Polityka Islandzkiej Partii Socjalistycznej w sprawach samorządowych

Polityka Islandzkiej Partii Socjalistycznej jest następująca:

• zapewnienie, że podstawowe potrzeby wszystkich mieszkańców gmin są zaspokojone, ogólny dobrobyt stanie się rzeczywistością dla wszystkich, że wszyscy żyją z godnością, a inne prawa człowieka są szanowane zgodnie z wiodącymi postanowieniami prawa islandzkiego i zobowiązań międzynarodowych. W szczególności należy zapewnić bezpieczeństwo dzieci i aby decyzje były podejmowane zgodnie z ich dobrobytem.
• aby gminy działały na rzecz jednostek i rodzin, a także szczególnie dbały o dobro tych, którzy są w słabej pozycji i mają mniej zasobów w życiu, takich jak osoby niepełnosprawne, osoby starsze, imigranci i osoby o niskich dochodach.
• aby najmłodszym dzieciom zapewniono warunki do rozwoju i wzrostu z rodziną, a później z rówieśnikami i przyjaciółmi.
• aby dzieciom i młodzieży zapewniono odpowiednie wykształcenie oraz aby zapewniono środki finansowe na bezpłatną szkołę i materiały edukacyjne dla uczniów. Należy przestrzegać najwyższych wymagań dotyczących równości w pracy szkolnej, zdrowia i dobrobytu dzieci, umiejętności czytania i pisania oraz kreatywności – a także w pełni szanować ich prawa do demokracji i praw człowieka.
• aby gminy opracowały realistyczne kryteria utrzymania dla tych, którzy potrzebują utrzymania i wsparcia od gmin, tak aby jednostkom i rodzinom zapewniono bezpieczne utrzymanie.
• aby potrzeby i głos użytkowników usług socjalnych były stawiane na pierwszym miejscu i aby zwiększyć dostępność usług socjalnych.
• aby wszyscy mieli prawo do dobrego mieszkania. Gminy będą zobowiązane do zaspokajania potrzeb mieszkańców w zakresie mieszkań socjalnych. Społecznie zarządzane spółdzielnie mieszkaniowe i osoby fizyczne będą miały pierwszeństwo w przydziale działek, a gminy będą wspierać budownictwo mieszkaniowe na zasadach społecznych, możliwości zamieszkania w gminach zostaną zwiększone i zostaną wprowadzone surowe przepisy dotyczące działalności spółdzielni mieszkaniowych oraz pułap cen najmu.
• aby wszyscy mieli głos, który ma znaczenie w społeczeństwie, aby wzmocnić mieszkańców gmin, aby mieli większy wpływ i oferować grupy konsultacyjne władz lokalnych z losowo wybranymi osobami. Szczególną uwagę należy zwrócić na autonomię mieszkańców w dzielnicach dużych gmin.
• aby gminy odeszły od swojej polityki niskich płac i całkowicie ją wyeliminowały, a także stały się wiodącym przykładem na rynku pracy w zakresie płac, czasu pracy i innych warunków zatrudnienia pracowników.
• aby zapewnić mieszkańcom prawo do zdrowego środowiska i wzmocnić świadomość ekologiczną.
• aby transport służył mieszkańcom gmin, a zwłaszcza tym o niższych dochodach. Należy odejść, w miarę możliwości, od tego, aby obszar stołeczny i większe gminy pozostały miastami zdominowanymi przez samochody. Nowe dzielnice powinny mieć dobrą komunikację publiczną, jest to część infrastruktury.
• aby chronić przedsiębiorstwa należące do gmin; aby przedsiębiorstwa służące mieszkańcom gmin nie były sprzedawane oraz aby zwiększyć kontrolę i przejrzystość w zarządzaniu i funkcjonowaniu przedsiębiorstw należących do gmin.
• aby wszystkie gminy wzięły wspólną odpowiedzialność za sprawy ludzi w kraju i zapewniły równość mieszkańców, gmin i regionów. Współpraca między gminami zostanie zwiększona, a ich opłaty będą ujednolicone, aby nie powstawały „raje podatkowe”.
• aby gminy podjęły wysiłki w celu wdrożenia ustaw o administracji publicznej i ustaw o informacji w swojej działalności oraz zwiększyły przejrzystość działań. Wójtowie, burmistrzowie i prezydenci miast powinni być profesjonalistami, a nie liderami politycznymi. Należy szukać sposobów na zapewnienie demokratycznego udziału mieszkańców oraz właściwego łańcucha odpowiedzialności i przejrzystości w działaniu przedsiębiorstw należących do wielu gmin; nawet poprzez utworzenie nowego szczebla administracji.