Wiadomość
4 lipca 2021Nowa polityka zagraniczna Islandzkiej Partii Socjalistycznej
Kongres Socjalistyczny 2021 jednogłośnie przyjął nową politykę zagraniczną Islandzkiej Partii Socjalistycznej.
Polityka jest następująca:
Polityka Islandzkiej Partii Socjalistycznej w sprawach zagranicznych to...
... aby interesy kraju były oceniane z perspektywy, że Islandia jest małym państwem i społeczeństwem ludzi o różnym pochodzeniu.
... aby Islandia okazywała solidarność z małymi i uciśnionymi, którzy pragną wolności i niepodległości, gdziekolwiek na świecie się znajdują.
... aby kraj zapewniał więzi z najbliższymi narodami sąsiednimi, zwiększał kontakty z innymi małymi narodami i dążył do ustanowienia sojuszu pokojowego między narodami zamiast sojuszu wojskowego.
... aby wspierać demokrację i prawa człowieka wszędzie oraz walkę z kapitałem i uciskiem na arenie międzynarodowej.
... aby Islandia była krajem bez wojska, nigdy nie prowadziła działań wojennych przeciwko innym państwom ani nie wspierała takich działań, lecz dążyła do pokojowych rozwiązań sporów.
... aby kraj był całkowicie pozbawiony broni, a transport broni i broni jądrowej na islandzkie wody terytorialne i w przestrzeń powietrzną był całkowicie zabroniony.
... aby zwiększyć demokratyczny udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji dotyczących najważniejszych aspektów kompleksowej polityki zagranicznej, a wszystkie większe decyzje, które wchodzą w grę i dotyczą międzynarodowych konsultacji oraz udziału w większych sojuszach, były poddawane pod referendum.
... aby wspierać współpracę międzynarodową, ale odrzucać globalizację na warunkach kapitału.
... aby ubóstwo zostało wyeliminowane na całym świecie i aby podstawowe prawa człowieka wszystkich mieszkańców Ziemi były szanowane.
... aby projekty współpracy rozwojowej Islandii miały na celu zrównoważony rozwój, demokrację, równość i sprawiedliwość w tych państwach, których dotyczą.
... aby wspierać walkę robotniczą na całym świecie i współpracę ruchu robotniczego między krajami, przeciwdziałać handlowi ludźmi i uciskowi pracowników.
... aby wspierać wszelką walkę o równość na arenie międzynarodowej na podstawie klasy, pochodzenia, obywatelstwa, religii, znajomości języków, wykształcenia, płci, orientacji seksualnej, ekspresji płciowej, tożsamości płciowej, koloru skóry, zdolności, sprawności fizycznej lub umysłowej oraz budowy ciała.
... aby ogłosić stan wyjątkowy w sprawach klimatycznych i współpracować z innymi państwami w celu zapobiegania katastrofom klimatycznym i niszczeniu ekosystemów.
... aby ustanowić międzynarodowy trybunał, który zajmie się grabieżą zasobów, a także przestępstwami środowiskowymi i gospodarczymi jako zbrodniami przeciwko ludzkości.
... aby promować wprowadzenie surowych międzynarodowych sankcji za wykorzystywanie zasobów innych narodów przez osoby fizyczne lub firmy. W przypadku podejrzenia o takie działania, sprawa powinna być kierowana do międzynarodowego trybunału.
... aby umowy międzynarodowe były przejrzyste i zawierane bez tajemnicy, kierując się dobrem ludzi i środowiska.
... aby prawo imigracyjne kraju zostało gruntownie zmienione, z humanitaryzmem i prawami człowieka na pierwszym miejscu.
... aby Islandia współpracowała z innymi małymi narodami w celu, aby społeczność międzynarodowa wspólnie dążyła do traktatu pokojowego w celu znalezienia rozwiązań problemu uchodźców na świecie.
Dodatkowe materiały:
Islandia jest małym narodem, który musiał walczyć o suwerenność na przestrzeni dziejów, ale pomimo swojej małości zdołał uzyskać niepodległość od państw kolonialnych. To cenne doświadczenie należy szanować i mamy obowiązek wspierać inne uciśnione narody w podobnej sytuacji. W tym kontekście można wymienić naszych sąsiadów, takich jak Grenlandczycy i Farerzy, a także odległe i dotknięte wojną narody, takie jak Palestyńczycy i Kurdowie.
Zamiast być bezsilnym małym narodem w ramach sojuszu wojskowego, chcemy, aby naród wzmocnił swoje stosunki i współpracę z narodami sąsiednimi i innymi małymi narodami oraz ustanowił sojusz pokojowy. Taki sojusz będzie alternatywą dla obecnego członkostwa kraju w NATO. W swoim czasie przystąpienie do NATO nie zostało poddane pod głosowanie narodu. Należy to zrobić jak najszybciej. W ten sposób można lepiej działać na rzecz praw człowieka i demokratycznego porządku na świecie, przeciwko kapitałowi i uciskowi większych państw wobec mniejszych. Islandia powinna być zawsze krajem bez wojska i bez broni. Potępiamy wszelką przemoc i w żaden sposób nie popieramy konfliktów zbrojnych ani ucisku jednego państwa przez drugie. Nie chcemy zezwalać ani na transport broni, ani na międzylądowania z bronią, w tym bronią jądrową, na nasze terytorium lądowe lub powietrzne, ani na transport więźniów, gdzie ludzie są przewożeni między krajami pod nieuzasadnionym pretekstem.
Demokracja narodów jest ważnym elementem, jeśli chodzi o życie w sprawiedliwym i humanitarnym społeczeństwie. Ważne jest zwiększenie demokratycznego udziału społeczeństwa we wszystkich instytucjach społecznych, a także w większych decyzjach dotyczących rozwoju kompleksowej polityki zagranicznej i współpracy międzynarodowej. Ważne jest stworzenie platformy konsultacyjnej, na przykład w formie losowo wybranych grup, aby wybrani przedstawiciele mieli wsparcie oddolne obywateli i bezpośrednie konsultacje w sprawie ważnych decyzji. Ponadto społeczeństwo musi mieć możliwość głosowania w referendum w sprawach większych i bardziej kontrowersyjnych.
Nierówności rosną na świecie, a najbogatszy jeden procent staje się coraz bogatszy i potężniejszy, podczas gdy społeczeństwo staje się coraz bardziej bezsilne. W ten sposób kapitalizm i chciwość na świecie przejęły kontrolę poprzez duże korporacje, którym służą rządy poszczególnych państw i instytucje międzynarodowe. Konsekwencją jest rozpad społeczeństw i demokracji, zasobów naturalnych i klimatu. Ochrona pracy i walka robotnicza, które były szeroko rozwijane w ubiegłym wieku, zostały osłabione, a ogólne podstawowe prawa człowieka i dobrobyt są zaniedbywane. Stoimy w obliczu największych migracji w historii, gdzie ludzie uciekają ze swoich ojczyzn z powodu jakości życia, zagrożeń klimatycznych lub wojen. Islandzka Partia Socjalistyczna odrzuca globalizację finansowego kapitalizmu, ale wspiera współpracę międzynarodową, której celem jest walka z kapitałem i uciskiem.
Ubóstwo na świecie nie zostanie wyeliminowane bez wspólnych działań narodów, prowadzonych przez mniejsze narody, a nie supermocarstwa. Celem takiej współpracy powinno być zapewnienie wszystkim mieszkańcom Ziemi godnych środków do życia i dostępu do podstawowych potrzeb, takich jak dach nad głową, żywność i minimalne utrzymanie. Wszyscy powinni mieć możliwość życia z ludzką godnością, niezależnie od tego, czy mogą pracować, czy są poza rynkiem pracy, są niepełnosprawni, chorzy, czy nie pasują do warunkowego, tradycyjnego modelu.
Islandia jest bogatym społeczeństwem i powinna aktywnie uczestniczyć w projektach współpracy rozwojowej, szczególnie zwracając uwagę na rozwój społeczny, walkę o prawa uciśnionych i wsparcie dla najbiedniejszych, równolegle ze wsparciem w zakresie technologii i innowacji. Celem Islandii w polityce zagranicznej powinno być uczynienie całego świata lepszym miejscem.
Coraz więcej jest przykładów, że demokracja, warunki życia i władza społeczeństwa ulegają erozji z powodu ekspansji kapitalizmu, prawa obywatelskie ustępują przed władzą tak zwanego rynku, a najbardziej cierpią na tym najsłabsze grupy, które są najbardziej zależne od demokratycznej struktury społeczeństwa i aktywnej walki o interesy publiczne; biedniejsi ludzie i grupy marginalizowane, kobiety, osoby LGBTQ+ i inne mniejszości.
Prawa społeczeństwa są zawsze ważniejsze niż prawa dużych korporacji i musimy wiele przemyśleć w kwestii zaangażowania firm i bogatych właścicieli kapitału w społeczności. Dobrobyt nas, Islandczyków, częściowo wynika z tego, że uczestniczymy w wykorzystywaniu słabej pozycji innych narodów, gdzie główne dobra konsumpcyjne krajów zachodnich są produkowane przez pracowników, którzy zazwyczaj pracują w złych warunkach i złym otoczeniu. Metody produkcji często powodują zanieczyszczające odpady, które dziś stały się ich niedopuszczalnym skutkiem ubocznym. Musimy wziąć za to odpowiedzialność. Islandzkie władze we współpracy z innymi państwami muszą znacznie mocniej zająć się kwestiami środowiskowymi i klimatycznymi na arenie międzynarodowej, a także wykorzystywaniem przez kapitalizm biedniejszych społeczności i ludzi. Jest niedopuszczalne, aby duże korporacje, w tym islandzkie, grabiły zasoby innych narodów, pływały pod banderami wygodnymi i pozostawiały po sobie spaloną ziemię. Aby przeciwdziałać takiej międzynarodowej przemocy, konieczne jest rozszerzenie zakresu działania Międzynarodowego Trybunału Karnego lub utworzenie nowego trybunału, który zajmie się łapówkarstwem, grabieżą zasobów i przestępstwami środowiskowymi.
Dziś świat stoi w obliczu największych migracji w historii, a uchodźców nie było tak wielu od czasów II wojny światowej. Jest to wynik wojen i walki o władzę, problemów gospodarczych słabych narodów w zglobalizowanym kapitalizmie oraz zmian klimatycznych. Należy się spodziewać, że liczba uchodźców znacznie wzrośnie w nadchodzących latach, zwłaszcza z powodu zmian klimatycznych. Wszystkie narody świata muszą wziąć odpowiedzialność za ten problem, a aby mu sprostać, musimy zrewidować obowiązujące dziś przepisy imigracyjne. Liczba imigrantów wzrośnie w nadchodzących latach i dziesięcioleciach, wzmacniając islandzkie społeczeństwo, korygując niekorzystną strukturę wiekową i zapewniając nam większą siłę do wspierania dobrobytu i sprawiedliwości w społeczeństwie. Nasze interesy zbiegają się zatem z interesami ludzi, którzy zostali zmuszeni do ucieczki i szukają nowego domu, gdzie mogą zapewnić sobie i swoim bliskim bezpieczeństwo, pokój i godne życie. Uchodźcy muszą być przyjmowani z humanitaryzmem i poszanowaniem praw człowieka, pamiętając, że wszyscy jesteśmy mieszkańcami tej samej Ziemi.