Socjalistyczna polityka regionalna

Przesłanie Islandzkiej Partii Socjalistycznej w wyborach do Althingu 25 września 2021: Jedenasta oferta dla wyborców przedstawiona 26 sierpnia:SOCJALISTYCZNA POLITYKA REGIONALNA

Jedną z głównych cech lat neoliberalizmu była ślepa wiara w to, że zwiększona efektywność i koncentracja zawsze doprowadzi do lepszego wykorzystania zasobów, a tym samym do najlepszych rezultatów. To przekonanie upadło podczas Kryzysu 2008 i ostatecznie ujawniło się podczas kryzysu koronawirusowego. Okazało się, że gospodarka, infrastruktura i podstawowe systemy, które były zarządzane zgodnie z tymi celami przez dziesięciolecia, były zbyt słabe, aby przetrwać wstrząsy. Tym systemom brakowało elastyczności, siły i odporności.

Zwraca się na to uwagę tutaj, ponieważ obecna sytuacja obszarów wiejskich nosi wszelkie znamiona nadmiernej wiary rządu w efektywność i koncentrację. Rybołówstwem zarządzano z celem zwiększenia efektywności poprzez ekonomię skali, z towarzyszącą koncentracją i nieuniknioną dezorganizacją osadnictwa; kwoty są zabierane z jednej osady, aby zwiększyć efektywność w następnej. Zarządzanie i utrzymanie podstawowych systemów, takich jak drogi, energia i telekomunikacja, zostało przeniesione z zdecentralizowanego systemu do scentralizowanego molocha, gdzie decyzje były podejmowane z dala od mieszkańców. Wymogi efektywności i koncentracji w systemie opieki zdrowotnej doprowadziły do osłabienia usług zdrowotnych w regionach, aby zasilić wzrost scentralizowanej jednostki. Życie gospodarcze na obszarach wiejskich, które było zdecentralizowane z wieloma ośrodkami, coraz bardziej przypominało oddziały, przekształcając osady w swego rodzaju bazy rybackie, które generowały wartość, którą dysponowano gdzie indziej. Niezależność osad została zniszczona.

W ten sposób polityka regionalna Partii Niepodległości i Partii Postępu potraktowała obszary wiejskie; osłabiła osady, przeniosła władzę i pieniądze oraz pozbawiła mieszkańców kontroli nad zasobami, tymi dobrami naturalnymi, które są podstawą osadnictwa. Te partie, które przedstawiają się jako strażnicy obszarów wiejskich, ponoszą największą odpowiedzialność za politykę regionalną rządu w okresie republikańskim, a zwłaszcza przez ostatnie trzydzieści lat. A polityka rządu polegała na osłabianiu osad i wzmacnianiu scentralizowanej władzy państwa i największych firm, zmniejszaniu konkurencji i innowacyjności w gospodarce, przekształcaniu społeczności z niezależnych jednostek w bezsilne bazy rybackie lub oddziały.

Islandzka Partia Socjalistyczna sprzeciwia się tej polityce. Jej celem jest obalenie neoliberalizmu i przywrócenie władzy społeczeństwu nad społecznościami. Islandzka Partia Socjalistyczna chce odbudować ruch spółdzielczy i zdolność ludzi do tworzenia własnych miejsc pracy, przenieść kwoty z powrotem do regionów, decyzje dotyczące rozwoju i kształtowania infrastruktury oraz podstawowych systemów społecznych do regionów oraz budować bezpieczeństwo w kwestiach mieszkaniowych, zdrowotnych i systemach społecznych.

Celem socjalistów jest budowanie społeczeństwa, które zapewnia wszystkim bezpieczeństwo i pewne utrzymanie. Socjalistyczna polityka regionalna oznacza, że dotyczy to wszystkich regionów kraju; że ludzie mają prawo do wszystkich podstawowych usług społecznych, niezależnie od miejsca zamieszkania.

Czym jest socjalistyczna polityka regionalna?

Dzięki socjalistycznej polityce regionalnej możemy odwrócić trwający dziesięciolecia okres upadku i rozpocząć dynamiczną odbudowę obszarów wiejskich. Rozpocząć dawno spóźnioną odbudowę systemu opieki społecznej za pomocą rozwiązań społecznych. Ta odbudowa opiera się na potrzebach, nadziejach i oczekiwaniach ludzi i jest na ich warunkach. Socjalistyczna polityka regionalna ma na celu wzmocnienie politycznej i ekonomicznej władzy osad.

Podstawową polityką Islandzkiej Partii Socjalistycznej jest przeniesienie władzy i usług z powrotem do regionów. Islandzka Partia Socjalistyczna jest partią obszarów wiejskich, a socjalistyczna polityka regionalna jest jedną z kluczowych kwestii programowych partii.

Aby osiągnąć ten cel, Islandzka Partia Socjalistyczna kładzie nacisk na sześć zadań:I. Zbudujmy system opieki zdrowotnej dla całego kraju

Chcemy zbudować bezpłatny i państwowy system opieki zdrowotnej na obszarach wiejskich i wykorzystać w tym celu między innymi postęp technologiczny. Dzięki dużej pomysłowości personel Szpitala Uniwersyteckiego zbudował system elektroniczny, który umożliwił izolację domową podczas pandemii Covid-19. To jeden z przykładów, jak pomysłowość i postęp technologiczny mogą wspomóc tradycyjną działalność.

Musimy odtworzyć usługi zdrowotne w bardziej rozproszonych osadach, przenieść usługi do ludzi, wykorzystując najlepszą technologię, ale przestać wymagać od ludzi przenoszenia się bliżej scentralizowanych instytucji, aby uzyskać odpowiednią opiekę zdrowotną.

II. Kwoty do domu!

Zlikwidujmy system kwot i zbudujmy nowy, demokratyczny system.

System kwot odebrał siłę i władzę osadom. Odebrał bogactwo i władzę masom i przeniósł je w ręce nielicznej klasy bogaczy. Spowodowało to głęboką korupcję i całkowicie skorumpowało klasę polityczną. Chcemy, aby kwoty wróciły do regionów i zlikwidować obecny system oraz przenieść władzę nad zasobami morskimi do osad, które następnie będą szukać różnych sposobów, aby jak najlepiej wykorzystać zasoby dla społeczności. Wtedy przyniesie to wielokrotnie więcej środków do wspólnych funduszy niż opłata za połów dzisiaj.

III. Budowa mieszkań socjalnych w całym kraju

Proponujemy prawdziwe rozwiązanie problemu mieszkaniowego w ofercie dla wyborców dotyczącej budowy 30 tysięcy mieszkań w ciągu 10 lat. Zamiast tego, aby rynek mieszkaniowy był dostosowany do potrzeb właścicieli kapitału i deweloperów, należy podjąć duży wysiłek w produkcji tanich i dobrych mieszkań w zarządzaniu społecznym. Aby zwiększyć mobilność między regionami, konieczne jest, aby mieszkańcy mieli dostęp do tanich, socjalnych mieszkań. Należy już teraz zdemonetizować rynek wynajmu i uwolnić ludzi od lichwiarskich czynszów spekulantów wynajmu.

IV. Socjalistyczna polityka rolna

Socjaliści opracowali szczegółową politykę rolną, która kładzie nacisk na mniejsze i średnie gospodarstwa oraz rozwój turystyki rodzinnej i spółdzielczej. Chcemy zapewnić zniżki na ceny energii elektrycznej dla upraw szklarniowych i wprowadzić obowiązek zamieszkania lub inne ograniczenia na sprzedawane grunty.

Socjalistyczna polityka regionalna zapewnia bezpieczeństwo żywnościowe na Islandii poprzez stabilną i zwiększoną krajową produkcję żywności oraz rozsądne ceny żywności. Socjaliści chcą zwiększyć innowacyjność w rolnictwie, zwłaszcza w zakresie upraw szklarniowych i produkcji ekologicznej, i udzielać rolnikom korzystnych pożyczek w tym celu. Nacisk zostanie położony na bezpośrednie połączenie z gospodarstwami i usunięcie zbędnych pośredników.

Turystyka stała się integralną częścią nowoczesnego rolnictwa i należy zapewnić, aby nie nadużywać naturalnych pereł kraju.

V. Utrzymajmy system drogowy wolny od opłat

Cały system drogowy powinien być bezpłatny, finansowany przez państwo i wszystkim mieszkańcom kraju zapewniona swobodna podróż po nim.

Nasz system drogowy był w niemal całości dobrem publicznym, ale teraz obecny rząd stoi przed decyzjami o radykalnej zmianie systemowej w duchu neoliberalizmu, gdzie można się spodziewać, że wszystkie duże projekty zostaną sprywatyzowane i wprowadzone zostaną opłaty drogowe. Całkowicie odrzucamy tę drogę i walczymy z nią z całych sił.

VI. Odbudowa ruchu spółdzielczego

W 1882 roku rolnicy z Þingeyjarsýslur połączyli siły i założyli spółdzielnię. Była to pierwsza spółdzielnia handlowa w kraju. Rolnicy odkryli, że współpraca w zakupach i sprzedaży była właściwą drogą do uwolnienia się od dominacji kupców. Z tego wyrosła potężna ruch spółdzielczy, który Partia Postępu przejęła. Krótko mówiąc, pod nadzorem Partii Postępu ruch spółdzielczy został pozostawiony w ruinie po tym, jak członkowie partii ukradli z niego najlepsze kąski. Stało się to po tym, jak partia zwróciła się ku neoliberalizmowi.

Islandzka Partia Socjalistyczna chce odbudować ruch spółdzielczy społeczeństwa i trzymać Partię Postępu z dala od niego. Wierzymy, że współpraca i wzajemne ubezpieczenie na morzu i na wsi jest jednym z najpotężniejszych narzędzi ludu przeciwko dominacji kapitału.