Feministki socjalistyczne – Deklaracja programowa

Feministki socjalistyczne to osoby, które odrzucają kapitalistyczny porządek społeczny i system rządów, domagając się humanitarnego systemu opartego na ideologii socjalizmu, gdzie prawa człowieka, godność ludzka, równość i braterstwo są drogowskazem. Kapitalizm, czyli system plutokracji, w którym żyjemy dzisiaj, gdzie zyski z własności i środków produkcji, nieruchomości i kapitału, a nawet naszych zasobów, trafiają do nielicznych wybranych, prowadząc do rosnących nierówności na wszystkich frontach, jest nie do przyjęcia.

Odmówimy marginalizacji ze względu na płeć, orientację seksualną, ekspresję płciową, tożsamość płciową, kolor skóry, zdolności, sprawność fizyczną lub umysłową, budowę ciała, znajomość języków, wykształcenie, narodowość, religię, pochodzenie, kulturę lub inne cechy, które czynią nas wyjątkowymi w społeczeństwie ludzkim, i odmówimy bycia ze sobą skonfrontowanymi. Chcemy wolności do celebrowania tych cech bez wykorzystywania ich jako powodu do ograniczania naszych praw człowieka lub ogólnej jakości życia.

• Żądamy, aby wszyscy ludzie żyli w bezpieczeństwie ekonomicznym i sprawiedliwości.
• Żądamy zniesienia polityki niskich płac i ponownej oceny wartości pracy w społeczeństwie, tak aby tradycyjne zawody kobiece i niewidzialna praca zapewniały godne utrzymanie na równi z innymi zawodami.
• Żądamy, aby wszyscy ludzie mieli zapewnione bezpieczeństwo mieszkaniowe.
• Żądamy, aby żadna osoba nie musiała cierpieć z powodu braku zdrowej żywności ani wody pitnej.
• Żądamy, aby wszyscy ludzie żyli w pokoju i równości, i aby żadna osoba nie musiała znosić przemocy ani prześladowań.
• Żądamy, aby wszyscy ludzie mieli rzeczywisty dostęp do skutecznych usług opieki społecznej, gdzie rozwiązania są dostosowane do ich potrzeb.
• Żądamy, aby wszyscy ludzie mogli cieszyć się zdrowiem fizycznym i psychicznym oraz mieli rzeczywisty dostęp do opieki zdrowotnej.
• Żądamy, aby wszyscy ludzie mieli rzeczywisty dostęp do edukacji i aby wszelka dyskryminacja w nauce została zniesiona na wszystkich poziomach edukacji.
• Żądamy, aby głosy marginalizowanych grup społeczeństwa były słyszane i aby były brane pod uwagę.
• Żądamy, aby wszyscy ludzie mieli możliwość aktywnego uczestnictwa w społeczeństwie i otrzymywali odpowiednią pomoc, aby to uczestnictwo było możliwe.
• Żądamy, aby prawo ludzi do samostanowienia o własnym ciele było szanowane, aby ludzie mieli nieograniczone prawo do aborcji, kontroli nad swoją płodnością i pełną władzę nad własną wolnością seksualną.
• Żądamy, aby żadna osoba nie była zmuszona do sprzedawania dostępu do swojego ciała, aby przeżyć, i aby żadna osoba nie mogła wykorzystywać nieszczęścia innej osoby dla własnych korzyści.
• Żądamy, aby prawa dzieci były rzeczywiście szanowane, niezależnie od statusu ich rodziców i struktury rodziny.
• Żądamy, aby walka z handlem ludźmi i niewolnictwem była traktowana poważnie, a ofiary takich przestępstw cieszyły się szczególną ochroną i otrzymywały odpowiednią pomoc w tym kraju.
• Żądamy, aby Islandia przyjęła socjalistyczny system rządów i zaprzestała udziału w kapitalistycznych instytucjach i działaniach wojennych.
• Żądamy, aby systematycznie pracowano nad ochroną przyrody i przeciwko zniszczeniu oraz katastrofom klimatycznym, które niesie ze sobą kapitalizm i neoliberalizm.
• Żądamy, aby narody współpracowały w rozwiązywaniu kwestii pokoju i klimatu oraz aby zniesiono dyskryminację ze względu na narodowość.
• Żądamy, aby ludzie nie byli karani ani dyskryminowani za to, że nie pasują do z góry określonych ram systemu i społeczeństwa. Ważne jest, aby różne tożsamości wszystkich mogły się rozwijać, takie jak tożsamości kobiet transpłciowych, a także wszystkich osób transpłciowych i queer. Ponadto, aby ludzie nie byli karani za to, że nie chcą mieć dzieci lub żyć w tradycyjnym związku partnerskim, lub wybierają bycie singlami z dziećmi lub bez nich.
• Żądamy, aby urlop macierzyński był definiowany jako prawo dziecka, a nie związany z nabytymi prawami rodziców na rynku pracy. Kwota powinna być dostosowana do godnego utrzymania rodziny i zapewniać, że dziecko nie będzie musiało rozpoczynać życia w ubóstwie.
• Żądamy, aby wszystkie obowiązki informacyjne były należycie wypełniane, na przykład w formie tłumaczeń i w języku łatwym do zrozumienia dla tych, którzy tego potrzebują, aby nikt nie został niepotrzebnie pozbawiony swoich praw.
• Żądamy chleba I róż dla wszystkich ludzi!

Chcemy społeczeństwa opartego na współpracy i odrzucamy rolę bycia w konkurencji ze sobą o okruchy ze stołu kapitału. Naszymi siostrami i braćmi w walce są ludzie na całym świecie, których łączy doświadczenie ekonomicznej i społecznej niesprawiedliwości; ludzie należący do niższych klas społeczeństwa, w którym żyją, ludzie należący do grup marginalizowanych, ludzie wykluczeni i/lub prześladowani, ludzie cierpiący z powodu systemowej niesprawiedliwości, ludzie żyjący z niepełnosprawnością, ubóstwem i brakiem podstawowych potrzeb, ludzie, którzy otrzymują niewielką część nierówno rozdzielonych dóbr. Proletariusze wszystkich krajów, którzy chcą zjednoczyć się w celu zapewnienia godnej jakości życia wszystkim ludziom na ziemi.

Kobiety walczyły o to, aby prace opiekuńcze zostały przeniesione poza domy, aby miały wybór kształcenia się i mogły cieszyć się podobnymi możliwościami i niezależnością jak mężczyźni. Nie przewidziały jednak nierówności i dysproporcji, które powstały między pracownikami wykwalifikowanymi a niewykwalifikowanymi z jednej strony, a z drugiej strony, jak niektóre zawody straciły swoją wartość, stając się tak zwanymi „zawodami kobiecymi”. Wcześniej jedno źródło utrzymania wystarczało rodzinom, ale w dzisiejszym społeczeństwie konkurencyjnym jest to niemożliwe, podobnie jak wybór rodziców, aby jeden z nich pracował w domu, opiekując się dziećmi i domem. Można więc powiedzieć, że nacisk w walce kobiet podążał za neoliberalizmem i indywidualizmem, co doprowadziło do tego, że całe grupy zawodowe kobiet zostały pozostawione z niskimi płacami i wyczerpane na polu bitwy. W ten sposób biedne kobiety stały się jeszcze biedniejsze, a wykształcenie kobiet nawet traci na wartości. Prace opiekuńcze, które tradycyjnie wykonywane są przez biedne kobiety z niższych klas, cieszą się ograniczonym szacunkiem i padły ofiarą polityki niskich płac, często prowadzonej przez sektor publiczny. Te prace dosłownie podtrzymują społeczeństwo i uważamy, że nadszedł czas, aby były szanowane i uznane, a ludzie, którzy je wykonują, mogli z nich żyć, aby utrzymać swoje rodziny. Brak szacunku okazywany tym pracom jest dziedzictwem głębokiej mizoginii kapitalistycznej gospodarki i obecnie dotyka każdego, kto je wykonuje.

Instytucje społeczne i wszelkie usługi dla ludzi są bezużyteczne, jeśli nie są dostępne dla mieszkańców kraju. Nierówności ekonomiczne prowadzą do wykluczenia i marginalizacji oraz utrudniają ludziom dostęp do wszelkiego rodzaju usług, których potrzebują. Wszelkie opłaty w systemach opieki zdrowotnej, edukacji i opieki społecznej mogą dosłownie kosztować ludzi życie, dlatego są nie do przyjęcia. Feministki socjalistyczne domagają się zatem bezpłatnych usług we wszystkich systemach.

Dzieci są najbardziej wrażliwą, ale jednocześnie najważniejszą grupą społeczeństwa. Oprócz tego, że jest to nasz moralny obowiązek, leży to również w naszym przyszłym interesie, aby dobrze dbać o dzieci i zapewnić im dobrobyt pod każdym względem. Aby stworzyć dzieciom jak najlepszą przyszłość, ważne jest gruntowne zrewidowanie systemu edukacji. Potrzebujemy nauczania zorientowanego na rozwiązania, gdzie dzieci mogą rozwijać się na własnych warunkach, współpracując ze sobą. Edukacja i materiały dydaktyczne muszą odzwierciedlać społeczeństwo, w którym chcemy żyć, i przygotowywać dzieci do życia, a nie tylko do dalszej nauki. Szkoła musi być również naprawdę bezklasowa i inkluzywna, gdzie usługi dla dzieci są dostępne i oparte na ich potrzebach, a nie na potrzebach rynku pracy. Dzieciom należy zapewnić głos w społeczeństwie i słuchać ich. Niedopuszczalne jest również, aby żyły w ubóstwie i bezsilności, przemocy lub zaniedbaniu. Dlatego należy zapewnić rodzinom z dziećmi godne warunki finansowe. Nasz system opieki społecznej, zdrowotnej, opiekuńczej i szkolnej musi zapewniać odpowiednią ochronę przed przemocą seksualną i wszelkiego rodzaju zaniedbaniami dzieci.

Chcemy żyć w zgodzie z naturą i biosferą Ziemi, ponieważ taka zgoda i szacunek dla naszego środowiska są kluczem do zrównoważonej przyszłości dla przyszłych pokoleń. Kapitalizm i neoliberalizm są winowajcami zagrożeń środowiskowych, z którymi borykamy się dzisiaj, a metody produkcji kapitalizmu są odpowiedzialne za katastrofalne ocieplenie, które obecnie ma miejsce. Protestujemy przeciwko zrzucaniu odpowiedzialności za niszczenie natury na jednostki, podczas gdy duże korporacje zwalniają się z odpowiedzialności. Globalizacja kapitalizmu przeniosła swoją produkcję do obszarów, gdzie płace są niskie, ludzie, zwłaszcza kobiety i dzieci, są wykorzystywani, związki zawodowe są zakazane, przepisy dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony środowiska są słabe, a całe grupy etniczne są wykorzystywane i okradane. Ochrona środowiska i ekologiczny styl życia są zatem integralną częścią naszej walki.

Pokój jest kluczem do tego, aby wszyscy ludzie cieszyli się prawami człowieka, a wszelkie działania wojenne są bezpośrednim ich naruszeniem. Wojny powodują cierpienie niewinnych ludzi i często dotykają kobiety i dzieci, podczas gdy zyski służą jedynie tym, którzy podsycają przemoc i napełniają krwią kieszenie kapitału. Wojna zmusza ludzi do opuszczania swoich domów i jest jednym z największych winowajców tak zwanego „kryzysu uchodźczego”, obok niszczenia natury i przejmowania zasobów naturalnych przez kapitał. Nasz udział w sojuszach wojskowych i globalnym kapitalizmie czyni nas współwinnymi. Jeśli kapitał i jego armie nie szanują granic, nie można oczekiwać, że biedni ludzie będą przestrzegać ich ograniczeń. Wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za przyjęcie ludzi, którzy muszą opuścić swoje domy, aby zapewnić sobie bezpieczeństwo i przyszłość swoim rodzinom.

Feministki socjalistyczne odrzucają wszelkie próby neoliberalizmu zawłaszczenia walki kobiet pod pretekstem indywidualizmu. Pozwalamy sobie jednak celebrować zwycięstwa jednostek z grup mniejszościowych, które odnoszą sukcesy w kapitalizmie. Te zwycięstwa są nieuchronnie związane z walką klasową, tak jak ją definiujemy, biorąc pod uwagę wszystkie jej wewnętrzne aspekty, takie jak płeć, orientacja seksualna, ekspresja płciowa, tożsamość płciowa, kolor skóry, zdolności, sprawność fizyczna lub umysłowa, wykształcenie, religia, pochodzenie i inne wcześniej wymienione. Te zwycięstwa miały jednak ograniczone znaczenie dla zmian systemowych, do których dążymy, ponieważ zwycięstwo na warunkach kapitalizmu, który z natury jest systemem opresyjnym, nie jest w naszych oczach pełnym zwycięstwem, lecz jedynie zachętą do kontynuowania naszej walki o jego koniec. Równość nie zostanie osiągnięta w ramach kapitalistycznego porządku, a wszelkie kompromisy są niewystarczające.

Struktura władzy, która promuje przemoc wobec kobiet, przez lata stała się wręcz wojną przeciwko nim. Zbyt duży odsetek kobiet doświadczył przemocy, a nawet zginął w tej wojnie. Niektóre grupy społeczne również żyją w realnym zagrożeniu, doświadczają przemocy, gróźb i mowy nienawiści, a także rzadziej otrzymują sprawiedliwe traktowanie w społeczeństwie w ramach systemów egzekwowania prawa i wymiaru sprawiedliwości na świecie. W naszych szeregach, i dzięki solidarności, mieści się walka o prawa człowieka i walka klasowa wszystkich tych grup. Są to na przykład osoby transpłciowe, queer i LGBT+, osoby pochodzenia zagranicznego, osoby o ciemnej karnacji, osoby z niepełnosprawnościami, muzułmanie, osoby żyjące w ubóstwie i inne grupy marginalizowane. To zagrożenie jest niedopuszczalne we wszystkich formach, w jakich się objawia, i jest naszym jednoznacznym żądaniem, aby wszyscy ludzie mieli prawo do życia wolnego od przemocy. Ponadto nikt nie powinien być poddawany prześladowaniom ani mowie nienawiści, rasizmowi ani mizoginii jakiegokolwiek rodzaju. Żadna osoba nie powinna musieć żyć w przemocy we własnym domu, a bezpieczeństwo mieszkaniowe wraz z niezależnością społeczną i finansową jest kluczem do tego. Żadna osoba nie powinna musieć godzić się na zależność od innej osoby w kwestii podstawowych potrzeb życiowych lub opieki. Feministki socjalistyczne potępiają również przemoc ze strony państwa i instytucji wobec osób potrzebujących pomocy.

Walka klasowa musi obejmować wieloaspektową dyskryminację i być prowadzona na szerokiej podstawie, gdzie różne grupy ludzi łączą siły. Feminizm socjalistyczny to walka na rzecz wszystkich grup społeczeństwa, które zostały podporządkowane w kapitalistycznym porządku społecznym, gdzie silny i bezwzględny ma przewagę. Społeczeństwo, które wychwala silnych, a poniża słabych, nigdy nie może być dobrym społeczeństwem. Wszyscy ludzie są ważni i powinni mieć przestrzeń, głos i cel w społeczeństwie.