Aby zapewniono finansowanie dla możliwie najszerszego spektrum kultury, takich jak wszystkie dziedziny sztuki, muzea i galerie sztuki, kultura narodowa, działalność naukowa, media i biblioteki, baseny i inne przestrzenie społeczne.
Kultura i sztuka
Polityka zatwierdzona 10 października 2024
Promowanie kultury i sztuki grup marginalizowanych, na przykład poprzez publikacje medialne, wystawy objazdowe, koncerty lub warsztaty artystyczne, dla ich dobra i promocji zdrowia.
Przeprowadzenie oceny działalności i strategii sali koncertowej Harpa oraz promowanie kultury i życia w całym budynku.
Utworzenie domu tańca we współpracy państwa i samorządów, z udziałem stowarzyszeń zawodowych tancerzy i choreografów.
Aby zapewnić niezależność mediów i wzmocnić wydawanie tych mediów, które opierają się na zdrowej krytyce i dążą do analizowania wszystkich aspektów klasowych społeczeństwa.
Aby została uchwalona polityka praw autorskich zgodna z obowiązującą polityką własności intelektualnej
Zwiększenie udziału imigrantów w edukacji artystycznej i dostępu do życia kulturalnego poprzez specjalne działania.
Znaczące wzmocnienie funduszy stypendialnych dla artystów, zwiększenie liczby beneficjentów i wydłużenie czasu trwania stypendiów, wraz ze zwiększeniem liczby dotacji na projekty.
Aby kultura i przemysł kulturalny zawsze miały przyjazne dla środowiska standardy i aby praca była wykonywana zgodnie z najwyższymi wymogami w kwestiach klimatycznych.
Aby każdy mógł korzystać z kultury i sztuki niezależnie od sytuacji ekonomicznej, klasy społecznej czy statusu.
Aby kultura wszystkich grup społecznych była wysoko ceniona, a jej, wraz z różnymi dziedzinami sztuki, nadawano równe znaczenie.
Zapewnienie funkcjonowania bibliotek i centrów kultury w całym kraju, wraz z centrami aktywności z kuchniami społecznymi, które są dostępne dla wszystkich, oraz zdefiniowanie ich roli i znaczenia społecznego.
Aby opera narodowa została założona i znalazła swoje miejsce w ustawie o sztukach scenicznych w taki sam sposób jak Teatr Narodowy.
Aby islandzka kinematografia została znacznie wzmocniona dzięki silniejszemu systemowi funduszy, który wspiera bardziej zróżnicowane projekty filmowe, a także przygotowuje grunt pod rozwój islandzkiej usługi streamingowej.
Zwiększyć liczbę niezależnych naukowców i zapewnić im bezpieczeństwo finansowe.
Zapewnić wszystkim dostęp do edukacji artystycznej, niezależnie od sytuacji ekonomicznej, poprzez zniesienie opłat za naukę.
Aby zagraniczni artyści mieli dostęp do przestrzeni kulturalnej i aby zagraniczni artyści spoza Unii Europejskiej otrzymywali pozwolenie na pobyt w celu pracy nad swoją sztuką
Zapewnienie praw artystów i warunków ich zatrudnienia w instytucjach, które korzystają z publicznych dotacji.
Utworzenie Ministerstwa Kultury w celu zapewnienia sztuce i kulturze rozwoju zarówno w administracji, jak i w społeczeństwie.
Materiały dodatkowe
Ta szkodliwa kultura panuje od 30 lat we wszystkich zakątkach świata i przeniknęła społeczeństwa swoimi negatywnymi wartościami, zagrażając teraz naszym warunkom życia i planecie. Kultura, czy to popularna, czy sztuka, powinna brać pod uwagę człowieka i naturę, służyć wszystkim, a nie tylko nielicznym i potężnym, z wizją przyszłości, młodych pokoleń, kierując się empatią i człowieczeństwem.
Aby wszyscy mogli cieszyć się kulturą i sztuką niezależnie od statusu ekonomicznego, klasy czy pozycji, ważne jest zniesienie ogólnych opłat za wstęp do publicznych instytucji kultury i sztuki, a także wspieranie silnych podstaw życia artystycznego i kulturalnego poprzez edukację w dziedzinach kreatywnych. Kultura cyfrowa powinna być również wspierana przez państwo i udostępniona wszystkim szkołom i instytucjom edukacyjnym.
Należy wzmocnić wszelką działalność kulturalną na Islandii i podjąć szczególne wysiłki w celu wzmocnienia niezależności, tożsamości, zwiększenia widoczności i zachęcenia do udziału grup marginalizowanych, takich jak więźniowie i osoby przebywające w placówkach medycznych, a także imigranci i osoby z innych grup etnicznych.
Ważne jest, aby wkład państwa odzwierciedlał różnorodność islandzkiej kultury w XXI wieku i wielokulturowość jako część islandzkiego społeczeństwa. W ten sposób wkład państwa powinien być również narzędziem równości w zakresie tworzenia i dostępu do kultury dla wszystkich mieszkających na Islandii. Wkład finansowy państwa w jakiejkolwiek formie powinien być zatem oceniany również przez interdyscyplinarnych ekspertów w dziedzinie sztuki i kultury, a także w dziedzinie nauk społecznych. Należy również promować współpracę między instytucjami kultury w całym kraju, aby środki były wykorzystywane w najlepszy możliwy sposób na działalność zawodową.
Aby promować kulturę grup marginalizowanych, ważne jest, aby ich głos był słyszalny, na przykład poprzez publikację mediów lub gazet ulicznych, wystawy objazdowe, koncerty i inne korzyści dla nich, a także aby warsztaty artystyczne i inne formy kultury mogły być wykorzystywane jako środki zdrowotne i profilaktyczne, na przykład dla osób niepełnosprawnych i starszych.
Biblioteki i centra kultury w całym kraju zostaną zredefiniowane od podstaw, wraz z basenami i innymi przestrzeniami społecznymi, a kultura sąsiedzka w miastach i miasteczkach zostanie rozpalona poprzez centra aktywności dostępne dla wszystkich, które będą zawierać kuchnie społeczne. Należy również ponownie rozważyć rolę instytucji religijnych jako przestrzeni społecznych z otwartymi ramionami.
Branże kreatywne to również przemysł, który państwo powinno rozwijać i wspierać, podobnie jak inne gałęzie przemysłu w kraju. Ważne jest prowadzenie sal koncertowych, opery narodowej i domów tańca, a także dużych teatrów, ale ważne jest również, aby te miejsca służyły sztuce i ludziom, a nie odwrotnie. Dlatego należy dokonać oceny działalności i strategii sali koncertowej Harpa oraz wzmocnić kulturę i życie w całym budynku.
Islandzka kinematografia powinna zostać znacznie wzmocniona poprzez silniejszy system finansowania, który wspiera bardziej zróżnicowane projekty filmowe, a także przygotowuje grunt pod rozwój islandzkiej usługi streamingowej.
Ważne jest, aby ponownie przeanalizować cel i funkcjonowanie mediów, a dziennikarstwo śledcze powinno cieszyć się immunitetem jako siła analityczna w społeczeństwie. Powstałby wówczas fundusz dziennikarstwa śledczego, aby wspierać dziennikarzy, którzy potrzebują przestrzeni i środków do prowadzenia długoterminowych prac badawczych. Należy również zapewnić wolność opinii w radiu publicznym oraz transmitować wszystkie głosy ze wszystkich warstw społecznych. W ten sposób, na przykład, zwiększy się udział imigrantów i pracowników w tworzeniu treści przez radio publiczne i zostanie przedstawiony prawdziwy obraz islandzkiego społeczeństwa. Należy również zapewnić utrzymanie niezależnym naukowcom, zwłaszcza jeśli poszerzają oni swoje horyzonty, koncentrując się na bezgłośnych i ubogich.
Ważne jest, aby edukacja wspierała dziedziny kreatywne i zapewniała wszystkim dostęp do edukacji artystycznej poprzez zniesienie opłat za naukę oraz specjalne działania dotyczące grup marginalizowanych i tych, którzy rzadziej decydują się na studia artystyczne.
Islandzka Partia Socjalistyczna chce zapewnić artystom bezpieczeństwo ekonomiczne, aby mogli niezależnie tworzyć swoją sztukę, niezależnie od wahań rynkowych i wykluczenia przez społeczeństwo koterii. Warunki dla artystów powinny być lepiej zabezpieczone poprzez zwiększenie liczby stypendiów i wydłużenie okresu ich przyznawania, a także zwiększenie liczby grantów projektowych, a także poprzez zapewnienie praw i warunków artystom pracującym w instytucjach korzystających z publicznych dotacji. Fundusze stypendialne dla artystów scenicznych są pilnie potrzebne, gdy często występują przerwy między projektami, a wielu z nich pracuje na własny rachunek przez całą swoją karierę. Ważne jest również, aby zagraniczni artyści mieli dostęp do przestrzeni kulturalnej, a artyści spoza Unii Europejskiej otrzymywali pozwolenia na pobyt w celu tworzenia swojej sztuki.
Kultura i przemysł kulturalny zawsze będą musiały brać pod uwagę płeć, pochodzenie i klasę społeczną przy formułowaniu polityki i wdrażaniu swoich treści, traktując wszystkich równo. Należy dążyć do tego, aby miejsca pracy związane z kulturą były przyjazne rodzinie, a także aby przemysł kulturalny zawsze przestrzegał norm przyjaznych dla środowiska i działał zgodnie z najwyższymi wymogami w kwestiach klimatycznych. Następnie należy utworzyć Ministerstwo Kultury, aby zapewnić sztuce i kulturze drogę naprzód w administracji, jak i w całym społeczeństwie.