Obniżmy podatek lokalny dla osób o najniższych dochodach

Wielu mieszkańców Reykjavíku żyje w ubóstwie i chociaż prawdą jest, że wielu ma za mało pieniędzy, ponieważ państwo płaci im haniebnie mało, np. w formie emerytur, nie oznacza to, że nie możemy nic zrobić, aby pomóc tym, którzy mają najniższe dochody. Należy również wspomnieć, że wielu ma mało pieniędzy, ponieważ otrzymują pomoc finansową na utrzymanie od miasta lub zarabiają najniższe wynagrodzenie, jakie miasto płaci za pełny etat. Oczywiście chciałoby się, aby sprawy wyglądały tak, że ci, którzy mogą sobie na to pozwolić, płacili na rzecz społeczeństwa, a te środki były wykorzystywane do wyrównywania braków w celu stworzenia dobrego społeczeństwa dla wszystkich. To absurd, że pobieramy podatek lokalny, podatek od tych, których dochody ledwo wystarczają na utrzymanie.

Na przykład, osoba otrzymująca jedynie podstawową rentę inwalidzką z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ma około 212 tysięcy koron po opodatkowaniu, z czego duża część trafia do miasta, podczas gdy właściciele kapitału płacą zero koron od swoich dochodów kapitałowych miastu. Oczywiście osoba, która ma ponad 200 tysięcy po opodatkowaniu, najprawdopodobniej otrzymuje zasiłek mieszkaniowy i tym podobne, co nieco ułatwia, ale jak mieszkańcy miasta mają sobie radzić z tak niską kwotą? Trudno też sobie wyobrazić, jak osoby otrzymujące pomoc finansową w wysokości około 184 tysięcy koron po opodatkowaniu mogą się utrzymać.

Celem tej propozycji jest odciążenie osób o najniższych dochodach, dotyczy to również emerytów o niskich dochodach, osób pracujących na niskopłatnych stanowiskach, a miasto Reykjavík (Reykjavíkurborg) jest prawdopodobnie największym pracodawcą oferującym niskie płace w kraju, dlatego uważam za bardzo stosowne, aby zrobić wszystko, co w naszej mocy, aby zwiększyć dochody rozporządzalne tych, którzy mają najmniej pieniędzy. Ta propozycja ma objąć wszystkich mieszkańców miasta, którzy muszą żyć za kwoty ledwo wystarczające na utrzymanie.

Wierzę, że jeśli postawimy sobie ten cel, to możemy nad nim pracować; jeśli jest wola, aby odciążyć osoby o niskich dochodach, możemy uczynić życie tych mieszkańców nieco łatwiejszym i dać przykład innym gminom, że system podatkowy jest tutaj naprawdę wykorzystywany do wyrównywania. Budżet miasta (Borgarsjóður) zamknął się nadwyżką około 4,7 miliarda w zeszłym roku i można by zacząć od wykorzystania tych środków na cele socjalne, na czym polega ta propozycja. Dążyć do zapewnienia bezpieczeństwa finansowego wszystkim mieszkańcom miasta i dążyć do tego, aby jak najmniej osób miało mniej niż 300 000 koron dochodu rozporządzalnego. Dlatego proponuje się, aby nowy departament finansów i zarządzania ryzykiem (sviði fjármála- og áhættustýringar) został upoważniony do opracowania treści propozycji i jej wdrożenia. Jak często proponowałem tutaj w radzie miasta (borgarstjórn), miasto mogłoby dążyć do wprowadzenia sprawiedliwszego systemu podatkowego, zwracając się do innych gmin w celu wprowadzenia przepisów, aby podatek lokalny był również nakładany na dochody kapitałowe.

Już teraz uznajemy trudną sytuację finansową różnych grup w społeczeństwie, gdzie miasto udziela np. zniżek dla emerytów i rencistów o niskich dochodach na podatki od nieruchomości, a studenci, samotni rodzice i osoby pobierające renty inwalidzkie mogą otrzymać zniżki na opłaty za przedszkole dla swoich dzieci, i są różne takie zniżki, ale pójdźmy o krok dalej i zwiększmy dochody rozporządzalne tych, którzy nie mają wystarczająco dużo pieniędzy.

Biorąc pod uwagę, że usługi społeczne są jednym z zadań gmin, których celem jest zapewnienie bezpieczeństwa finansowego i społecznego oraz promowanie dobrobytu mieszkańców na zasadzie wzajemnej pomocy, propozycja ta dobrze wpisuje się w te cele. W ustawie o usługach społecznych gmin (lögum um félagsþjónustu sveitarfélaganna) mówi się na przykład, że celem ustawy jest poprawa warunków życia osób znajdujących się w trudnej sytuacji oraz podejmowanie działań zapobiegających problemom społecznym. Wiemy, że trudności finansowe mogą prowadzić do wielu problemów społecznych, gdy każdy miesiąc jest niemożliwy i wiesz o tym, trudno jest żyć za kwotę, którą masz do dyspozycji. Tutaj miasto może wkroczyć i przeznaczyć środki w taki sposób, aby w większym stopniu zapewnić bezpieczeństwo finansowe i społeczne mieszkańców.

Niestety, wniosek został odrzucony, ale oto moja uwaga do tej decyzji:

W ustawie o usługach społecznych gmin (lögum um félagsþjónustu sveitarfélaganna) stwierdza się, że celem jest zapewnienie bezpieczeństwa finansowego i społecznego oraz promowanie dobrobytu mieszkańców na zasadzie wzajemnej pomocy. Ma to być osiągnięte m.in. poprzez poprawę warunków życia osób znajdujących się w trudnej sytuacji oraz podejmowanie działań zapobiegających problemom społecznym. Wielu mieszkańców miasta żyje w ubóstwie, a to jest bardzo trudne. Przedstawiciel Islandzkiej Partii Socjalistycznej (Sósíalistaflokkur Íslands) uważa, że miasto ma moralny obowiązek zrobić wszystko, co w jego mocy, aby zapewnić, że nikt nie żyje w ubóstwie. Chociaż większość rady miasta (borgarstjórnar) zdecydowała się nie wprowadzać żadnych zmian w podatku lokalnym w tej kadencji, to można rozważyć tę drogę jako ukierunkowane wsparcie finansowe dla najgorzej sytuowanych. Nikt nie powinien żyć w ubóstwie, a miasto może zrobić wiele, aby odciążyć tych, którzy znajdują się w trudnej sytuacji finansowej.

Oto propozycja:

Propozycja zwrotu podatku lokalnego dla osób o najniższych dochodach

Proponuje się, aby miasto Reykjavík (Reykjavíkurborg) zwracało podatek lokalny najmniej zarabiającym mieszkańcom co miesiąc. Zakłada się, że osoby, których miesięczny dochód przed opodatkowaniem wynosi 300 000 koron lub mniej, otrzymają pełny zwrot podatku lokalnego. Zwrot będzie zmniejszany wraz ze wzrostem dochodów, aby zapewnić, że jak najmniej osób będzie miało dochód rozporządzalny niższy niż 300 000 koron miesięcznie. Zakłada się, że zwrot podatku lokalnego zostanie wstrzymany po osiągnięciu tego limitu. Należy jednak wspomnieć, że miesięczne dochody wielu osób nie osiągają 300 000 koron, a w takim przypadku przewiduje się pełny zwrot podatku lokalnego. Dotyczy to osób otrzymujących pomoc finansową na utrzymanie, emerytów o niskich dochodach, osób starszych i niepełnosprawnych z niewielkimi lub żadnymi prawami do funduszu emerytalnego oraz emerytów z obniżonymi świadczeniami z ubezpieczeń społecznych z powodu wcześniejszego zamieszkania za granicą. Wszystkie te przykłady dotyczą mieszkańców miasta, którzy płacą podatek miastu Reykjavík i żyją w trudnych warunkach, a niniejsza propozycja ma na celu poprawę sytuacji finansowej osób o najniższych dochodach. Proponuje się, aby departament finansów i zarządzania ryzykiem (svið fjármála- og áhættustýringar) został upoważniony do opracowania treści propozycji i jej wdrożenia. Proponuje się również, aby kryteria zwrotu rozwijały się w zgodzie z wysokością najniższych płac i dochodów.

Uzasadnienie:

Wielu mieszkańców miasta znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, gdzie miesięczne dochody nie wystarczają na podstawowe potrzeby, a osoby często musiały odmawiać sobie rzeczy, które są uważane za podstawowe. Niedawno rząd przedstawił pakiet działań w związku z układami zbiorowymi, który obejmuje m.in. obniżkę podatku o 9 tysięcy koron dla osób o niskich dochodach. Gminy mogą również odciążyć osoby o niskich dochodach, zwracając im podatek lokalny, który zapłaciły do kasy miasta. Stawka podatku lokalnego wynosi 14,52% w mieście Reykjavík (Reykjavíkurborg) i może znacznie obniżyć kwoty najniższych wynagrodzeń. Należy wspomnieć, że podstawowa kwota pomocy finansowej dla mieszkańca Reykjavíku, w wieku 18 lat lub starszego, prowadzącego własne gospodarstwo domowe, może wynosić maksymalnie 201 268 koron miesięcznie przed opodatkowaniem. Osoby, które otrzymują jedynie minimalne świadczenie z tytułu renty inwalidzkiej i rehabilitacyjnej, otrzymują 247 183 korony miesięcznie przed opodatkowaniem. Istnieją również osoby, zarówno pobierające rentę inwalidzką, jak i osoby starsze, które nie mają praw do funduszu emerytalnego i dlatego muszą żyć za kwotę, która nie wystarcza na utrzymanie.

Miasto udziela najmniej zarabiającym różnych zniżek, gdzie samotni rodzice, osoby niepełnosprawne i studenci mogą otrzymać zniżki na opłaty za przedszkole dla swoich dzieci, a emeryci i renciści o niskich dochodach mogą otrzymać zniżki na podatki od nieruchomości, aby wymienić tylko kilka przykładów. Tutaj miasto może podjąć większe kroki w kierunku odciążenia tych, którzy mają mało pieniędzy. Zgodnie z prawem należy płacić podatek od dochodów, dlatego proponuje się, aby podatek lokalny był pobierany, a następnie zwracany najmniej zarabiającym w ten sposób. Aby poprawić warunki życia mieszkańców miasta, którzy mają najmniej pieniędzy, proponuje się wprowadzenie tego systemu zwrotów, który zapewni najgorzej sytuowanym w mieście dodatkowe dochody rozporządzalne. Dopóki mieszkańcy miasta muszą radzić sobie z miesięcznymi dochodami, które nie wystarczają na podstawowe potrzeby, proponuje się, aby obciążenie podatkowe mieszkańców miasta o najniższych dochodach zostało w ten sposób zniesione. Następnie miasto może szukać sposobów opodatkowania właścicieli kapitału, którzy nie płacą żadnego podatku lokalnego od swoich dochodów kapitałowych miastu, a tym samym dążyć do stworzenia sprawiedliwszego systemu podatkowego.

Usługi społeczne są jednym z zadań gmin, których celem jest zapewnienie bezpieczeństwa finansowego i społecznego oraz promowanie dobrobytu mieszkańców na zasadzie wzajemnej pomocy. Ma to być osiągnięte m.in. poprzez poprawę warunków życia osób znajdujących się w trudnej sytuacji oraz podejmowanie działań zapobiegających problemom społecznym. Poprzez zwrot podatku lokalnego najmniej zarabiającym w mieście można zapewnić wzrost dochodów rozporządzalnych tych osób, a tym samym zmniejszyć obciążenie mieszkańców miasta, którzy żyją w ciągłych obawach finansowych. W ten sposób gmina Reykjavík (Reykjavíkurborg) może być liderem we wprowadzaniu zmian w systemie podatkowym gmin w celu odciążenia osób o najniższych dochodach.

Sanna Magdalena Mörtudóttir