Należy dążyć do narodowego porozumienia w sprawie rolnictwa.
Sprawy rolnictwa i żywności
Polityka zatwierdzona 3 czerwca 2020
Aby została stworzona mapa ekologiczna lub plan ramowy dotyczący rolnictwa i zagospodarowania terenu od wybrzeża do gór na terenie całego kraju.
Zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego na Islandii poprzez stabilną i zwiększoną krajową produkcję żywności oraz rozsądne ceny żywności.
Aby zwiększone dotacje na innowacje były przyznawane w rolnictwie, z naciskiem na uprawy ekologiczne, a rolnikom oferowano korzystne pożyczki na inwestycje.
Podczas przeglądu systemu rolnego należy zawsze brać pod uwagę dobrostan zwierząt i zapewnić, że Islandia będzie w tej dziedzinie w czołówce.
Ułatwienie dostępu do kupna i sprzedaży artykułów spożywczych i innych produktów rolnych od rolników w bezpośrednim otoczeniu konsumentów.
Zwiększenie kontroli nad importowaną żywnością i tym samym zapewnienie konkurencyjności produktów krajowych w stosunku do importowanych. Należy również zapewnić bezpieczeństwo żywności poprzez skuteczną kontrolę i edukację.
Nacisk zostanie położony na krótszy łańcuch wartości, ochronę środowiska, ochronę zwierząt, zrównoważony rozwój i uprawę ekologiczną w całym rolnictwie.
Aby rolnikom zapewniono godne warunki życia i pracy.
Aby system rolniczy stał się bardziej sprawiedliwy i elastyczny, tak aby zwiększyły się możliwości prowadzenia działalności przez małe jednostki produkcyjne.
Aby stworzyć zachętę do zakładania spółdzielni i stowarzyszeń zamówieniowych, gdzie będzie można kupować bezpośrednio z gospodarstwa, lub aby rolnicy mogli łączyć się w celu zakupu paszy i narzędzi.
Aby system kwot w rolnictwie został zrewidowany i zapewniono, że nigdy nie doprowadzi do zbywalności, lecz aby kwota była uzależniona od miejsca zamieszkania i zobowiązania do produkcji.
Udzielenie rabatu na energię elektryczną dla upraw szklarniowych.
Aby swobodny wypas zwierząt gospodarskich był uwarunkowany, a powodowana przez niego degradacja gruntów została powstrzymana.
Stosowanie substancji toksycznych i nasion objętych patentami w rolnictwie i budownictwie drogowym jest całkowicie zabronione, a nadzór nad zdrowiem roślin i zwierząt jest zawsze dobrze prowadzony, aby zapewnić bezpieczeństwo żywności.
Aby zapobiec gromadzeniu przez osoby fizyczne i firmy gospodarstw rolnych i innych gruntów na własność, poprzez wprowadzenie obowiązku prowadzenia gospodarstwa rolnego lub innych ograniczeń.
Aby zalesianie i rekultywacja gruntów zostały znacznie zwiększone i przekazane w więcej rąk.
Materiały dodatkowe
Islandzka Partia Socjalistyczna chce, aby rolnictwo zostało na nowo zdefiniowane i aby poszukano narodowego konsensusu co do tego, co się na nie składa oraz wartości tej gałęzi dla zrównoważonego rozwoju kraju. Praca ta będzie prowadzona w ścisłej współpracy z rolnikami, jak również z dzierżawcami gruntów, na których prowadzona jest jakakolwiek forma gospodarki rolnej. Gospodarka rolna oznacza, oprócz hodowli zwierząt i uprawy roli; ochronę i hodowlę zwierząt i roślin, produkcję i przetwarzanie żywności oraz praktykowanie wielu innych powiązanych dziedzin, takich jak rekultywacja gruntów, leśnictwo, wykorzystanie wód, dzikich roślin i zwierząt.
Przy rewizji systemu rolniczego należy pracować zgodnie z mapą ekologiczną lub planem ramowym, który opiera się również na szczegółowym planie zagospodarowania przestrzennego i ogólnym planie zagospodarowania przestrzennego każdej gminy oraz we współpracy z nią. Należy również wziąć pod uwagę lokalizację w odniesieniu do bezpieczeństwa żywnościowego, zarówno pod względem zasobów naturalnych, surowców, jak i zrównoważonego rozwoju kraju w zakresie pozyskiwania i produkcji żywności. Jeśli jeden region kraju zostanie odcięty z powodu katastrofy, musi być możliwe pozyskanie niezbędnej żywności gdzie indziej. Wtedy ceny żywności będą przystępne dla ogółu społeczeństwa.
W rolnictwie zawsze należy kłaść nacisk na uprawy ekologiczne, aby zapewnić zdrowie ludzi i zwierząt oraz krótszy łańcuch wartości w celu zmniejszenia śladu węglowego. Należy również zwrócić szczególną uwagę na kontrolę dobrostanu zwierząt, utrzymywać wszelkie użycie leków i chemikaliów na minimalnym poziomie i skracać odległości, na jakie zwierzęta są transportowane do uboju, w miarę możliwości, na przykład za pomocą mobilnych rzeźni.
Należy poprawić warunki życia rolników i uznać ich za tę ważną część awangardy narodu, którą w rzeczywistości są, aby zapewnić bezpieczeństwo żywnościowe i zrównoważony rozwój. Należy zwiększyć dotacje na innowacje dla rolników, a także oferować korzystne pożyczki na inwestycje, innowacje i wspieranie nowych rolników.
Należy promować wzajemny szacunek między producentami/rolnikami a użytkownikami/konsumentami, m.in. poprzez zwiększanie ogólnej wiedzy na temat wartości dobrej żywności. Należy zapewnić dobre opisy składników wszystkich produktów spożywczych i zwiększyć możliwości produkcji ekologicznej. Aby zapewnić bezpieczeństwo żywności, producenci i przewoźnicy powinni mieć dostęp do dobrej edukacji, a produkty powinny być zawsze oznaczone szczegółowymi opisami składników i datą przydatności do spożycia.
System rolniczy powinien być bardziej sprawiedliwy i elastyczny w zakresie opłat za certyfikaty, takie jak te dotyczące uboju i inne, aby małe jednostki produkcyjne lub tradycyjne „gospodarstwa rodzinne” mogły przetrwać. Jednostki produkcyjne zostaną poddane przeglądowi pod kątem ochrony środowiska i zmniejszy się zachęta do tworzenia zbyt dużych gospodarstw. Należy wspierać środowisko operacyjne dla gospodarstw spółdzielczych dwóch lub więcej osób i uwzględnić skalę średniej wielkości małego przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rodzinnego.
Należy poprawić otoczenie prawne dotyczące zakładania spółdzielni, aby zachęta do tworzenia takich spółdzielni była większa. W ten sposób rolnicy mogą potencjalnie zmniejszyć wpływ pośredników na kształtowanie cen i zwiększyć swoją współpracę. Nie należy stawiać wymogu rentowności w działalności spółdzielni ani stowarzyszeń zamówień.
System zbywalnych kwot powinien zostać zniesiony, a kwota powinna być związana z miejscem zamieszkania lub zobowiązaniem do produkcji, a nie towarem, którym można spekulować.
Importowana żywność powinna podlegać tym samym zasadom co krajowa w zakresie bezpieczeństwa żywności i dobrostanu zwierząt, a tym samym konkurencyjności, poprzez aktywny nadzór i edukację, aby nie podważać produkcji krajowej i nie obniżać standardów bezpieczeństwa i jakości żywności.
Aby zwiększyć różnorodność w produkcji żywności i zapewnić rolnikom więcej możliwości, należy subsydiować energię elektryczną do upraw szklarniowych tam, gdzie jest jej pod dostatkiem. Ponadto należy zapewnić wszystkim regionom kraju wystarczającą energię elektryczną, taką jak prąd trójfazowy i awaryjne elektrownie. Należy szukać sposobów dla dzierżawców gruntów, aby zwiększyć wykorzystanie wszystkich rodzajów ekologicznej energii z rzek, jezior i morza w pobliżu gospodarstw rolnych.
Należy zapobiegać gromadzeniu przez osoby fizyczne lub firmy gospodarstw rolnych i innych gruntów na własność. W tym celu należy zastosować ograniczenia, takie jak warunki zamieszkania oraz ograniczenia liczby i wielkości gruntów i obszarów.
Należy ograniczyć swobodne wypasanie zwierząt gospodarskich, m.in. ze względu na ryzyko erozji gleby i uchylić prawo do wypasu na nieużytkach. Należy również ograniczyć swobodne wypasanie zwierząt gospodarskich w pobliżu dróg krajowych, tam gdzie jest to możliwe, aby zapobiec wypadkom i zwiększyć oznakowanie dróg w tym celu.
Rolnicy powinni mieć możliwość prowadzenia gospodarstwa rolnego z innymi lub dodatkowymi zajęciami niż tradycyjne, takimi jak rekultywacja gruntów, leśnictwo, agroturystyka, gastronomia, działalność edukacyjna i rozrywkowa, np. prowadzenie zoo, połów i przetwarzanie zasobów wodnych i morskich, tam gdzie ma to zastosowanie, oraz wykorzystanie dzikich roślin i zwierząt.
Należy znacznie zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych i przywrócić tereny podmokłe w całym kraju oraz zwiększyć zalesianie zgodnie z polityką środowiskową i klimatyczną Islandzkiej Partii Socjalistycznej. Należy szukać wszelkich sposobów, aby cykl ekosystemu i system obiegu działały jak najlepiej, takich jak wykorzystanie gleby z kompostowni metanowej Sorpa, ale należy dążyć do takiego przetwarzania w całym kraju.
Polityka czystego i zdrowego środowiska powinna odgrywać kluczową rolę w sprawach rolnictwa w duchu gospodarki obiegu zamkniętego. Należy dążyć m.in. do umożliwienia producentom wytwarzania krajowego nawozu organicznego i zmniejszenia importu nawozów sztucznych. Należy również zwiększyć możliwości produkcji krajowej paszy treściwej i zmniejszyć import pasz.