Finanse publiczne

Islandzka Partia Socjalistyczna chce, aby cały nacisk w finansach publicznych kładziony był na dobrobyt i równość, aby ludzie otrzymywali od państwa to, czego potrzebują, i płacili tyle, ile mogą na wspólne wydatki. Główne infrastruktury kraju, takie jak system edukacji, system opieki zdrowotnej, system bankowy, system transportu, system opieki społecznej, dostawy energii i inne, byłyby zarządzane społecznie, a państwo nie zlecałoby na zewnątrz związanych z nimi zadań i było wzorem uczciwych praktyk biznesowych. Usługi w systemie opieki zdrowotnej, edukacji i transportu publicznego byłyby wówczas bezpłatne dla mieszkańców poza systemem podatkowym, jak określono w polityce partii dotyczącej edukacji, zdrowia i transportu.

W ostatnich dziesięcioleciach polityka finansowa państwa doprowadziła do wzrostu kosztów usług publicznych, czy to w opiece zdrowotnej, edukacji, czy innych podstawowych usługach, np. poprzez różnego rodzaju systemy współpłacenia. Neoliberalizm i pobłażliwość władz publicznych wobec właścicieli kapitału i dużych korporacji doprowadziły do zwiększenia nierówności w społeczeństwie, a przepaść między bogatymi a żyjącymi w ubóstwie stale się powiększa. Niewiele rodzin na Islandii posiada większość bogactwa, a w imię stabilności osoby o niskich dochodach, osoby starsze, osoby niepełnosprawne i bezrobotni są obarczani odpowiedzialnością za cięcia budżetowe państwa.

Islandzka Partia Socjalistyczna chce, aby natychmiast zareagowano na politykę cięć w opiece społecznej, która dominowała w imię neoliberalizmu, poprzez gruntowną restrukturyzację systemu finansowego. Ten trend, polegający na wykrwawianiu systemu z rodzin i przedsiębiorstw oraz ciągłym żądaniu zakazu deficytu, tak aby dług nie przekraczał 30% PKB, można odwrócić poprzez wprowadzenie metod takich jak MMT (czyli Nowoczesna Teoria Monetarna), gdzie można lepiej kontrolować przepływ kapitału, utrzymywać niskie stopy procentowe i wyprowadzić nas z ograniczeń neoliberalizmu.

Zasoby kraju, czy to ryby w morzu, wody, wodospady, energia geotermalna, lasy, grunty, atrakcje turystyczne i inne, powinny być zrównoważone i pozostawać własnością narodu. Podatek od zasobów naturalnych powinien zostać podniesiony i zapewnić poprawę podstawowego kapitału narodu, a zasoby nie powinny być towarem podarunkowym dla bogaczy, którym można handlować, dziedziczyć i spekulować.

Nacisk w finansach publicznych kraju powinien zawsze kłaść się na dobrobyt i równość społeczną, tak aby wszystkie nasze systemy wspierały osoby o niższym statusie, a osoby i firmy o lepszej sytuacji wnosiły większy wkład do wspólnych funduszy. System płac powinien zostać uczyniony bardziej sprawiedliwym, tak aby różnice w wynagrodzeniach były bardziej rozsądne zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym, poprzez ustalenie najwyższych płac na poziomie maksymalnie trzykrotności najniższych płac, a to, co jest wypłacane powyżej trzykrotności najniższych płac w firmach, nie było księgowane jako koszt firmy, lecz opodatkowane jako zysk właścicieli.

System podatkowy powinien być w pełni wykorzystywany jako prawdziwe narzędzie wyrównywania dochodów, a ulga osobista znacznie podniesiona i skorygowana w oparciu o zmiany cen z ostatnich lat, zwiększona liczba progów podatkowych i pobierany podatek od wysokich dochodów, tak aby wprowadzono pełny podatek majątkowy.

Należy również zapobiec wykorzystywaniu spółek prywatnych i ich spółek zależnych do ukrywania dochodów, a dochody kapitałowe powinny być sumowane z dochodami z pracy, tak aby bogaci nie mogli unikać płacenia normalnych podatków od swoich dochodów, tak jak pracownicy.

Dochodzenia podatkowe powinny być prowadzone należycie, aby przynosiły zamierzone rezultaty, a nie ścigały biednych, niepełnosprawnych i samozatrudnionych, lecz koncentrowały się na osobach o wysokich dochodach i dużych firmach, które potencjalnie ukrywają kapitał przed opodatkowaniem.

System podatkowy musi uwzględniać zmiany społeczne, które odzwierciedla robotyzacja. Wiele miejsc pracy zostanie utraconych w rewolucji przemysłowej, której jesteśmy świadkami, i należy to rozwiązać poprzez opodatkowanie przeznaczone na system opieki społecznej lub ubezpieczenia społeczne.

Dzieci nie powinny być opodatkowane przed ukończeniem 18 roku życia, ale należy ustalić limit kwoty, jaką mogą posiadać na koncie, aby zapobiec nadużywaniu ich kont. Należy zrewidować system podatku VAT i znieść opodatkowanie podstawowych towarów, leków, artykułów bezpieczeństwa i artykułów dziecięcych, a także zwiększyć liczbę progów VAT.

System bankowy na Islandii wymaga szczegółowej rewizji pod względem wartości i roli. Należy utworzyć bank społeczny, który będzie mógł m.in. zmienić krajobraz na rynku mieszkaniowym. Ponadto należy znieść indeksację cen i położyć kres całkowitej tajemnicy bankowej, aby można było śledzić raje podatkowe i zapobiegać ich wykorzystywaniu.

Rzadko kiedy istniała tak duża potrzeba innowacji i małych przedsiębiorstw spółdzielczych. System podatkowy powinien uwzględniać wielkość firm, a duże korporacje powinny być częściowo zdemokratyzowane, ale system podatkowy powinien również zawierać progi w podatku dochodowym od osób prawnych, jak to ma miejsce w wielu krajach za granicą, co zapobiega większym firmom posiadającym większe możliwości zmniejszania płatności podatkowych niż mniejsze.

Państwo powinno prowadzić aktywną politykę zatrudnienia, prowadzić badania i odgrywać kluczową rolę w jej rozwoju, oferować ubezpieczenie od bezrobocia, aby reagować na wahania w gospodarce, ale także sektor publiczny powinien w coraz większym stopniu oferować pracę w niepełnym wymiarze godzin i wbudować w system zachęty, aby firmy prywatne robiły to samo.

Powinny obowiązywać jaśniejsze zasady dotyczące rejestracji interesów posłów, a osoby mające zbyt silne powiązania z dużymi firmami lub kapitałem nie powinny mieć dostępu do miejsc w parlamencie/foteli ministerialnych, aby było bezsporne, że posłowie pracują na rzecz dobra publicznego.

Parlament i Ministerstwo Finansów powinny aktywnie współpracować z opinią publiczną w kształtowaniu polityki finansowej, aby odzwierciedlała ona wolę ludzi i rzeczywiste warunki życia w