Polityka Islandzkiej Partii Socjalistycznej w sprawach zasobów i środowiska

Polityka Islandzkiej Partii Socjalistycznej to:

że wszystkie zasoby morskie poławiane w granicach islandzkich wód terytorialnych należą do narodu islandzkiego i podobnie jak w przypadku innych zasobów, to prawo własności nigdy nie zostanie przekazane podmiotom prywatnym, podobnie jak prawo własności do innych zasobów.
że wszystkie kwoty zostaną cofnięte i przekazane państwu oraz rozdysponowane z uwzględnieniem tego, że pośrednicy handlowi nie będą nadmiernie czerpać zysków kosztem właścicieli zasobów lub osób pracujących w rybołówstwie. Ale także, aby osadnictwo mogło pozostać jak najbardziej równomierne na obszarach wiejskich.
że woda, w każdej formie, w jakiej występuje, zostanie zdefiniowana jako zasób naturalny i jako taka jest wspólną własnością narodu i nie podlega zbyciu. Prawo do użytkowania nigdy nie zostanie przekazane, czy to prywatnej firmie, czy gminie, chyba że na krótki okres czasu.
że państwo islandzkie będzie chronić wody gruntowe, zarówno ciepłe, jak i zimne, a decyzje dotyczące ich wykorzystania będą zawsze podejmowane demokratycznie i z bezpośrednim udziałem społeczeństwa.
że wszystko, co można ponownie wykorzystać, zostanie ponownie wykorzystane, i wszystko, co można poddać recyklingowi, zostanie poddane recyklingowi, w tym woda.
że zostanie zaprzestane używanie jednorazowych opakowań plastikowych na Islandii i będzie to wprowadzane stopniowo.
że odpady będą wykorzystywane jako nawóz i jako woda z recyklingu.
że 80-90% plastu będzie nadawało się do ponownego wykorzystania. Ci, którzy czerpią zyski z jego produkcji i użytkowania, ponoszą odpowiedzialność za recykling.
że firmy i inne instytucje powinny oferować do użytku żywność z wadami estetycznymi lub przeterminowaną, jeśli nadaje się ona do spożycia. Wyrzucanie takiej żywności do niesortowanych śmieci wiąże się z kosztami.

Dodatkowe materiałyZasób to zjawisko naturalne, które generuje wartość jakiegoś rodzaju i dlatego powinno należeć do narodu jako całości. Ponieważ jest samoistny, zasób nigdy nie może należeć do osoby prywatnej ani gminy i zawsze powinien być własnością narodu i wykorzystywany na jego rzecz. Rolą władz powinno być ochrona praw człowieka w stosunku do prawa własności prywatnej oraz utrzymanie równowagi między ochroną przyrody a wykorzystaniem środowiska dla dobra narodu. Interesy narodu jako całości powinny być zawsze priorytetem przy wykorzystywaniu i dysponowaniu zasobami naturalnymi.Ochrona środowiska powinna być wytyczną we wszystkich formach użytkowania gruntów.Właściciele gruntów są zobowiązani do utrzymywania odpowiednich warunków na swoich ziemiach, aby zapobiegać nadmiernemu użytkowaniu i chronić jakość gruntów, a jeśli okaże się to dla nich niemożliwe, właściciele gruntów będą zobowiązani do sprzedaży ziemi państwu po cenie oszacowanej. Te ziemie nie zostaną następnie trwale przekazane, lecz prawo do ich użytkowania zostanie tymczasowo przydzielone podmiotom zainteresowanym ich wykorzystaniem.Nierówności w społeczeństwach nie są naturalne, mimo że są powszechne. W ekosystemie nierówność jest równoznaczna z tym, że drapieżniki rozmnażają się zbyt szybko i zjadają swoją zdobycz. Kapitalistyczne praktyki rynkowe i przemysł ciężki przyczyniają się do dalszych szkód środowiskowych. Zrównoważony rozwój nigdy nie stanie się rzeczywistością w nierównym porządku społecznym kapitalizmu. Kapitalizm jest wrogiem natury, a służąc mu, ostatecznie przyczyniamy się do zagłady ludzkości.Islandzka Partia Socjalistyczna kładzie nacisk na demokrację i decentralizację władzy i w związku z tym mieszkańcy powinni mieć ostatnie słowo tam, gdzie dochodzi do konfliktów między osiedlami mieszkalnymi a firmami. Ludzie w dzielnicy muszą mieć władzę nad własną dzielnicą i nigdy nie powinni być biernymi ofiarami zanieczyszczeń ze strony firm, czy to zanieczyszczenia powietrza, hałasu, zakłóceń spowodowanych piciem alkoholu, czy innych.Zdrowa gleba jest zasobem i należy ją chronić. Należy przeciwdziałać erozji gleby.