Socjalistyczna polityka regionalna

Wystąpienie Islandzkiej Partii Socjalistycznej w wyborach parlamentarnych 25 września 2021 r.: Jedenasta oferta dla wyborców przedstawiona 26 sierpnia:SOCJALISTYCZNA POLITYKA REGIONALNA

Jedną z głównych cech lat neoliberalizmu była ślepa wiara w to, że zwiększona efektywność i koncentracja zawsze prowadzą do lepszego wykorzystania zasobów, a tym samym do najlepszych wyników. To przekonanie upadło w kryzysie 2008 roku i ostatecznie ujawniło się w kryzysie koronawirusowym. Okazało się, że życie gospodarcze, infrastruktura i podstawowe systemy, które przez dziesięciolecia były zarządzane zgodnie z tymi celami, były zbyt słabe, aby przetrwać wstrząsy. Systemom tym brakowało elastyczności, siły i odporności.

Wskazuje się na to tutaj, ponieważ obecna sytuacja obszarów wiejskich nosi wszelkie znamiona nadmiernej wiary rządu w efektywność i koncentrację. Rybołówstwo było zarządzane w celu zwiększenia efektywności poprzez korzyści skali, z towarzyszącą koncentracją i nieuniknionymi zakłóceniami w osadnictwie; kwoty są odbierane jednej osadzie, aby zwiększyć efektywność w następnej. Zarządzanie i utrzymanie podstawowych systemów, takich jak drogi, energia i telekomunikacja, zostało przeniesione z zdecentralizowanego systemu do scentralizowanego molocha, gdzie decyzje były podejmowane z dala od mieszkańców. Wymagania dotyczące efektywności i koncentracji w systemie opieki zdrowotnej doprowadziły do osłabienia usług zdrowotnych w regionach, aby zasilić wzrost scentralizowanej jednostki. Życie gospodarcze na obszarach wiejskich, które było zdecentralizowane z wieloma ośrodkami, coraz bardziej przypominało oddziały, przekształcając osady w swego rodzaju bazy rybackie, które tworzyły wartość, którą dysponowano gdzie indziej. Niezależność osad została zniszczona.

W ten sposób polityka regionalna Partii Niepodległości (Sjálfstæðisflokkurinn) i Partii Postępu (Framsóknarflokkurinn) potraktowała obszary wiejskie; osłabiła osady, przeniosła władzę i pieniądze, pozbawiając mieszkańców kontroli nad zasobami, tymi dobrami naturalnymi, które są warunkiem zamieszkania. Partie te, które przedstawiają się jako strażnicy obszarów wiejskich, ponoszą największą odpowiedzialność za politykę regionalną rządu w okresie republikańskim, a zwłaszcza w ciągu ostatnich trzydziestu lat. A polityka rządu polegała na osłabianiu osad i wzmacnianiu scentralizowanej władzy państwa i największych firm, zmniejszaniu konkurencji i innowacji w życiu gospodarczym, przekształcaniu społeczności z niezależnych jednostek w bezsilne bazy rybackie lub oddziały.

Islandzka Partia Socjalistyczna (Sósíalistaflokkur Íslands) sprzeciwia się tej polityce. Jej celem jest obalenie neoliberalizmu i przywrócenie władzy publicznej nad społecznościami. Islandzka Partia Socjalistyczna chce odbudować ruch spółdzielczy i zdolność ludzi do tworzenia własnych możliwości zatrudnienia, przywrócić kwoty do domu, decyzje dotyczące rozwoju i kształtowania infrastruktury i podstawowych systemów społeczeństwa do osad oraz budować bezpieczeństwo w kwestiach mieszkaniowych, zdrowotnych i systemach społecznych.

Celem socjalistów jest budowanie społeczeństwa, które zapewnia wszystkim bezpieczeństwo i pewne środki do życia. Socjalistyczna polityka regionalna oznacza, że dotyczy to wszystkich części kraju; że ludzie mają prawo do wszystkich podstawowych usług społecznych, niezależnie od miejsca zamieszkania.

Czym jest socjalistyczna polityka regionalna?

Dzięki socjalistycznej polityce regionalnej możemy odwrócić trwający dziesięciolecia okres upadku i rozpocząć dynamiczny rozwój obszarów wiejskich. Rozpocząć dawno spóźnioną odbudowę systemu opieki społecznej z rozwiązaniami społecznymi. Ta odbudowa opiera się na potrzebach, nadziejach i oczekiwaniach ludzi i jest na ich warunkach. Socjalistyczna polityka regionalna polega na wzmacnianiu politycznej i ekonomicznej władzy osad.

Podstawową polityką Islandzkiej Partii Socjalistycznej jest przywrócenie władzy i usług do osad. Islandzka Partia Socjalistyczna jest partią obszarów wiejskich, a socjalistyczna polityka regionalna jest jedną z kluczowych polityk partii.

Aby osiągnąć ten cel, Islandzka Partia Socjalistyczna koncentruje się na sześciu zadaniach:I. Budujemy system opieki zdrowotnej dla całego kraju

Chcemy zbudować bezpłatny i państwowy system opieki zdrowotnej na obszarach wiejskich, wykorzystując między innymi postęp technologiczny. Dzięki wielkiej pomysłowości personel szpitala krajowego (Landspítalinn) stworzył system elektroniczny, który umożliwił izolację w domach podczas epidemii Covid-19. Jest to jeden z przykładów, jak pomysłowość i postęp technologiczny mogą wspomóc tradycyjną działalność.

Musimy odtworzyć usługi zdrowotne w bardziej rozproszonych osadach, dostarczać usługi ludziom za pomocą najlepszej technologii, ale przestać wymagać od ludzi przenoszenia się bliżej scentralizowanych instytucji, aby uzyskać odpowiednią opiekę zdrowotną.

II. Kwoty do domu!

Zlikwidujmy system kwot i zbudujmy nowy, demokratyczny system.

System kwot odebrał osadom siłę i władzę. Odebrał bogactwo i władzę masom i przekazał je w ręce nielicznej klasy bogaczy. Spowodowało to głęboką korupcję i całkowicie skorumpowało klasę polityczną. Chcemy kwot do domu i zlikwidować obecny system oraz przekazać władzę nad zasobami morskimi osadom, które następnie będą szukać różnych sposobów jak najlepiej wykorzystać zasoby dla społeczeństwa. Wtedy przyniesie to wielokrotnie więcej środków do wspólnych funduszy niż obecnie opłata za połowy.

III. Budowa mieszkań socjalnych w całym kraju

Proponujemy realne rozwiązanie problemu mieszkaniowego w ofercie dla wyborców dotyczące budowy 30 tysięcy mieszkań w ciągu 10 lat. Zamiast rynku mieszkaniowego dostosowanego do potrzeb właścicieli kapitału i deweloperów, zostanie podjęty duży wysiłek w produkcji tanich i dobrych mieszkań w zarządzaniu społecznym. Aby zwiększyć mobilność między regionami, konieczne jest, aby mieszkańcy mieli dostęp do tanich, socjalnych mieszkań. Należy natychmiast zdemarketyzować rynek wynajmu i uwolnić ludzi od lichwiarskich czynszów spekulantów wynajmu.

IV. Socjalistyczna polityka rolna

Socjaliści opracowali szczegółową politykę rolną, która kładzie nacisk na mniejsze i średnie gospodarstwa rolne oraz rozwój rodzinnej i spółdzielczej turystyki. Chcemy zapewnić zniżki na ceny energii elektrycznej dla upraw szklarniowych i wprowadzić obowiązek zamieszkania lub inne ograniczenia dla sprzedawanych gruntów.

Socjalistyczna polityka regionalna zapewnia bezpieczeństwo żywnościowe na Islandii poprzez stabilną i zwiększoną krajową produkcję żywności oraz rozsądne ceny żywności. Socjaliści chcą zwiększyć innowacje w rolnictwie, zwłaszcza w zakresie upraw szklarniowych i produkcji ekologicznej, oraz udzielać rolnikom korzystnych pożyczek na ten cel. Nacisk zostanie położony na bezpośrednie połączenie z gospodarstwami i usunięcie niepotrzebnych pośredników.

Turystyka stała się integralną częścią nowoczesnego rolnictwa i należy zadbać o to, aby nie nadużywać naturalnych pereł kraju.

V. Utrzymujemy sieć drogową wolną od opłat

Cała sieć drogowa powinna być bezpłatna, finansowana przez państwo, a wszystkim mieszkańcom kraju zapewniony swobodny dostęp do niej.

Nasza sieć drogowa była w prawie całości dobrem publicznym, ale obecnie obecny rząd podejmuje decyzje o radykalnej zmianie systemu w duchu neoliberalizmu, gdzie można spodziewać się prywatyzacji wszystkich dużych projektów i wprowadzenia opłat drogowych. Całkowicie odrzucamy tę drogę i walczymy z nią z całych sił.

VI. Odbudowa ruchu spółdzielczego

W 1882 roku rolnicy z Þingeyjasýslur połączyli siły i założyli spółdzielnię. Była to pierwsza spółdzielnia handlowa w kraju. Rolnicy odkryli, że współpraca w zakresie zakupów i sprzedaży była właściwą drogą do uwolnienia się od dominacji kupców. Z tego wyrosła potężna spółdzielnia, którą przejęła Partia Postępu (Framsóknarflokkurinn). Krótko mówiąc, za kadencji Partii Postępu ruch spółdzielczy został pozostawiony w ruinie po tym, jak członkowie partii ukradli z niego najlepsze kąski. Stało się to po tym, jak partia poddała się neoliberalizmowi.

Islandzka Partia Socjalistyczna chce odbudować ruch spółdzielczy społeczeństwa i trzymać Partię Postępu z dala od niego. Wierzymy, że współpraca i wzajemne ubezpieczenie na morzu i na wsi jest jednym z najpotężniejszych narzędzi ludu przeciwko dominacji kapitału.