Aby instytucje publiczne i duże firmy w coraz większym stopniu wdrażały pracę zdalną lub pracę bez stałej lokalizacji.
Sprawy regionalne
Polityka zatwierdzona 3 czerwca 2020
Aby nieskażone obszary dzikiej przyrody, wyżyny i inne tereny zostały zdefiniowane jako parki narodowe i chronione przed ingerencją ludzi i zwierząt.
Aby islandzka przyroda przetrwała nienaruszona dla przyszłych pokoleń, a parki narodowe były zarządzane w interesie publicznym, a nie w interesie branż czy poszczególnych firm.
Aby wszystkie usługi publiczne były odpowiednio finansowane w całym kraju i aby wszyscy mieszkańcy kraju żyli w jak najbardziej zbliżonych warunkach oraz mogli korzystać ze wszystkich niezbędnych usług publicznych w swojej lokalnej społeczności.
Wprowadzenie trzeciego szczebla administracyjnego poprzez powiększenie samorządów w regionalne jednostki administracyjne.
Aby kwestie bezpieczeństwa na obszarach wiejskich były zapewnione dzięki niezbędnym elektrowniom, sprzętowi telekomunikacyjnemu, ochronie przeciwlawinowej i innym niezbędnym usługom, a także aby energia elektryczna i awaryjne stacje zasilania były dostępne we wszystkich miejscowościach.
Aby system zarządzania rybołówstwem został zreorganizowany w taki sposób, aby miejscowości, które muszą polegać na obfitych łowiskach, mogły się rozwijać, a społeczności kraju czerpały korzyści ze swoich zasobów.
Zapewnienie równego traktowania wszystkich miejscowości poprzez społeczne metody zarządzania i sprawiedliwy podział władzy.
Że prawa socjalne, w tym do utrzymania, zasiłków mieszkaniowych i innych usług, zostaną ujednolicone w całym kraju.
Aby każdy region kraju posiadał podstawową infrastrukturę, taką jak dobrze wyposażone i obsadzone placówki medyczne oraz opieka zdrowotna, które służą mieszkańcom bez opłat za wizyty ani innych kosztów, oraz sprzęt, taki jak helikopter medyczny, pługi śnieżne itp.
Aby sieć dróg na obszarach wiejskich została ulepszona bez opłat drogowych, a transport publiczny był oparty na zasadach społecznych, subsydiowany i znacznie ulepszony dla każdego regionu z osobna.
Aby zwiększyć samowystarczalność kraju, na przykład poprzez pełne przetwarzanie produktów, takich jak ryby i inne produkty spożywcze, w kraju i lokalnie.
Wzmocnienie sztuki i kultury na obszarach wiejskich poprzez nowe kreatywne działania oraz pielęgnowanie starszego dziedzictwa kulturowego.
Aby innowacyjność została znacznie zwiększona w całym kraju, we wszystkich branżach, tak aby sprostać postępowi technologicznemu i wahaniom w poszczególnych branżach.
W obrębie każdego regionu lub okręgu będzie możliwe prowadzenie szkół technicznych i uniwersytetów, a także innych szkół specjalistycznych na poziomie średnim i wyższym, oraz aby kształcenie ustawiczne było dostępne wszędzie.
Należy zwiększyć nadzór nad turystyką, chronić perły natury i obszary dzikie w miarę możliwości oraz zapewnić, aby turystyce towarzyszyły niezbędne środki finansowe na infrastrukturę i utrzymanie.
Aby wykorzystanie gruntów rolnych, zgodnie z polityką zasobów Islandzkiej Partii Socjalistycznej, było uzależnione od warunków, takich jak warunki zamieszkania, i na określony czas, tak aby żadna osoba ani firma nie mogła gromadzić ziemi.
Materiały dodatkowe
Islandzka Partia Socjalistyczna chce chronić osadnictwo w całym kraju, zachować przyrodę i zapewnić, że kraj zostanie przekazany następnym pokoleniom w nienaruszonym stanie. Parkami narodowymi należy zarządzać w interesie publicznym, a nie w interesie branż czy poszczególnych firm, a cała administracja powinna być prowadzona w sposób społeczny. Należy wprowadzić ograniczenia w posiadaniu ziemi, ponieważ ziemia nie jest zwykłym towarem rynkowym, lecz podstawą państwa narodowego. Ponadto, kwoty połowowe powinny zostać odzyskane tam, gdzie ma to zastosowanie, a społecznościom, które wcześniej prosperowały, ale poniosły straty z powodu spekulacyjnego handlu kwotami, należy to zrekompensować. W ten sposób system zarządzania rybołówstwem powinien być powiązany ze społecznościami w całym kraju, tam gdzie ma to zastosowanie, i zgodnie z polityką Islandzkiej Partii Socjalistycznej w zakresie zasobów naturalnych.
Poprzez wprowadzenie trzeciego szczebla administracyjnego, z rozszerzeniem gmin do jednostek władz regionalnych, możliwe będzie zwiększenie decentralizacji i utrzymanie systemu administracyjnego oraz usług w mniejszych ośrodkach miejskich i na obszarach wiejskich (władze lokalne). Należy również położyć nacisk na bardzo dobrą komunikację w obrębie każdej gminy, tak aby wszyscy jej mieszkańcy mogli korzystać z usług w jej obrębie bez dużych kosztów i wysiłku – a podział kraju na gminy powinien uwzględniać transport. Należy wzmocnić całą infrastrukturę, aby każdy region kraju stał się samowystarczalny i nie musiał szukać ważnych usług gdzie indziej.
Islandzka Partia Socjalistyczna dąży do tego, aby wszyscy mieszkańcy kraju mieli jak najbardziej zbliżone warunki ze strony publicznej i mogli korzystać z usług w swojej lokalnej społeczności. W ten sposób usługi publiczne będą świadczone przez gminy i władze lokalne, a usługi świadczone przez państwo będą również rozprowadzane po całym kraju. Opieka zdrowotna będzie dostępna w gminach, bez polegania na lekarzach objazdowych. Szpitale regionalne zostaną znacznie wzmocnione, a bezpieczeństwo mieszkańców obszarów wiejskich zostanie zapewnione poprzez rozwój niezbędnej infrastruktury, takiej jak lepsza opieka zdrowotna, tak aby każdy region był w stanie zapewnić leczenie, rehabilitację i ogólne zdrowie mieszkańców poprzez szpitale, ośrodki zdrowia i miejsca opieki pielęgniarskiej bezpłatnie dla mieszkańców, zgodnie z polityką Islandzkiej Partii Socjalistycznej w zakresie opieki zdrowotnej. Należy również zapewnić energię elektryczną, zarówno dwu- jak i trójfazową, awaryjne elektrownie i telekomunikację, a także utrzymywać wały przeciwlawinowe. Ponadto, muszą istnieć jasne i znane plany reagowania z planami ewakuacji tam, gdzie istnieje ryzyko erupcji wulkanicznych lub innych klęsk żywiołowych.
Aby zachować osadnictwo w całym kraju, a zwłaszcza w kruchych społecznościach, należy zwiększyć wszelkie innowacje. Oznacza to zwiększone innowacje wszelkiego rodzaju, zarówno te korzystne dla podstawowych gałęzi przemysłu: turystyki, rolnictwa, przemysłu energochłonnego i rybołówstwa, innowacje w innych technologiach, ale przede wszystkim w sztuce i kulturze. Te sektory mają bezpośredni wpływ na atrakcyjność osadnictwa i możliwości w turystyce. W tym celu możliwości przekwalifikowania zostaną znacznie zwiększone w regionie.
Zyski z zasobów powinny w szczególności trafiać na te projekty społeczne, które proponuje się realizować na obszarach wiejskich, tj. na innowacje, przekwalifikowanie i odbudowę możliwości zatrudnienia. Należy wzmocnić kulturę i sztukę oraz edukację na poziomie uniwersyteckim. Z jednej strony należy dbać o starsze dziedzictwo kulturowe i uczynić je widocznym, a także wspierać rozwój nowej sztuki, nowych dziedzin sztuki i innych twórczych działań w sprzyjającym środowisku, m.in. w szkołach oraz w warsztatach innowacji i sztuki.
Islandzka Partia Socjalistyczna chce również, aby gminy mogły prowadzić szkoły techniczne, uniwersytety i inne szkoły specjalistyczne na poziomie średnim i wyższym, i aby gminy miały w ten sposób możliwość specjalizowania się, tak aby niekoniecznie wszędzie nauczano tego samego. Warunkiem jest prowadzenie internatów i mieszkań studenckich w związku z działalnością edukacyjną. Edukacja i przekwalifikowanie są kluczem do innowacji, a międzynarodowe i krajowe doświadczenia pokazują, że prowadzenie szkół na obszarach wiejskich prowadzi do osiedlania się studentów w tych społecznościach i tworzenia tam dla siebie możliwości. Ponadto proponuje się, aby wszystkie szkoły średnie i uniwersytety w kraju oferowały możliwość nauki na odległość.
Instytucje publiczne i firmy, zwłaszcza duże przedsiębiorstwa, powinny w znacznie większym stopniu wprowadzać pracę zdalną. W ten sposób młodzi ludzie będą mieli możliwość wychowywania swoich dzieci w zdrowych warunkach na wsi, w małych społecznościach, które często charakteryzują się dużym kapitałem społecznym i wzajemną pomocą.
Islandzka Partia Socjalistyczna chce zwiększonej ochrony islandzkiej przyrody i kładzie nacisk na inicjatywy lokalnych społeczności w tej kwestii. Obszary wiejskie dysponują około 40% nienaruszonych obszarów dzikiej przyrody w Europie i należy je wykorzystywać w sposób zrównoważony, tak aby kraj został przekazany następnym pokoleniom w nienaruszonym stanie. Partia podkreśla, że nienaruszone obszary dzikiej przyrody, wyżyny i inne obszary powinny zostać zdefiniowane jako parki narodowe i chronione przed ingerencją ludzi i zwierząt.
Ponadto, turystyka powinna płacić za korzystanie ze wspólnej infrastruktury kraju i narodu i należy zadbać o to, aby ta branża nie niszczyła wyglądu przyrody i obszarów dzikiej przyrody. W tym celu należy prowadzić specjalny nadzór nad turystyką i utrzymywać jej zrównoważony rozwój, zapewnić, aby ingerencja turystów nie niszczyła przyrody, np. w parkach narodowych poprzez jazdę poza wyznaczonymi drogami itp. oraz aby turystyka uczestniczyła w pokrywaniu normalnych kosztów infrastruktury.