Zmiany systemowe – nie zmiany klimatyczne

Przesłanie Islandzkiej Partii Socjalistycznej (Sósíalistaflokkur Íslands) w wyborach parlamentarnych 25 września 2021 r.:Dziesiąta oferta dla wyborców przedstawiona 25 sierpnia:ZMIANY SYSTEMOWE – NIE ZMIANY KLIMATYCZNE

Niszczenie przyrody przez człowieka, zmiany klimatyczne i zanieczyszczenie są konsekwencją kapitalizmu, tego, że kapitałowi pozwolono rządzić i robić, co chce. Zagrożenie dla środowiska ma zatem ten sam korzeń, co zagrożenie wiszące nad społeczeństwami, czyli dyktatura kapitału. Jedynym sposobem na zbudowanie dobrego społeczeństwa i ochronę zasobów naturalnych jest odebranie władzy kapitałowi przez społeczeństwo.

Kapitał to bogaci, którzy żyją ponad społeczeństwem zwykłych ludzi i uważają, że nie muszą korzystać z podstawowych systemów zbudowanych w ubiegłym wieku w celu poprawy warunków życia i praw publicznych. Nie uważają się również za związanych zasadami społeczeństwa, działając zgodnie z jedynym przykazaniem, że to, co zarabiają, musi być słuszne.

A bogaci uważają również, że mogą bronić się przed katastrofami naturalnymi i zmianami klimatycznymi, kupując posiadłości w obszarach, gdzie skutki zmian klimatycznych są mniej prawdopodobne. Kupują nawet ziemię na Islandii, aby mieć tu schronienie przed szkodami, które sami powodują.

Dlatego niemożliwe jest znalezienie rozwiązania dla zniszczenia środowiska i społeczeństwa bez zmiany równowagi sił w społeczeństwach. Pod dyktaturą kapitału społeczeństwa zostaną zniszczone, a zasoby naturalne zdewastowane. Podstawowym warunkiem walki ze zmianami klimatycznymi i powstrzymania niszczenia zasobów naturalnych jest zatem odebranie władzy kapitałowi. Jest to największe działanie w kwestiach klimatycznych.

Uda nam się odwrócić od drogi zniszczenia tylko wtedy, gdy uda nam się zmobilizować społeczeństwo do przejęcia władzy w swoje ręce, odsuwając kapitał od władzy. Społeczeństwa, które nadal pozwalają, by interesy nielicznych nimi kierowały, nie tylko rozpadną się w chaosie, a ich infrastruktura ulegnie zniszczeniu; takie społeczeństwa są również niebezpieczne dla przyrody i warunków życia przyszłych pokoleń.

Wszelkie rozmowy o działaniach klimatycznych i ochronie środowiska w ramach kapitalizmu i na jego warunkach są oszustwem. Takie rozmowy służą jedynie kapitałowi, który kupuje sobie czas, próbując znaleźć sposób, jak może jeszcze bardziej zarobić na sytuacji, w której postawił ludzkość.

Działania na rzecz środowiska

Islandzka Partia Socjalistyczna (Sósíalistaflokkurinn) omówiła gdzie indziej, jak budować ruchy społeczne; odbudować ruch związkowy, ruch spółdzielczy i inne organizacje społeczne; budować politykę ludową, która zastąpi elitarną politykę ery neoliberalnej; zwalczać korupcję zrośniętej polityki i kapitału oraz skierować władzę państwową na potrzeby i interesy społeczeństwa.

Socjaliści wiedzą, że nie osiągniemy niczego w kwestiach środowiskowych, dopóki kapitał nie zostanie usunięty z procesu decyzyjnego. Podstawą jest sprawiedliwość, a nie zachowanie zysku; aby jakość życia i konsumpcja, na które środowisko może sobie pozwolić, były rozdzielane równo, niezależnie od statusu ekonomicznego ludzi.

Aby wyrwać te ważne kwestie, obronę przed zmianami klimatycznymi i rekultywację gruntów, z rąk interesów pieniężnych, ważne jest stworzenie platformy dla udziału społeczeństwa, gmin, spółdzielni, organizacji społecznych i osób prywatnych w zakresie pomysłów, rozwiązań, działań i realizacji. Władza państwowa, władza publiczna, musi reagować, ale równie konieczne jest, aby realizacja była zdecentralizowana i aby wszyscy mieszkańcy kraju brali w niej udział.

Ale to właśnie proponuje partia w kwestiach środowiskowych w szczególności:

Transport

Ślad ekologiczny Islandczyków jest jednym z największych na świecie. Na przykład każdy Islandczyk emituje średnio 40,9 ton gazów cieplarnianych, podczas gdy w Szwecji odpowiadająca temu liczba wynosi zaledwie 1,8 tony. Za każdym razem, gdy planuje się zmniejszenie tych emisji, interesy kapitału i interesy partykularne są stawiane na pierwszym miejscu, tak że cała transformacja odbywa się na ich warunkach, w ich tempie i według ich upodobań.

W ostatnich latach rząd kładł największy nacisk na zmniejszenie emisji z transportu drogowego, oferując zniżki na nowe samochody elektryczne i czekając, aż flota samochodowa przejdzie przez gospodarstwa domowe o wysokich dochodach, na rynek samochodów używanych i do wszystkich gospodarstw domowych w kraju w ciągu około 20-25 lat. Zniżki, które w większości trafiają do grup o wysokich dochodach, wynoszą miliardy rocznie. Grupy o niskich dochodach są jednocześnie zmuszone do dalszego płacenia wysokich opłat na stacjach paliw, które mają pokrywać koszty jednej z najważniejszych infrastruktur społeczeństwa, czyli sieci drogowej. Tę nierównowagę należy skorygować, znacznie zwiększając udział grup o wysokich dochodach w budowie infrastruktury społecznej i stosując inne metody odnowy floty samochodowej, które są szczególnie korzystne dla tych grup społecznych, które potrzebują wsparcia. Można to osiągnąć poprzez hojne wsparcie dla transportu publicznego wolnego od emisji oraz poprzez bezpośrednie wsparcie dla najniżej zarabiających w celu zakupu, wynajmu lub korzystania z pojazdów napędzanych zieloną energią.

Działania w zakresie klimatu muszą być sprawiedliwe społecznie. Oznacza to, że zaczyna się od najniżej zarabiających, a nie od dotacji dla najbogatszych.

Transport drogowy odpowiada za około jedną trzecią emisji, za które bezpośrednio odpowiada rząd. Socjaliści chcą zwiększyć udział przedsiębiorstw w transformacji energetycznej. Flota samochodów wynajmowanych i taksówek powinna być objęta specjalnymi wymogami dotyczącymi szybszej odnowy i wycofywania z eksploatacji. To samo dotyczy transportu grupowego, autobusów, transportu publicznego i transportu towarowego na rzecz przedsiębiorstw.

Uprawa ziemi i rozwój zielonej gospodarki

Dzięki protokołowi z Kioto Islandia mogła zaliczyć nowe wiązanie w biomasie i ekosystemach, np. poprzez leśnictwo, do celów zmniejszenia emisji netto. Ta możliwość nie była niczym nowym, tak jakby islandzkie władze uważały, że wiążące, międzynarodowe porozumienie w sprawie redukcji emisji gazów cieplarnianych wyparuje, bez konsekwencji dla poszczególnych państw członkowskich konwencji klimatycznej ONZ.

Po wejściu w życie Porozumienia Paryskiego (2015) ustalono, że Unia Europejska, Norwegia i Islandia będą wspólnie pracować nad jego wdrożeniem. Porozumienie to wymaga od państw znacznego zmniejszenia bezpośrednich emisji oraz zrównoważenia emisji z gruntów, tzn. aby wiązanie w roślinności kompensowało emisje, których nie można zmniejszyć w inny sposób.

Obecnie emisje z gruntów są największym źródłem emisji z Islandii i są znacznie większe niż w innych krajach Europy. Można by to łatwo zmienić na lepsze. W wielu miejscach w kraju można by ograniczyć wypas owiec, m.in. poprzez zaprzestanie swobodnego wypasu zwierząt gospodarskich i przejście do ofensywy z dużym wysiłkiem w rekultywacji gruntów i leśnictwie.

Socjaliści chcą stworzyć system wsparcia dla właścicieli gruntów i dużą ofensywę w rozwoju gospodarczym na całym terytorium kraju, której celem jest zwiększenie wiązania i wartości dodanej w islandzkich lasach. Lasy użytkowe są ekosystemami dla różnorodnego życia, ale mogą również dostarczać użytecznych materiałów budowlanych, aby można było wiązać węgiel w konstrukcjach i jednocześnie zmniejszyć import cementu, którego produkcja wiąże się ze znacznymi emisjami.

Oferta dla wyborców: Kapitał wykluczony z rozmów o środowiskuKlucze do sukcesu:

Usunięcie kapitału z procesu decyzyjnego w sprawie działań klimatycznych. Cała transformacja klimatyczna będzie realizowana w oparciu o interesy społeczeństwa i środowiska, w perspektywie długo- i krótkoterminowej. Jakość życia społeczeństwa będzie wytyczną wszystkich działań klimatycznych, a nie wymóg zysku właścicieli firm.
Zwiększone wymagania zostaną nałożone na firmy w zakresie szybszej odnowy i wycofywania starszych pojazdów. Zmniejszone zostaną opłaty za paliwo, ponieważ wiele gospodarstw domowych nie ma na razie innej opcji niż poleganie na pojazdach napędzanych zanieczyszczającymi źródłami energii. Zostanie przyjęta sprawiedliwsza, a jednocześnie szybsza droga do transformacji energetycznej.
Zielony transport między regionami. Częste połączenia autobusowe i znacznie ulepszony transport publiczny między regionami. Z pomocą turystów można zbudować gęstą i niezawodną sieć połączeń w całym kraju. Transport będzie prowadzony przez podmioty publiczne, a nie w drodze przetargów, a udogodnienia i pojazdy będą pierwszej klasy z minimalnymi emisjami. Szczególną uwagę należy zwrócić na ulepszony transport publiczny między lotniskiem Keflavík a obszarem stołecznym. Sieć połączeń będzie gęsta i zbudowana w porozumieniu z jej najważniejszymi użytkownikami, czyli mieszkańcami kraju.
Zielona gospodarka: „Nowy zielony dar”: Jest to część gwarancji zatrudnienia, gdzie wszyscy, którzy mogą i chcą, otrzymują pracę w leśnictwie i rozwoju islandzkich zasobów leśnych. Rolnicy, którzy mogą i chcą ograniczyć hodowlę owiec, otrzymają hojny system wsparcia, który pomoże właścicielom gruntów rozpocząć zielone tworzenie wartości w nowych sektorach, w tym w leśnictwie.