Podział klasowy niezaadresowany w umowie koalicyjnej

Oświadczenie frakcji miejskiej Islandzkiej Partii Socjalistycznej (Sósíalistaflokkur Íslands) w sprawie umowy koalicyjnej:

Dobrobyt mieszkańców jest jednym z głównych zadań samorządów. Podział klasowy rośnie w naszym społeczeństwie, gdzie ubóstwo jest zimną rzeczywistością. Ludzie mają coraz większe trudności z zapewnieniem sobie dachu nad głową, ponieważ indywidualizm dominuje, a motto brzmi: każdy jest kowalem własnego losu. Ignoruje się czynniki społeczne, które podtrzymują nierówności.

Kryzys mieszkaniowy, który tu panuje, nie zostanie rozwiązany poprzez zezwolenie właścicielom nieruchomości i posiadaczom kapitału na dalsze gromadzenie mieszkań i działek budowlanych. Kryzys mieszkaniowy nie zostanie również rozwiązany poprzez przekazanie prywatnym firmom lub wykonawcom władzy nad rozwojem. Dobrobyt mieszkańców miasta nie zostanie zapewniony przez rozwiązania rynkowe, gdzie kapitał ma decydujący głos kosztem społeczeństwa.

Po wyborach socjaliści przedstawili propozycję nowej większości, która kierowałaby się zasadami socjalnymi, ale propozycja ta została odrzucona. Nie było woli do współpracy z lewicą, a w rezultacie powstała większość, która określa się jako centrowa, większość, która zgodziła się na niemal niezmieniony stan rzeczy.

Umowa koalicyjna jest kontynuacją tego, co do tej pory nie działało. Nie zawiera żadnych wyraźnych zmian polityki, lecz zmusza najemców, osoby ubogie i nisko opłacane w Reykjavíku do dalszego życia w ekstremalnych warunkach po latach ignorowania. Dlatego utrzymywanie status quo jest ekstremalne. Status quo, które służy najlepiej sytuowanym i najbardziej dotyka tych w najgorszej sytuacji.

Ekstremizm jest wyraźnie widoczny w obojętności w sprawach mieszkaniowych i socjalnych, gdzie obowiązki samorządu nie są wypełniane tak, jak powinny. Ustawowym zadaniem samorządów jest odpowiedzialność i inicjatywa w rozwiązywaniu potrzeb mieszkaniowych mieszkańców. Dlatego wstydem jest, że 947 osób znajduje się na liście oczekujących na mieszkanie w mieście Reykjavík, gdzie często czeka się długo. Nie dba się o podstawowe potrzeby mieszkańców, ale jednocześnie większość zapowiada obniżki podatków od nieruchomości komercyjnych, zgodnie z tą samą przestarzałą neoliberalną polityką, która obowiązywała do tej pory. Okruchy chleba mają po raz kolejny spadać na ubogich i najemców, którzy muszą żyć z coraz większymi ekstremami na rynku wynajmu; podwyżkami czynszów i brakiem bezpieczeństwa.

Społeczeństwa nie polegają przede wszystkim na zaspokajaniu potrzeb najbogatszych. Nie oznacza to, że należy wierzyć, iż pieniądze automatycznie spływają do ubogich. Socjaliści są świadomi podziału klasowego w społeczeństwie i istniejącej nierównowagi władzy wynikającej z nierówności w strukturze społecznej, wykorzystamy tę wiedzę do walki o bardziej równe i lepsze społeczeństwo.

-Frakcja miejska Islandzkiej Partii Socjalistycznej

Sanna Magdalena Mörtudóttir

Trausti Breiðfjörð Magnússon

Andrea Helgadóttir

Ásta Þórdís Skjalddal