Wszystkie usługi dla dzieci powinny być całkowicie bezpłatne, takie jak edukacja, opieka dzienna, zajęcia pozalekcyjne i opieka zdrowotna. Ponadto dzieci powinny mieć prawo do kontaktu z obojgiem rodziców lub opiekunów, jeśli nic temu nie stoi na przeszkodzie i ich bezpieczeństwo jest zapewnione.

Jeśli dzieci faktycznie mieszkają w dwóch domach i ich bezpieczeństwo jest zapewnione, mogą mieć podwójne miejsce zamieszkania, a rodzice lub opiekunowie powinni mieć prawo do ubiegania się o przedszkole i/lub szkołę, która najlepiej odpowiada ich potrzebom, oraz o zajęcia pozalekcyjne, a także inne związane z tym kwestie. Rodzice lub opiekunowie dzieci niepełnosprawnych mogą ubiegać się o pomoce dla obu domów dziecka.

Równość w dostępie do edukacji powinna być zapewniona niezależnie od statusu ekonomicznego, płci, pochodzenia, tożsamości płciowej, wieku i wszelkich czynników społecznych, a ludzie powinni mieć swobodę kształcenia się w dogodnym dla nich czasie po ukończeniu obowiązkowej edukacji. W ten sposób ponownie zostaną przeznaczone środki na prowadzenie oddziałów dla dorosłych i nauczania na odległość. Ponadto wszyscy powinni być traktowani na równi w kwestii kredytów studenckich, a starsi poręczyciele kredytów powinni zostać usunięci. Fundusz pożyczkowy (LÍN) powinien zostać zrewidowany pod kątem systemu stypendialnego, zgodnie z polityką edukacyjną Islandzkiej Partii Socjalistycznej.

Równość na rynku pracy i w szkołach powinna być szanowana niezależnie od pochodzenia, języka, wieku, tożsamości płciowej, niepełnosprawności, ograniczonej zdolności do pracy lub innych czynników społecznych, które mogą mieć wpływ. Ponadto za tę samą pracę powinna być wypłacana taka sama płaca, a ocena zdolności do pracy powinna być odrzucona zgodnie z wolą ÖBÍ (Islandzkiej Organizacji Osób Niepełnosprawnych), a ludzie nie powinni być zmuszani do pracy, jeśli nie czują się na siłach. Należy również chronić osiągnięcia walki związkowej, takie jak skrócenie tygodnia pracy i przepisy dotyczące czuwania, a za ich naruszenia powinny być stosowane skuteczne sankcje. Należy również energicznie zwalczać politykę niskich płac państwa i miasta oraz na ogólnym rynku pracy, zwłaszcza w przypadku tak zwanych „zawodów kobiecych”, a także innych zawodów, w których ludzie są zmuszeni żyć poniżej granicy ubóstwa lub są nawet całkowicie nieopłacani, takich jak opieka nad osobami starszymi lub młodymi krewnymi.

Należy zwalczać przemoc ze względu na płeć, przemoc seksualną i domową oraz naciskać na system sprawiedliwości, aby lepiej służył ofiarom przemocy, na przykład poprzez ponowne zdefiniowanie ciężaru dowodu i ram kar w takich sprawach. Należy również dążyć do feminizmu socjalistycznego pod sztandarem 99% ludzkości, a nie 1% lub tych, którzy posiadają większość bogactwa świata. Należy walczyć o sprawiedliwość ekonomiczną i równość płci niezależnie od pochodzenia, prawa osób queer, osób niepełnosprawnych, uchodźców i ogólnie wspierać tych, którzy są pozbawieni władzy. Parasol socjalistycznego feminizmu obejmuje również walkę o naturę i klimat oraz o to, aby świat mógł prosperować bez kapitalistycznej destrukcji, w cieniu pokoju i równości.

Należy również zwalczać prześladowania i przemoc ze względu na płeć na całym świecie oraz zwalczać wszelkie formy handlu ludźmi, takie jak handel ludźmi w celu pracy, niewolnictwo seksualne lub przymusowe macierzyństwo zastępcze.

Należy szanować autonomię seksualną, a ludzie nie powinni być zmuszani do noszenia ciąży, aborcji lub sterylizacji.

Należy zwalczać mowę nienawiści i sprzeciwiać się wszelkim jej rozszerzeniom w islandzkim prawie.

Należy szanować wolność słowa i wolność jednostki, dopóki nie zacznie ona krzywdzić innych, ale zawsze należy dbać o równowagę sił w dyskursie publicznym. Należy również zwiększyć prawa i ochronę sygnalistów.

Jako jeden z suwerennych narodów świata ponosimy moralną odpowiedzialność za prawa człowieka w kontekście międzynarodowym i powinniśmy wnieść swój wkład w walkę o nie w szerokim kontekście.

Przyjmowanie uchodźców powinno być traktowane z troską, a ludziom należy zapewnić szybkie i humanitarne rozpatrywanie spraw. Należy zrewidować przepisy, którymi się kierujemy, takie jak te dotyczące tak zwanych bezpiecznych państw, ale należy przestrzegać przepisów, które państwo ustanowiło w zakresie ochrony dzieci i osób w trudnej sytuacji.

Należy również przeprowadzić wzajemną adaptację, tzn. kraj przyjmujący musi również dostosować się do różnorodności, np. różnych religii i tradycji. Należy również położyć większy nacisk na międzykulturowość, dialog między różnymi kulturami w kraju.

Władze nie powinny prowadzić interesów z firmami, które naruszają prawa człowieka gdziekolwiek na świecie, ani w przypadku podejrzenia o takie naruszenia. Władze powinny również publicznie wypowiadać się na temat wszelkich niesprawiedliwości w społeczności międzynarodowej, aby podkreślić swoją odpowiedzialność.

Polityka Islandzkiej Partii Socjalistycznej w kwestiach równości jest...

że wszyscy powinni być równi wobec prawa społeczeństwa niezależnie od statusu ekonomicznego, statusu społecznego, pochodzenia czy sprawności fizycznej.
że przywileje ekonomiczne nie powinny dyktować polityki ani prawa kraju.
że hasło „Nic o nas bez nas” powinno być zawsze przestrzegane we wszystkich decyzjach rządowych i zawsze należy dążyć do współpracy z zainteresowanymi stronami.
że opodatkowanie jest sprawiedliwe i w pełni wykorzystywane jako narzędzie wyrównawcze.
że informacje dla społeczeństwa są zawsze wystarczające i łatwo dostępne, przetłumaczone lub udźwiękowione.
że waga głosów w wyborach jest równa i niezależna od miejsca zamieszkania, jeśli chodzi o wybory do Althingu.
że demokracja jest szanowana i że referendum jest wiążące dla każdorazowo panujących władz.
że wystarczające środki są przeznaczane na wszystkie usługi zdrowotne i opieki społecznej, aby zapewnić ludziom godne życie.
że środki ratunkowe są zawsze dostępne dla społeczeństwa, a liczba ośrodków leczenia uzależnień jest zwiększana w całym kraju.
że kwestie dostępności dla osób niepełnosprawnych są zawsze w porządku ze strony władz publicznych, a ich prawa człowieka są szanowane jako takie.
że systematycznie dąży się do pełnych praw człowieka dla osób queer.
że dzieci korzystają ze szczególnej ochrony w zakresie autonomii płciowej, operacje nie są przeprowadzane na dzieciach poniżej wieku prawnego.
że wszystkie ustawowe usługi dla dzieci są całkowicie bezpłatne i że szczególna uwaga jest poświęcana potrzebom, prawom i ochronie dzieci.
że w szkołach i na rynku pracy równość jest w pełni szanowana niezależnie od klasy, pochodzenia, niepełnosprawności, płci, tożsamości płciowej, wieku czy ograniczonej zdolności do pracy, i za tę samą pracę wypłacane są takie same wynagrodzenia.
że systematycznie zwalcza się politykę niskich płac państwa i miasta oraz na ogólnym rynku pracy, zwłaszcza w przypadku tradycyjnych „zawodów kobiecych”.
że systematycznie zwalcza się przemoc ze względu na płeć w kraju i za granicą.
że zwalcza się wszelkie formy prześladowań, mowy nienawiści i przemocy domowej, przemocy wobec osób określonej płci, pochodzenia, osób niepełnosprawnych i osób queer.
że w administracji i systemie zarządzania szczególna uwaga jest poświęcana wielokrotnej dyskryminacji.
że prawo ludzi do samostanowienia jest w pełni szanowane, jeśli chodzi o aborcję, sterylizację lub inne interwencje związane z ich ciałem i/lub płcią.
że wszyscy są równi w kontekście międzynarodowym i należy szanować prawa człowieka tych, którzy przybywają tu w poszukiwaniu międzynarodowej ochrony. Należy zapewnić im sprawiedliwe i humanitarne traktowanie, a nie dyskryminować ludzi, którzy szukają tu schronienia bez drogi.
że ponosimy moralną odpowiedzialność wobec społeczności międzynarodowej i że władze systematycznie zwalczają naruszenia praw człowieka na całym świecie i nie wspierają produkcji ani handlu, gdzie ludzie są krzywdzeni.