Polityka Islandzkiej Partii Socjalistycznej w sprawach zasobów naturalnych

Polityka Islandzkiej Partii Socjalistycznej w sprawach zasobów naturalnych jest ...

... że zasoby naturalne Islandii są wspólną i wieczną własnością narodu, a ochrona przyrody zawsze będzie priorytetem.
... że zasoby będące własnością narodu obejmują między innymi wszystkie zasoby naturalne kraju, ekosystemy i zasoby użytkowe, wodę, energię geotermalną, energię elektryczną, morze, zasoby morskie oraz atmosferę w obrębie terytorium lądowego i przestrzeni powietrznej kraju.
... że zezwolenia na eksploatację zasobów lub innych dóbr publicznych są wydawane wyłącznie po przeprowadzeniu rygorystycznej oceny środowiskowej, a interes publiczny i zrównoważony rozwój zawsze są wytycznymi.
... że zasady równości są zawsze przestrzegane przy wydawaniu zezwoleń na prawo do eksploatacji zasobów w przejrzystym procesie.
... że niezależny nadzór nad prawem do eksploatacji zasobów jest uregulowany prawnie, a podmioty posiadające prawo do eksploatacji, czy to władze, czy osoby prywatne, zawsze ponoszą odpowiedzialność za ochronę zasobów i utrzymanie związanych z nimi ekosystemów.
... że cały nadzór nad eksploatacją zasobów jest znacznie zwiększony, a informacje na ten temat są zawsze dostępne.
... że badania i pomiary jakości zasobów, lądowych i morskich, są znacznie zwiększone i dobrze finansowane.
... że zezwolenia na eksploatację zasobów nigdy nie prowadzą do jakiegokolwiek prawa własności ani do innego rodzaju nieodwołalnej kontroli nad zasobami.
... że system zarządzania rybołówstwem w obecnej formie zostanie zniesiony, a nierówności i korupcja, które spowodował, zostaną wyeliminowane. Wszystkie kwoty zostaną wycofane i zostanie wprowadzony nowy system zarządzania rybołówstwem.
... że zezwolenia na rybołówstwo i eksploatację zasobów morskich w obrębie islandzkiej jurysdykcji są wydawane tymczasowo, na umiarkowany okres, za opłatą, aby narodowi zapewniono sprawiedliwą cenę za zasób.
... że eksploatacja zasobów rybołówstwa i innych zasobów morskich jest uzależniona od zezwoleń, które muszą być warunkowane lokalnie w celu utrzymania osadnictwa w całym kraju i nie są zbywalne.
... że system rolniczy zostanie zrewidowany w pełnej współpracy z rolnikami i pracownikami rolnymi oraz z uwzględnieniem zrównoważonego rozwoju gruntów i bezpieczeństwa żywnościowego.
... że użytkowanie gruntów, gospodarstw rolnych i rolnictwa jest uzależnione od warunków i na określony czas, i że żadna osoba ani firma nie może gromadzić gruntów.
... że atmosfera, jako główna podstawa życia na Ziemi, jest chroniona w możliwie największym stopniu, a przemysł na Islandii zawsze przestrzega najwyższych wymagań dotyczących emisji, pyłu zawieszonego i jakości powietrza.
... że produkcja energii w kraju nie będzie niepotrzebnie zwiększana ponad zapotrzebowanie energetyczne społeczeństwa, z towarzyszącymi zniszczeniami przyrody i naruszeniami terenu.
... że prywatyzacja produkcji energii w kraju zostanie całkowicie zaniechana. Zostaną podjęte środki, aby produkcja energii, która jest obecnie w rękach prywatnych, została przekazana w ręce narodu.
... że władze zapewnią, że zaopatrzenie w energię w całym kraju jest w porządku i zdefiniują energię elektryczną jako podstawową potrzebę do zamieszkania na Islandii.
... że turystyka ponosi odpowiedzialność za zasoby, które wykorzystuje, i przyczynia się do zrównoważonego rozwoju i dobrej infrastruktury na obszarach widokowych i rekreacyjnych, poprzez specjalną opłatę za zasoby.
... zasoby innych państw należy traktować z szacunkiem, a ich niszczenie będzie podlegać surowym karom lub niewłaściwe wykorzystywanie.

Dodatkowe materiały:

Ekosystemy naturalne są podstawą wszelkiego życia na Ziemi, a ich eksploatacja zawsze musi uwzględniać zrównoważony rozwój. W ten sposób przyroda i jej ekosystemy zawsze powinny mieć niezależne istnienie i wartość same w sobie, niezależnie od ludzkiej oceny wartości i koncepcji użytkowania. Islandzka Partia Socjalistyczna chce zatem, aby zasoby kraju zawsze były własnością narodu i były wykorzystywane z szacunkiem za sprawiedliwą opłatą, a nie oddawane przyjaciołom rządzących ani przekazywane w celu spekulacji.

Do zasobów Islandii zalicza się wszystkie zasoby naturalne kraju i ekosystemy, takie jak morze, zasoby użytkowe w morzu, jeziorach i rzekach, a także dno morskie, źródła, cieki wodne, energię geotermalną, kopalnie, ziemię, zwierzęta lądowe, obszary wydobywcze, piaski lodowcowe, góry i tereny roślinne, a także atmosferę i wiatry. Nieskażona przyroda, dzikie obszary z górami i lodowcami oraz woda, zarówno ciepła, jak i zimna, którą można znaleźć na Islandii, stają się najcenniejszym zasobem narodów i muszą być bezwarunkowo chronione. Wszystkie przepisy władz na Islandii związane z tym muszą być ukierunkowane na ochronę i zrównoważony rozwój zasobów naturalnych.

Pojęcie zrównoważonego rozwoju odnosi się do tego, że nie wolno nadmiernie eksploatować zasobów naturalnych, lecz należy je wykorzystywać w taki sposób, aby mogły się odnawiać. Ponadto, że eksploatacja zasobów naturalnych nie wiąże się z zanieczyszczeniem powietrza, lądu lub morza ani nie prowadzi do innych szkód środowiskowych. Zrównoważony rozwój to zatem rozwój, który zaspokaja potrzeby teraźniejszości, nie naruszając możliwości życia przyszłych pokoleń.

Zasady dotyczące zezwoleń na eksploatację zasobów muszą być uregulowane prawnie i nie mogą być wydawane bez wcześniejszych szczegółowych badań i rygorystycznej oceny środowiskowej, niezależnie od tego, czy dotyczą rybołówstwa, zasobów morskich, lądowych, powietrznych, wodnych czy geotermalnych. Takie zezwolenia powinny być wydawane tylko na umiarkowany okres i z szczegółowymi warunkami, takimi jak pełne poszanowanie zrównoważonego rozwoju oraz ustalenie limitu ilościowego, np. połowów morskich lub wielkości gruntów. Za wydane zezwolenie należy pobierać rozsądną opłatę, aby naród czerpał korzyści z eksploatacji, a nie tylko osoby prywatne i/lub firmy. Ponadto eksploatacja zasobów nigdy nie powinna prowadzić do jakiegokolwiek prawa własności ani do innego rodzaju nieodwołalnej kontroli nad zasobami.

System kwotowy w obecnej formie musi zostać zniesiony, ponieważ doprowadził do nierówności i korupcji w kraju i za granicą. Zasoby morskie lub uprawnienia do połowów należy przydzielać na nowo, mając na uwadze, że rybołówstwo przez wieki było podstawą egzystencji osadnictwa wokół kraju. Ich przydział musi zatem uwzględniać utrzymanie osadnictwa w całym kraju i odbywać się we współpracy z gminami i innymi obszarami osadniczymi kraju. Należy tam uwzględnić równość i przejrzystość, a także badania zasobów morskich każdego obszaru muszą wspierać realizację. Jeśli posiadacz uprawnień do połowów nie wykorzysta swojej części, nie wolno mu jej przekazywać.

Należy znieść wszelką prywatyzację elektrowni geotermalnych i wodnych w kraju, a interesy przyrody zawsze muszą być priorytetem, jeśli chodzi o wykorzystanie energii. Władze powinny regularnie oceniać zapotrzebowanie kraju na energię i dbać o to, aby nadmierna produkcja energii, która nie służy interesowi publicznemu, była wstrzymywana. Władze mogą sprzedawać energię firmom produkującym żywność, takim jak rolnicy szklarniowi, ze zniżką, ale nie międzynarodowym firmom przemysłu ciężkiego, które przybywają tu z towarzyszącym zanieczyszczeniem i naruszeniami terenu. W ten sposób należy dbać o zrównoważony rozwój społeczeństwa, a także o zrównoważony rozwój globalny. Wykorzystanie wody źródlanej, cieków wodnych i energii geotermalnej powinno być ogólnie przeznaczone do użytku publicznego, a elektrownie i wodociągi powinny być własnością publiczną i być zarządzane bez celów zarobkowych.

System rolniczy wymaga rewizji ze względu na nadmierny wypas i nadprodukcję mięsa oraz innych produktów zwierzęcych. Ponadto utrzymanie i zrównoważony rozwój gruntów nie zawsze są należycie pielęgnowane. System rolniczy należy zbadać w pełnej współpracy z rolnikami i pracownikami rolnymi oraz wykorzystać ich bogatą wiedzę. W ten sposób można zwiększyć możliwości produkcji żywności i rozszerzyć ją zgodnie z wyżej wymienionymi celami. Bezpieczeństwo żywnościowe kraju opiera się na zróżnicowanym i zorganizowanym użytkowaniu gruntów, a potrzebne są zmiany systemowe, które zapewnią rolnikom bezpieczeństwo zatrudnienia i dochodów, jednocześnie umożliwiając im produkcję większej liczby rodzajów żywności nowymi i bardziej ekologicznymi metodami niż obecnie. W ten sposób można by znacznie lepiej wykorzystać dotacje dla rolników i dać im możliwość poprawy użytkowania gruntów oraz produkcji bardziej ekonomicznej, zdrowszej i przyjaznej dla środowiska żywności. To dałoby rolnikom możliwość własnej inicjatywy w tych sprawach, bez konieczności narażania siebie i swoich gospodarstw na ryzyko finansowe.

Zasoby użytkowe w rzekach i jeziorach oraz ich eksploatacja powinny być traktowane poza tradycyjnym rolnictwem. Eksploatacja zasobów łososia i pstrąga musi opierać się na zrównoważonym rozwoju, równości i przejrzystości.

Przywracanie ekosystemów kraju musi być priorytetem w zakresie użytkowania gruntów. Należy również dbać o ogólną ochronę przyrody poprzez przywracanie terenów podmokłych oraz ochronę gruntów publicznych i obszarów dzikich kraju w możliwie największym stopniu. Naruszenia terenu poprzez wydobycie i budowę dróg również muszą podlegać interesowi publicznemu i ocenie środowiskowej.

Turystyka musi ponosić odpowiedzialność i przeciwdziałać nadmiernemu wykorzystywaniu obszarów widokowych i rekreacyjnych, poprzez opłatę za zasoby i/lub opłatę za nocleg. W ten sposób można stworzyć dobrą infrastrukturę, aby utrzymać zrównoważony rozwój w popularnych miejscach turystycznych w kraju. Opłaty te muszą być również powiązane z miejscami na obszarach wiejskich, gdzie jest największy ruch turystyczny, aby można było poprawić infrastrukturę drogową i egzekwowanie prawa, jednocześnie dbając o utrzymanie i zrównoważony rozwój gruntów. Należy również zadbać o to, aby nie naruszać praw publicznych.

Zasoby innych państw również należy traktować z szacunkiem, a ich niszczenie lub niewłaściwe wykorzystywanie będzie podlegać surowym karom. W ten sposób należy w pełni przestrzegać umów międzynarodowych w zakresie ochrony krajów i terytoriów oraz przywracania krajom ich zasobów.

Zatwierdzono na posiedzeniu stowarzyszenia 18 stycznia 2020