Socjalistyczne feministki - Deklaracja programowa

Socjalistyczne feministki to ludzie, którzy odrzucają kapitalistyczny porządek społeczny i system rządów oraz domagają się humanitarnego systemu opartego na ideologii socjalizmu, gdzie prawa człowieka, godność ludzka, równość i braterstwo są drogowskazem. Kapitalizm, czyli system plutokracji, w którym żyjemy dzisiaj, gdzie zyski z własności i środków produkcji, nieruchomości i kapitału, a nawet naszych zasobów, trafiają do nielicznych wybranych, z rosnącymi nierównościami na wszystkich frontach, jest nie do przyjęcia.

Odrzucamy marginalizację ze względu na płeć, orientację seksualną, ekspresję płciową, tożsamość płciową, kolor skóry, zdolności, sprawność fizyczną lub psychiczną, budowę ciała, znajomość języka, wykształcenie, obywatelstwo, religię, pochodzenie, kulturę lub inne cechy, które tworzą naszą wyjątkowość w społeczeństwie ludzkim, i odmawiamy bycia ze sobą skonfliktowanymi. Chcemy wolności do celebrowania tych cech, bez wykorzystywania ich jako powodu do ograniczania naszych praw człowieka lub ogólnej jakości życia.

• Domagamy się, aby wszyscy ludzie żyli w bezpieczeństwie ekonomicznym i sprawiedliwości.
• Domagamy się zniesienia polityki niskich płac i ponownej oceny wartości pracy w społeczeństwie, tak aby tradycyjne zawody kobiece i niewidzialna praca zapewniały godne utrzymanie na równi z innymi zawodami.
• Domagamy się, aby wszyscy ludzie mieli bezpieczeństwo mieszkaniowe.
• Domagamy się, aby żadna osoba nie musiała cierpieć z powodu braku zdrowej żywności ani wody pitnej.
• Domagamy się, aby wszyscy ludzie żyli w pokoju i równości i aby żadna osoba nie musiała znosić przemocy ani prześladowań.
• Domagamy się, aby wszyscy ludzie mieli rzeczywisty dostęp do skutecznych usług socjalnych, gdzie rozwiązania są dostosowane do ich potrzeb.
• Domagamy się, aby wszyscy ludzie mogli cieszyć się zdrowiem fizycznym i psychicznym i mieli rzeczywisty dostęp do opieki zdrowotnej.
• Domagamy się, aby wszyscy ludzie mieli rzeczywisty dostęp do edukacji i aby wszelka dyskryminacja w dostępie do nauki została zniesiona na wszystkich poziomach edukacji.
• Domagamy się, aby głosy marginalizowanych grup społecznych były słyszane i aby były wysłuchane.
• Domagamy się, aby wszyscy ludzie mieli możliwość aktywnego uczestnictwa w społeczeństwie i otrzymywali odpowiednie wsparcie, aby to uczestnictwo było możliwe.
• Domagamy się, aby prawo ludzi do samostanowienia o własnym ciele było szanowane, aby ludzie mieli nieograniczone prawo do aborcji, kontroli nad swoją płodnością i pełną władzę nad własną wolnością seksualną.
• Domagamy się, aby żadna osoba nie była zmuszona do sprzedawania dostępu do swojego ciała, aby przeżyć, i aby żadna osoba nie mogła wykorzystywać cudzej potrzeby dla własnych korzyści.
• Domagamy się, aby prawa dzieci były rzeczywiście szanowane, niezależnie od statusu ich rodziców i struktury rodziny.
• Domagamy się, aby walka z handlem ludźmi i niewolnictwem była traktowana poważnie i aby ofiary takich przestępstw korzystały ze specjalnej ochrony i otrzymywały odpowiednią pomoc w tym kraju.
• Domagamy się, aby Islandia przyjęła socjalistyczny system rządów i zaprzestała udziału w instytucjach kapitalistycznych i działaniach wojennych.
• Domagamy się systematycznej pracy na rzecz ochrony przyrody oraz przeciwko zniszczeniom i katastrofom klimatycznym, które niesie ze sobą kapitalizm i neoliberalizm.
• Domagamy się, aby narody współpracowały w rozwiązywaniu kwestii pokoju i klimatu i aby dyskryminacja ze względu na obywatelstwo została zniesiona.
• Domagamy się, aby ludzie nie byli karani ani dyskryminowani za to, że nie pasują do z góry określonych ram systemu i społeczeństwa. Ważne jest, aby różnorodne tożsamości wszystkich mogły się rozwijać, takie jak tożsamości kobiet transpłciowych, a także wszystkich osób transpłciowych i queer. Ponadto, aby ludzie nie byli karani za to, że nie chcą mieć dzieci, żyć w tradycyjnym związku partnerskim lub wybierają bycie singlami z dziećmi lub bez nich.
• Domagamy się, aby urlop rodzicielski był definiowany jako prawo dziecka, a nie związany z nabytymi prawami rodziców na rynku pracy. Kwota powinna być dostosowana do godnego utrzymania rodziny i zapewniać, że dziecko nie będzie musiało rozpoczynać życia w ubóstwie.
• Domagamy się, aby wszystkie obowiązki informacyjne były należycie wypełniane, na przykład w formie tłumaczeń i w języku łatwym do czytania dla tych, którzy tego potrzebują, aby nikt nie tracił swoich praw niepotrzebnie.
• Domagamy się chleba I róż dla wszystkich ludzi!

Chcemy społeczeństwa opartego na współpracy i odrzucamy rolę bycia w konkurencji ze sobą o okruchy ze stołu kapitału. Naszymi siostrami i braćmi w walce są ludzie na całym świecie, których łączy życie w ekonomicznej i społecznej niesprawiedliwości; ludzie należący do niższych klas społeczeństwa, w którym żyją, ludzie należący do grup marginalizowanych, ludzie wykluczeni i/lub prześladowani, ludzie cierpiący z powodu systemowej niesprawiedliwości, ludzie żyjący z niepełnosprawnością, ubóstwem i brakiem podstawowych potrzeb, ludzie, którzy otrzymują niewielką część z nierówno rozdzielonych dóbr. Proletariusze wszystkich krajów, którzy chcą zjednoczyć się na rzecz godnej jakości życia dla wszystkich ludzi na ziemi.

Kobiety walczyły o to, aby prace opiekuńcze zostały przeniesione poza domy, aby miały wybór w kwestii edukacji i mogły cieszyć się podobnymi możliwościami i niezależnością jak mężczyźni. Nie przewidziały jednak deficytu i nierówności, które powstały między wykwalifikowanymi a niewykwalifikowanymi pracownikami z jednej strony, a z drugiej strony, jak niektóre zawody straciły swoją wartość, stając się tak zwanymi „zawodami kobiecymi”. W przeszłości jedno źródło utrzymania wystarczało dla rodzin, ale w dzisiejszym społeczeństwie konkurencyjnym jest to niemożliwe, podobnie jak wybór rodziców, aby jeden z nich pracował w domu, opiekując się dziećmi i domem. Można zatem powiedzieć, że nacisk w walce kobiet podążał za neoliberalizmem i indywidualizmem, co doprowadziło do tego, że całe klasy zawodów kobiecych zostały pozostawione z niskimi płacami i wyczerpane na polu bitwy. W ten sposób biedne kobiety stały się jeszcze biedniejsze, a edukacja kobiet nawet traci swoją wartość. Prace opiekuńcze, które tradycyjnie wykonywane są przez biedne kobiety z niższych klas, cieszą się ograniczonym szacunkiem i padły ofiarą polityki niskich płac, często prowadzonej przez sektor publiczny. Te prace dosłownie podtrzymują społeczeństwo i uważamy, że nadszedł czas, aby były szanowane i uznawane, a ludzie, którzy je wykonują, mogli z nich żyć, aby utrzymać swoje rodziny. Brak szacunku okazywany tym pracom jest dziedzictwem głębokiej mizoginii kapitalistycznej gospodarki i dotyka teraz każdego, kto je wykonuje.

Instytucje społeczne i wszelkie usługi dla ludzi są bezużyteczne, jeśli nie są dostępne dla mieszkańców kraju. Nierówności ekonomiczne prowadzą do wykluczenia i marginalizacji oraz utrudniają ludziom dostęp do wszelkiego rodzaju usług, których potrzebują. Wszelkie opłaty w systemach opieki zdrowotnej, edukacji i opieki społecznej mogą dosłownie kosztować ludzi życie i dlatego są nie do przyjęcia. Socjalistyczne feministki domagają się zatem bezpłatnych usług we wszystkich systemach.

Dzieci są najbardziej wrażliwą grupą społeczeństwa, a jednocześnie najważniejszą. Oprócz tego, że jest to nasz moralny obowiązek, leży to również w naszym przyszłym interesie, aby dobrze dbać o dzieci i zapewnić im dobrobyt pod każdym względem. Aby stworzyć dzieciom jak najlepszą przyszłość, ważne jest gruntowne zrewidowanie systemu edukacji. Potrzebujemy nauki zorientowanej na rozwiązania, gdzie dzieci mogą rozwijać się na własnych warunkach we współpracy ze sobą. Edukacja i materiały dydaktyczne muszą odzwierciedlać społeczeństwo, w którym chcemy żyć, i przygotowywać dzieci do przyszłego życia, nie mniej niż do dalszej nauki. Szkoła musi być również prawdziwie bezklasowa i inkluzywna, gdzie usługi dla dzieci są dostępne i oparte na ich potrzebach, a nie na potrzebach rynku pracy. Dzieciom należy zapewnić głos w społeczeństwie i aby były wysłuchane. Niedopuszczalne jest również, aby żyły w ubóstwie i bezsilności, przemocy lub zaniedbaniu. Dlatego należy zapewnić, aby rodziny z dziećmi miały godne warunki finansowe. Nasze systemy opieki społecznej, zdrowotnej, opiekuńczej i szkolnej muszą zapewniać odpowiednią ochronę przed przemocą seksualną i wszelkiego rodzaju zaniedbaniami dzieci.

Chcemy żyć w zgodzie z naturą i biosferą Ziemi, ponieważ taka zgoda i szacunek dla naszego środowiska są kluczem do zrównoważonej przyszłości dla nadchodzących pokoleń. Kapitalizm i neoliberalizm są winowajcami zagrożeń środowiskowych, z którymi dziś się borykamy, a metody produkcji kapitalizmu są odpowiedzialne za katastrofalne ocieplenie, które obecnie ma miejsce. Protestujemy przeciwko zrzucaniu odpowiedzialności za niszczenie natury na jednostki, podczas gdy duże korporacje zwalniają się z odpowiedzialności. Globalizacja kapitalizmu przeniosła swoją produkcję do regionów, gdzie płace są niskie, ludzie są wykorzystywani, zwłaszcza kobiety i dzieci, związki zawodowe są zakazane, przepisy dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony środowiska są słabe, a całe grupy etniczne są wykorzystywane i okradane. Ochrona środowiska i ekologiczny styl życia są zatem nierozerwalną częścią naszej walki.

Pokój jest kluczem do tego, aby wszyscy ludzie żyli w poszanowaniu praw człowieka, a wszelkie działania wojenne są bezpośrednim ich naruszeniem. Wojny powodują cierpienia niewinnych ludzi i często dotykają kobiety i dzieci, podczas gdy korzyści czerpią jedynie ci, którzy podsycają przemoc i napełniają krwią kieszenie kapitału. Działania wojenne powodują, że ludzie są zmuszeni opuszczać swoje domy i są jednym z największych winowajców tak zwanego „kryzysu uchodźczego”, obok niszczenia natury i przejmowania zasobów naturalnych przez kapitał. Nasz udział w sojuszach wojskowych i globalnym kapitalizmie czyni nas współwinnymi. Jeśli kapitał i jego armie nie szanują granic, nie można oczekiwać, że biedni ludzie będą przestrzegać ich ograniczeń. Wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za przyjęcie ludzi, którzy muszą opuścić swoje domy, aby zapewnić sobie bezpieczeństwo i przyszłość swoim rodzinom.

Socjalistyczne feministki odrzucają wszelkie próby neoliberalizmu, aby zawłaszczyć walkę kobiet pod pretekstem indywidualizmu. Pozwalamy sobie jednak celebrować zwycięstwa jednostek z grup mniejszościowych, które odnoszą sukcesy w ramach kapitalizmu. Te zwycięstwa są nieuchronnie związane z walką klasową, tak jak ją definiujemy, biorąc pod uwagę wszystkie jej wewnętrzne aspekty, takie jak płeć, orientacja seksualna, ekspresja płciowa, tożsamość płciowa, kolor skóry, zdolności, sprawność fizyczna lub psychiczna, wykształcenie, religia, pochodzenie i inne wcześniej wymienione. Zwycięstwa te miały jednak ograniczone znaczenie dla zmian systemowych, do których dążymy, ponieważ zwycięstwo na warunkach kapitalizmu, który z natury jest systemem opresyjnym, nie jest w naszych oczach pełnym zwycięstwem, lecz jedynie zachętą do kontynuowania naszej walki o jego koniec. Równość nie zostanie osiągnięta w ramach kapitalistycznego porządku, a wszelkie kompromisy są niewystarczające.

Struktura władzy, która promuje przemoc wobec kobiet, na przestrzeni lat stała się wręcz wojną przeciwko nim. Zbyt duży odsetek kobiet doświadczył przemocy, a nawet zginął w tej wojnie. Pewne grupy społeczne również żyją w realnym zagrożeniu, doświadczają przemocy, gróźb i mowy nienawiści, a także rzadziej otrzymują sprawiedliwe traktowanie w społeczeństwie w ramach systemów egzekwowania prawa i wymiaru sprawiedliwości na świecie. W naszych szeregach, i dzięki solidarności, mieści się walka o prawa człowieka i walka klasowa wszystkich tych grup. Są to na przykład osoby transpłciowe, queer i LGBTQ+, osoby pochodzenia zagranicznego, osoby o ciemnej karnacji, osoby z niepełnosprawnościami, muzułmanie, osoby żyjące w ubóstwie i inne grupy marginalizowane. To zagrożenie jest niedopuszczalne we wszystkich formach, w jakich się objawia, i jest naszym jednoznacznym żądaniem, aby wszyscy ludzie mieli prawo żyć wolni od przemocy. Ponadto nikt nie powinien być poddawany prześladowaniom ani mowie nienawiści, rasizmowi ani mizoginii jakiegokolwiek rodzaju. Żadna osoba nie powinna musieć żyć w przemocy we własnym domu, a bezpieczeństwo mieszkaniowe wraz z niezależnością społeczną i finansową jest do tego kluczem. Żadna osoba nie powinna musieć akceptować bycia zależną od innej osoby w kwestii podstawowych potrzeb życiowych lub opieki. Socjalistyczne feministki potępiają również przemoc ze strony państwa i instytucji wobec osób potrzebujących pomocy.

Walka klasowa musi obejmować wielowymiarową dyskryminację i być prowadzona na szerokiej podstawie, gdzie różne grupy ludzi łączą siły. Feminizm socjalistyczny to walka na rzecz wszystkich grup społecznych, które zostały podporządkowane w kapitalistycznym porządku narodowym, gdzie silni i bezwzględni mają przewagę. Społeczeństwo, które gloryfikuje silnych, a poniża słabych, nigdy nie może być dobrym społeczeństwem. Wszyscy ludzie są ważni i powinni mieć przestrzeń, głos i cel w społeczeństwie.