Kapitalistyczna gospodarka rynkowa jest największym wrogiem ekosystemu

Spotkanie członków Islandzkiej Partii Socjalistycznej przyjęło dzisiaj nową politykę środowiskową i klimatyczną, w której podkreślono, że aby osiągnąć sukces w kwestiach klimatycznych, potrzebna jest radykalna zmiana systemowa, oraz że nie ma możliwości znalezienia rozwiązania w ramach kapitalizmu. Polityka partii jest następująca:

Kwestie środowiskowe i klimatyczne są kwestiami moralnymi i humanitarnymi, które dotyczą wszystkich i powinniśmy zająć wobec nich jasne stanowisko. Globalne ocieplenie, z którym się mierzymy, wymaga ogłoszenia stanu wyjątkowego w kwestiach klimatycznych i podjęcia rewolucyjnych zmian systemowych. Kapitalistyczna gospodarka rynkowa, która zachęca do maksymalnej produkcji i maksymalnego zysku, jest największym wrogiem ekosystemu i głównym czynnikiem przyczyniającym się do zmian klimatycznych, z którymi się mierzymy. Metody produkcji dużych firm i wzorce konsumpcji ludzi dzisiaj nieuchronnie niszczą naturę i należy na to reagować sankcjami oraz silnymi instytucjami nadzorczymi. Rozwiązania tak zwanego „zielonego kapitalizmu” i indywidualistycznego podejścia w duchu neoliberalizmu nie działają w walce z problemem klimatycznym. Ważne jest aby uświadamiać społeczeństwo o konieczności zmniejszenia konsumpcji, wykorzystywania i recyklingu, ale prawdziwy problem leży w końcu produkcyjnym towaru. Nacisk regulacji powinien być położony na produkcję i import, a mniej na „karanie” konsumenta za konsumowanie tego, co już zostało wyprodukowane.

Należy wzmocnić produkcję krajową i dążyć do bardziej zrównoważonego społeczeństwa. Należy zaprzestać importu towarów, które mogą być produkowane w warunkach krajowych. Należy wspierać krajową uprawę warzyw i owoców, a także uprawę fasoli i zbóż poprzez publiczne dotacje na zieloną energię. Należy dążyć do zmniejszenia liczby pośredników, o ile to możliwe, i zapewnić konsumentom łatwy dostęp do producentów żywności. Korzystanie ze zdrowej, ekologicznej żywności nie było ekonomicznie dostępne dla wszystkich. Ważne jest, aby możliwości prowadzenia zdrowego życia oraz ochrony przyrody nie zależały od klasy społecznej ani statusu ludzi w społeczeństwie.

Instytucje nadzorcze powinny wypełniać swoją rolę, a prawa i sankcje powinny być skuteczne i szanowane. Należy wzmocnić Agencję Środowiska, skoordynować nadzór i zapewnić, że procesy są jasne i przejrzyste. Należy zwalczać „greenwashing” firm i zapewnić, że kompensacja emisji dwutlenku węgla nie jest przeprowadzana na błędnych założeniach. Należy wzmocnić przepływ informacji i zapobiegać kierowaniu dyskusją przez interesy finansowe. Należy również zwiększyć dostęp ludzi do udziału w kwestiach środowiskowych oraz uczynić kształtowanie polityki i decyzje bardziej demokratycznymi.

Państwo i samorządy powinny zapewnić, że mieszkańcy mogą odpowiedzialnie usuwać odpady. Kosze do segregacji i kompostowniki muszą znajdować się przy każdym domu w najbliższej przyszłości.

Produkcja plastiku wyczerpuje nasze zasoby kopalne i zanieczyszcza ekosystem. Należy zmienić nawyki konsumpcyjne i jak najszybciej zaprzestać używania jednorazowych produktów. Należy ponownie wprowadzić użycie szklanych butelek i innych materiałów wielokrotnego użytku.

Należy wprowadzić przepisy, które uniemożliwią supermarketom, instytucjom i firmom składowanie przeterminowanej żywności i stworzyć system, który zapewni wykorzystanie tej żywności tam, gdzie jest potrzebna, oraz zapobiegnie nadprodukcji i marnotrawstwu. Należy ułatwić całe środowisko operacyjne wokół recyklingu i napraw, aby zmniejszyć nadprodukcję towarów, takich jak sprzęt elektroniczny i odzież, oraz zwiększyć ochronę konsumentów w zakresie trwałości i jakości produktów. W ten sposób należy promować lepsze wykorzystanie i mniejsze składowanie.

Należy znacznie poprawić transport publiczny i prowadzić go z myślą, że jest to podstawowa usługa dla mieszkańców całego kraju i klucz do zmniejszenia zanieczyszczeń, a nie z celem, aby jego działalność była samowystarczalna lub przynosiła zyski. Produkcja ropy naftowej jest dużym problemem, a produkcja pojazdów elektrycznych również zanieczyszcza i szybko wyczerpuje zasoby Ziemi. Eksploatacja i niszczenie ekosystemów są nieuniknionym skutkiem ubocznym tej produkcji i trudno jest uniknąć myślenia o tych kwestiach w sposób globalny. Zatem zastąpienie źródeł energii lub przejście na samochody elektryczne nie jest kompleksowym rozwiązaniem, lecz należy myśleć holistycznie i uczynić transport publiczny lepszą opcją, a samochód prywatny zbędnym dla większości, choć można również ułatwić ludziom modyfikowanie swoich pojazdów i uczynienie ich bardziej przyjaznymi dla środowiska, na przykład poprzez użycie metanu.

Ważnym celem jest ograniczenie lotów, ponieważ jest to bardzo zanieczyszczający środek transportu. Należy jednak pamiętać, że mieszkamy na wyspie w znacznej odległości od większości miejsc docelowych i istnieje ryzyko, że ograniczenia lotów w formie kwot i podatków najbardziej dotkną osoby mniej zamożne, które już teraz mają największe trudności z korzystaniem z podróży lotniczych. Wszelkie ograniczenia lotów należy rozważać z uwzględnieniem tego i skupić się na liniach lotniczych latających tutaj oraz na wykorzystaniu podróży. Szczególnie należy ograniczyć ruch samolotów wojskowych, prywatnych, turystycznych oraz ruch lotniczy, który zanieczyszcza proporcjonalnie dużo w stosunku do liczby pasażerów.

„Czarna ropa” to ogólna nazwa ciężkich i lepkich olejów, które mogą zawierać wysoki procent siarki, a czarna ropa jest m.in. używana w żegludze morskiej. Zanieczyszcza bardziej niż inne paliwa i emituje dużo sadzy do atmosfery podczas spalania. Większość statków wycieczkowych spala czarną ropę, a podczas jej spalania do atmosfery uwalniana jest duża ilość cząstek sadzy. Takie cząstki są szkodliwe dla zdrowia ludzkiego, a tego rodzaju zanieczyszczenie powietrza jest uważane za odpowiedzialne za śmierć milionów ludzi na całym świecie rocznie. Możliwa jest uprawa rzepaku do produkcji biodiesla i wykorzystanie go w naszej flocie statków. Mamy do tego ziemię i wiedzę, aby produkować biodiesel. Ponadto rzepak dwukrotnie bardziej kompensuje emisję dwutlenku węgla niż to, co powstaje podczas spalania biodiesla.

Eksploatacja i niszczenie ekosystemów na „globalnym Południu” są powiązane z globalnym kapitalizmem, problemem klimatycznym oraz problemem środowiskowym i zasobowym, z którymi dziś się mierzymy. Eksploatacja przez poprzednie pokolenia zwiększyła dobrobyt mieszkańców Zachodu, podczas gdy najbiedniejsze kraje często cierpią najbardziej. Nadmierna uprawa i wylesianie w celu stworzenia gruntów rolnych pod specjalne rodzaje warzyw dla konsumentów na Zachodzie zakłóciły życie i bezpieczeństwo żywnościowe ludzi na całym świecie. Wylesianie powoduje zmiany klimatyczne, które objawiają się suszami, powodziami, zanieczyszczeniem i zakłóceniami ekosystemu, co z kolei prowadzi do migracji ludności z obszarów, które nie nadają się już do zamieszkania. Dlatego nie tylko na nasze społeczeństwo musimy patrzeć, ale należy przyjrzeć się łańcuchowi produkcyjnemu i wziąć pod uwagę wszystkich ludzi, którzy są w niego zaangażowani, oraz koszty, jakie on ze sobą niesie. Te kwestie zawsze muszą być rozważane w kontekście globalnym, a my musimy zdać sobie sprawę z naszej uprzywilejowanej pozycji i okazać pełną solidarność z ludźmi w innych krajach.

Polityka Islandzkiej Partii Socjalistycznej w kwestiach środowiskowych i klimatycznych jest następująca: …

aby kwestie środowiskowe i klimatyczne były traktowane jako kwestie humanitarne dotyczące praw przyszłych pokoleń do życia. Dlatego obowiązkiem władz jest ochrona przyrody i ekosystemu, a ustawodawstwo powinno być w pełni wykorzystane w tym celu.
aby ogłoszono stan wyjątkowy w kwestiach klimatycznych, a władze islandzkie powinny szybko i skutecznie reagować na ten problem we współpracy ze światem.
aby odeszło się od gospodarki kapitalistycznej i neoliberalnych metod radzenia sobie z kwestiami środowiskowymi oraz aby znaleziono kompleksowe rozwiązania, w których odpowiedzialność i nacisk są przede wszystkim położone na państwo, samorządy i przedsiębiorstwa.
aby natura i jej ekosystem zawsze były priorytetem we wszystkich decyzjach ich dotyczących oraz aby prawo przyszłych pokoleń do zdrowego życia zawsze było stawiane ponad względami finansowego zysku jednostek i firm.
aby wszyscy mieszkańcy kraju mieli możliwość prowadzenia życia przyjaznego dla środowiska, niezależnie od statusu ekonomicznego i miejsca zamieszkania. Należy również zwiększyć ogólną i dostępną edukację publiczną na temat ekologicznych i zrównoważonych stylów życia.
aby wspierać produkcję żywności w najbliższym otoczeniu poprzez dotacje na energię elektryczną dla upraw szklarniowych i dążyć do lokalnych stylów życia społeczności.
aby podjęto radykalne kroki w celu zaprzestania używania jednorazowego plastiku i zapobiegania zanieczyszczeniu plastikiem oraz nadmiernemu pakowaniu wszelkimi dostępnymi środkami.
aby samorządy wzięły odpowiedzialność i stworzyły system segregacji, który ułatwi mieszkańcom segregowanie odpadów w swoich domach, bezpłatnie.
aby częsty i efektywny transport publiczny był postrzegany jako element ochrony środowiska i podstawowa usługa dla mieszkańców całego kraju.
aby zrewidować transport lotniczy i morski w kraju z perspektywy środowiskowej.
aby powstrzymać dalszy rozwój przemysłu ciężkiego i zwiększyć nadzór nad istniejącymi dużymi firmami w celu zmniejszenia zanieczyszczeń.
aby zazielenić kraj, przywrócić tereny podmokłe i zwiększyć zalesianie w celu kompensacji emisji dwutlenku węgla w kraju.
aby nałożyć na firmy i instytucje obowiązki zapobiegania marnowaniu żywności i innych użytecznych towarów oraz zmniejszenia składowania.
aby wprowadzić radykalne zmiany w użyciu paliw i zapobiec używaniu czarnej ropy wzdłuż wybrzeży kraju.
aby zwiększyć możliwości ludzi w zakresie posiadania lub przekształcania swoich pojazdów w bardziej ekologiczne środki transportu.
aby ograniczyć użycie opon z kolcami, o ile to możliwe, i ograniczyć wszystkie możliwe źródła pyłu zawieszonego.
aby chronić ekosystem morski poprzez ochronę gatunków oraz zakaz nadmiernych połowów i odrzutów.
aby zwiększono kontrolę nad wykorzystaniem wody i aby ścieki były wykorzystywane tam, gdzie to stosowne. Ponadto firmy powinny płacić odpowiednią opłatę za wykorzystanie wody w formie opłaty za zasoby, ponieważ woda jest jednym z najcenniejszych zasobów przyszłości.
aby cała budowa infrastruktury odbywała się w sposób przyjazny dla środowiska, zarówno pod względem projektu, użytych materiałów, jak i wykonania.
aby kwestie środowiskowe były postrzegane jako wspólne interesy wszystkich mieszkańców Ziemi poprzez analizę i uwzględnienie globalnych śladów ekologicznych oraz rzeczywistych kosztów produkcji i jej wpływu na ludzi i ekosystemy odległych krajów, nie mniej niż na najbliższe otoczenie.