Przywracamy podstawowe usługi i rozsądek w finansach miasta.

Polityka finansowa i insourcingu Partii Socjalistycznej Islandii opiera się na prostej idei: wspólna infrastruktura powinna służyć społeczeństwu i dlatego nie powinna być komercjalizowana ani kierowana przez partykularne interesy. Miasto Reykjavík powinno być silnym, sprawiedliwym i odpowiedzialnym pracodawcą, który chroni podstawowe usługi i zapewnia, że fundusze mieszkańców są wykorzystywane na ich korzyść. Dopóki miasto nie świadczy należycie swoich podstawowych usług w kluczowych obszarach, niedopuszczalne jest, aby generowało wielomiliardową nadwyżkę, między innymi poprzez sprzedaż aktywów i przesunięcia księgowe. Priorytety powinny być jasne: najpierw należy zapewnić mieszkańcom dobre i dostępne podstawowe usługi. Działalność miasta nie powinna opierać się na cięciach ani sprzedaży wspólnych wartości.

1. Podatek komunalny od dochodów kapitałowych – Opodatkujmy bogatych na równi ze zwykłymi pracownikami.

Podatek od dochodów kapitałowych na Islandii jest najniższy wśród krajów nordyckich, a od dochodów kapitałowych osób fizycznych nie pobiera się żadnego podatku komunalnego. Skutkuje to tym, że samorządy tracą dziesiątki miliardów rocznie. Gdyby ta kwota trafiła do samorządów, Miasto Reykjavík otrzymałoby w 2023 roku 18 miliardów od najbogatszych osób w kraju, przy czym zdecydowana większość dochodów kapitałowych pochodzi z najwyższego decyla dochodowego. Jest to oczywista kwestia sprawiedliwości, aby najbogatsi płacili tyle samo na rzecz lokalnej społeczności, co zwykli pracownicy.

2. Odwróćmy politykę outsourcingu i niskich płac neoliberalizmu.

Reykjavík jest największym pracodawcą w kraju i jako taki ponosi ogromną odpowiedzialność. Chcemy odwrócić neoliberalną politykę outsourcingu i niskich płac oraz uczynić miasto wiodącą siłą w walce z nierównościami na rynku pracy. Miasto powinno odzyskać kontrolę nad własną infrastrukturą, zaprzestać opierania swojej działalności na polityce niskich płac i outsourcingu, co skutkuje tym, że pracownicy nisko opłacani i siła robocza z zagranicy nie cieszą się takimi samymi prawami jak pracownicy miasta i w wielu przypadkach otrzymują niższe wynagrodzenie od podmiotów prywatnych świadczących usługi zlecone na zewnątrz. Outsourcing do firm prywatnych jest sprzeczny z polityką integracji miasta i bezpośrednio promuje segregację i wykluczenie, ponieważ pracownicy ci nie są częścią społeczności pracowników miejskich. Należy zrewidować politykę zamówień publicznych miasta, aby przeciwdziałać tej tendencji.

3. Insourcujmy usługi – zakończmy sztuczną konkurencję, która nic nie wnosi.

Miasto Reykjavík powinno zaprzestać ciągłego zlecania na zewnątrz projektów, do których ma zdolności, wiedzę i infrastrukturę, aby wykonywać je samodzielnie. Układanie asfaltu i utrzymanie dróg to jeden z wyraźnych przykładów projektów, w których miasto może z łatwością wykorzystać własne zdolności i infrastrukturę, zamiast ogłaszać przetargi, które skutkują niższą jakością i rosnącymi kosztami. Aby osiągnąć ten cel, należy zrewidować zasady zawierania umów i zamówień publicznych miasta oraz lepiej wykorzystać uprawnienia zawarte w ramach regulacyjnych EOG, w tym tak zwane wyłączenie Teckal, które umożliwia miastu realizację projektów w ramach własnych struktur lub we współpracy z własnymi spółkami użyteczności publicznej. W przeszłości miasto realizowało znacznie więcej projektów niż obecnie i robiło to lepiej; możemy to zrobić ponownie.

4. Wybrani przedstawiciele nie powinni być wysoko opłacanymi zawodowymi politykami.

Radni miejscy są wybierani, aby reprezentować mieszkańców, a nie być wysoko opłacanymi zawodowymi politykami. Faktem jest jednak, że ich wynagrodzenia są znacznie wyższe niż średnie wynagrodzenie Islandczyków, zwłaszcza gdy uwzględni się dodatkowe płatności za zasiadanie w komisjach i zarządach. Chcemy znieść dodatkowe płatności dla wybranych przedstawicieli, które wynoszą 120 milionów rocznie, oraz zwiększyć przejrzystość wszystkich płatności związanych z innymi obowiązkami powierniczymi. To samo dotyczy dyrektorów departamentów i innych najwyższych menedżerów miasta, których warunki wynagrodzenia są ustalane przez Radę Wynagrodzeń, a które nigdzie nie są publicznie dostępne. Chcemy większej przejrzystości, kontroli i równości w polityce płacowej miasta.

5. Demokratyczne zarządzanie spółkami zależnymi miasta.

Spółki zależne miasta powinny podlegać jasnej, demokratycznej kontroli wybranych przedstawicieli. Niedopuszczalne jest, aby firmy będące własnością mieszkańców, takie jak Veitur, podejmowały ważne decyzje dotyczące podwyżek taryf lub usług bez rzeczywistych konsultacji ze swoimi właścicielami, czyli miastem i jego wybranymi przedstawicielami. Podwyżki taryf instytucji publicznych pokazują, że należy wzmocnić polityczny i demokratyczny nadzór nad spółkami należącymi do miasta. Struktura zarządzania spółkami, którymi wspólnie zarządzają gminy w regionie stołecznym, musi uwzględniać liczbę mieszkańców. Na przykład każda gmina otrzymuje jednego przedstawiciela w zarządzie Sorpa bs. i Strætó bs. W ten sposób Miasto Reykjavík ma ograniczony wpływ na politykę tych kluczowych instytucji, mimo że jego populacja i finanse są wielokrotnie większe niż w pozostałych gminach.