Lista Islandzkiej Partii Socjalistycznej w Reykjavíkurkjördæmi norður

„Nadchodzące wybory są być może najważniejszymi wyborami w historii republiki” – mówi Gunnar Smári Egilsson, który zajmuje pierwsze miejsce na liście Islandzkiej Partii Socjalistycznej w Reykjavíkurkjördæmi norður. „Istnieje realne ryzyko, że w ciągu najbliższych czterech lat silny prawicowy rząd narzuci narodowi prywatyzację i rozpad podstawowych systemów oraz infrastruktury społeczeństwa, plan, który kapitał nazywa ożywieniem. Konfederacja Islandzkich Przedsiębiorstw (Samtök atvinnulífsins), Izba Handlowa (Viðskiptaráð), Partia Niepodległości i inne narzędzia walki bogatych wyznaczyły kierunki i zapowiedziały ogromne obniżki podatków dla właścicieli kapitału i przedsiębiorstw, jeszcze większe wypływy środków publicznych do bogatych, ograniczenie władzy i środków związków zawodowych oraz poświęcenie środków do życia ogółu społeczeństwa dla zwiększenia zysków bogatych. Islandzka Partia Socjalistyczna została założona, aby stawić opór kapitałowi i zamierza obalić te plany w nadchodzących wyborach. Islandzka Partia Socjalistyczna jest jedyną jasną alternatywą wobec zapowiadanego ataku kapitału na społeczeństwo.”

„Jak widać na liście partii w Reykjavíku, Islandzka Partia Socjalistyczna jest szeroką partią, która dobrze odzwierciedla społeczeństwo” – mówi Gunnar Smári. „To zaszczyt prowadzić tę grupę bojowników. Są tu ludzie, którzy już odcisnęli swoje piętno na debacie, w rzeczywistości prowadzili debatę społeczną w ostatnich latach, ale także ludzie, którzy będą widoczni w nadchodzących tygodniach, miesiącach i latach, a nawet dziesięcioleciach. Lista wskazuje, że ruch jest w trakcie tworzenia.”

„Chcę podkreślić, że wszystkim należy zapewnić bezpieczeństwo dochodowe i mieszkaniowe oraz że ludzie powinni być wolni od wszelkiego rodzaju przemocy i ucisku” – mówi Laufey Líndal Ólafsdóttir, która zajmuje drugie miejsce na liście. „Pracowałam nad kwestiami samotnych rodziców i dzieci wychowujących się w nietradycyjnych strukturach rodzinnych. Chcę również pracować nad poprawą stanu zdrowia psychicznego, leczenia uzależnień i ogólnie opieki zdrowotnej. Sektor publiczny powinien przyjąć na siebie odpowiedzialność i świadczyć oczywiste usługi bezpłatnie, finansowane poprzez sprawiedliwe opodatkowanie.”

„Młodzi ludzie w kraju mają dość niesprawiedliwych kredytów studenckich, niemożliwego rynku mieszkaniowego i szybko rosnących obaw o zmiany klimatyczne” – mówi Atli Gíslason, który zajmuje trzecie miejsce na liście. „Z tych powodów socjalizm silnie przemawia do młodych ludzi. Islandzka Partia Socjalistyczna walczy o lepszą sytuację ekonomiczną studentów, lepsze warunki mieszkaniowe dla studentów i działania w zakresie zmian klimatycznych.”

Ale co przewodnicząca Efling robi, kandydując z Islandzkiej Partii Socjalistycznej? „Wierzę, że sprawiedliwość ekonomiczna jest najważniejszą rzeczą, o którą walczymy” – mówi Sólveig Anna Jónsdóttir, która zajmuje czwarte miejsce na liście. „Jeśli my, pracownicy, będziemy stać razem, ci którzy swoją pracą tworzą wartości ekonomiczne społeczeństwa i ci, którzy opiekują się dziećmi i osobami starszymi, nie pozwolimy się zbić do posłuszeństwa, zrozumiemy nasze absolutne fundamentalne znaczenie w gospodarce, zrozumiemy, że jesteśmy dosłownie niezastąpieni, że bez naszej pracy wszystko się zatrzymuje; wtedy możemy osiągnąć prawdziwy sukces. Możemy odnosić zwycięstwa. Możemy zrobić to, do czego mamy pełne prawo, ukształtować społeczeństwo tak, aby nam i naszym dzieciom zaoferowano takie życie, na jakie naprawdę zasługujemy. Nie czekajmy, aż ktoś inny się tym zajmie, zróbmy to sami.”

Na pierwszym miejscu jest Gunnar Smári Egilsson, bezrobotny dziennikarz i przewodniczący Zarządu (Framkvæmdastjórn) Islandzkiej Partii Socjalistycznej. Gunnar Smári pracował we wszystkim, co dotyczy dziennikarstwa i mediów: roznosił gazety, łamał je, pisał do nich, wydawał i redagował, był felietonistą radiowym i telewizyjnym oraz prowadził firmę radiowo-telewizyjną. Gunnar Smári był również przewodniczącym SÁÁ i dyrektorem generalnym dużych firm. Smári był zaangażowany w założenie Islandzkiej Partii Socjalistycznej, był przewodniczącym tymczasowego zarządu (bráðabirgðastjórn) od zebrania założycielskiego, a później przewodniczącym Zarządu. Przez dziesięciolecia aktywnie uczestniczył w debacie publicznej, a w ostatnich latach z wielką socjalistyczną siłą.

Na drugim miejscu jest Laufey Líndal Ólafsdóttir, politolog, aktywistka oddolna i matka trójki dzieci. Wychowała się w socjalistycznym i wysoce politycznym domu muzycznym queer i wykonywała różne prace, m.in. była DJ-ką, tancerką, modelką artystyczną, pracowała na kasie w sklepie, pracowała w barze, obsługiwała w restauracji i sprzedawała w sklepie odzieżowym. Laufey mieszkała w Londynie przez większość lat dziewięćdziesiątych i wróciła na Islandię pod koniec 1999 roku po strasznej traumie utraty nowo narodzonego dziecka. Laufey zasiadała w zarządzie Stowarzyszenia Samotnych Rodziców (Félag einstæðra foreldra) od 2004 roku i była przewodniczącą stowarzyszenia w latach 2006-2010. Jest w zarządzie EAPN na Islandii i była jedną z założycielek Pepp Ísland, oddolnej organizacji ludzi w ubóstwie. Laufey jest przedstawicielką Socjalistów w zarządzie Félagsbústaða i jest pierwszym najemcą tej firmy, który zasiada w jej zarządzie. Była również zaangażowana w założenie Blokkarinnar, stowarzyszenia najemców Félagsbústaða i była aktywna w pracy Socjalistycznych Feministek (Sósíalískir femínistar). Laufey zdobyła wykształcenie jako samotna matka, najpierw poprzez studia licencjackie z dwójką dzieci, a później poprzez studia licencjackie z politologii z trójką dzieci. Obecnie jest w ponad połowie studiów magisterskich z dziennikarstwa, ale musiała je przerwać z powodu sytuacji rodzinnej, ale zamierza je jak najszybciej ukończyć.

[Obraz: obraz]

Na trzecim miejscu jest Atli Gíslason, informatyk i przewodniczący Młodych Socjalistów (Ungir sósíalistar). Atli dorastał w Belgii i Stanach Zjednoczonych, a następnie wrócił na Islandię, aby studiować na Uniwersytecie w Reykjavíku. Ukończył tam w 2020 roku studia licencjackie z informatyki. Chce wzmocnić nasz system opieki zdrowotnej, ustanowić nową konstytucję i promować równość. Jako przewodniczący Młodych Socjalistów, Atli aktywnie uczestniczy w walce o socjalizm na Islandii, edukując młodych ludzi na temat socjalizmu, kapitalizmu i polityki.

Na czwartym miejscu jest Sólveig Anna Jónsdóttir, przewodnicząca Efling. Jest wykształcona w szkole życia. Sólveig Anna od 2008 roku uczestniczy w walce o sprawiedliwość ekonomiczną. Jest socjalistyczną feministką i antyimperialistką. Wie, że prawdziwa równość jest kluczem do godnej przyszłości.

[Obraz: obraz]

Na piątym miejscu jest Oddný Eir Ævarsdóttir, pisarka i samotna matka w Reykjavíku. Oddný Eir studiowała filozofię polityczną oraz feministyczną dekonstrukcję i muzealnictwo w Paryżu, a w swoich autobiograficznych dziełach literackich podejmowała celowe próby odnowienia języka w dziedzinie myśli, uczuć, percepcji, społeczeństwa i ochrony przyrody. Oddný Eir była również aktywna w dziedzinie nauczania, sztuk wizualnych i kultury dziedzictwa, hodowli kóz, radia, wydawnictw i ochrony przyrody. Zasiada w zarządzie Islandzkiego Stowarzyszenia Ochrony Przyrody (Náttúruverndarsamtök Íslands), redagowała stronę internetową poświęconą ochronie przyrody i innowacjom po kryzysie bankowym oraz walczyła przeciwko przejęciu zasobów naturalnych przez kapitał. Oddný Eir uczyła się węgierskiego w Budapeszcie, gdzie doświadczyła strasznych konsekwencji totalitaryzmu i dogmatycznego systemu zarówno komunizmu, jak i neoliberalizmu. Wtedy zdała sobie sprawę z wagi nowej socjalistycznej wizji społeczeństwa, w której ochrona przyrody jest spleciona ze sprawiedliwością ekonomiczną i społeczną, prawami zwierząt i człowieka w rewolucji miłości.

Na szóstym miejscu jest Bogi Reynisson, technik, muzyk i aktywista. Bogi jest socjalistą, który wierzy, że jedynym realistycznym sposobem na skierowanie społeczeństwa w stronę większej równości i sprawiedliwszego podziału jest zorganizowanie organizacji publicznych z jasnym celem odebrania władzy kapitałowi i przekazania jej w ręce społeczeństwa. W tym celu należy wzmocnić własność publiczną nad zasobami kraju i wykorzystać te środki na rozwój infrastruktury społecznej. Bogi mówi, że Islandzka Partia Socjalistyczna jest narzędziem społeczeństwa do osiągnięcia tych celów.

Na siódmym miejscu jest Kristbjörg Eva Andersen Ramos, która studiuje pracę socjalną na Uniwersytecie Islandzkim. Kristbjörg Eva jest radykalną socjalistką z silnym poczuciem sprawiedliwości. Jej matka jest imigrantką, dlatego sprawy imigrantów są dla niej najważniejsze, zna je z własnego doświadczenia. Kristbjörg Eva pracowała w sektorze opieki społecznej i poznała przeszkody, z którymi wielu ludzi musi się zmagać każdego dnia. Dąży do tego, aby poznać system od podszewki, aby była bardziej zdolna do jego zmiany z pomocą socjalizmu.

Lista Islandzkiej Partii Socjalistycznej w Reykjavíkurkjördæmi norður:

1. Gunnar Smári Egilsson, bezrobotny dziennikarz
2. Laufey Líndal Ólafsdóttir, studentka na przerwie
3. Atli Gíslason, informatyk
4. Sólveig Anna Jónsdóttir, przewodnicząca Efling
5. Oddný Eir Ævarsdóttir, pisarka
6. Bogi Reynisson, technik
7. Kristbjörg Eva Andersen Ramos, studentka
8. Ævar Þór Magnússon, kierownik
9. Geirdís Hanna Kristjánsdóttir, osoba niepełnosprawna
10. Guttormur Þorsteinsson, bibliotekarz i przewodniczący Stowarzyszenia Przeciwników Wojska (Samtök hernaðarandstæðinga)
11. Sanna Magdalena Mörtudóttir, radna miasta
12. Atli Antonsson, doktorant
13. Ævar Uggason, księgarz
14. Jóna Guðbjörg Torfadóttir, nauczycielka
15. Bjarki Steinn Bragason, asystent szkolny
16. Loubna Anbari, studentka
17. Jökull Sólberg Auðunsson, doradca
18. Birgitta Jónsdóttir, poetka parlamentarna
19. Sigurður Gunnarsson, fotograf
20. Þorvarður Bergmann Kjartansson, informatyk
21. Ísabella Lena Borgarsdóttir, studentka
22. María Kristjánsdóttir, reżyserka