Kwestie transportu w wyborach samorządowych

1. Sprawny system autobusowy zarządzany przez miasto dla mieszkańców

Obniżenie opłat wraz ze zwiększeniem usług zapewni sukces Strætó i Borgarlínu

Dalsze wzmocnienie systemu autobusowego Reykjavíku jest niezbędne do zwiększenia wykorzystania i zaufania mieszkańców miasta do transportu publicznego w obszarze stołecznym. Obejmuje to częstsze kursy na istniejących głównych trasach, lepsze połączenia z podstawowymi usługami i sklepami spożywczymi oraz obniżenie ogólnych opłat za przejazdy wraz z wprowadzeniem korzystniejszych kart. Korzystne karty roczne i miesięczne są warunkiem, aby Strætó był atrakcyjną opcją dla mieszkańców miasta. Zamierzamy zacząć od cofnięcia ciągłych podwyżek opłat i obniżenia ceny karty rocznej – z ostatecznym celem obniżenia opłat za przejazdy, aż transport publiczny stanie się całkowicie bezpłatny. Jeśli Akureyri może mieć bezpłatny Strætó, Reykjavík również może.

Zatrzymajmy prywatyzację – Strætó zarządzany w interesie mieszkańców.

Plan władz zakłada sprzedaż wszystkich aktywów Strætó Bs. i całkowite zlecenie operacji na zewnątrz w ciągu najbliższych trzech lat. Firmy prywatne będą wówczas odpowiedzialne za wszystkie przewozy i własność autobusów. Rzekome oszczędności wynikające z outsourcingu opierają się na zezwoleniu firmom prywatnym na wykorzystywanie importowanej siły roboczej za minimalne wynagrodzenie, bez żadnego bezpieczeństwa zatrudnienia. Outsourcing prowadzi również do silniejszej pozycji negocjacyjnej podmiotów prywatnych wobec sektora publicznego, co skutkuje gorszą i droższą usługą.

Inwestujmy w kapitał ludzki miasta.

Chcemy, aby kierowcy autobusów byli pracownikami publicznymi, a wszyscy pracownicy Strætó pochodzenia zagranicznego otrzymywali lekcje islandzkiego w godzinach pracy: Inwestycja w kapitał ludzki miasta przynosi korzyści użytkownikom usług i całemu społeczeństwu.

Zapewnijmy, aby Strætó łączył wszystkich mieszkańców Reykjavíku – jeden system dla wszystkich mieszkańców miasta.

Rzeczywistość jest taka, że wiele dzielnic jest słabo połączonych z podstawowymi usługami i innymi częściami miasta, z wyjątkiem samochodu prywatnego, a problem ten pogłębia się wraz z budową nowych osiedli bez kompleksowego planowania. Większość centrów usługowych, gdzie skupiają się sklepy spożywcze, ma na przykład słabe połączenia z systemem Strætó. Musimy myśleć o transporcie publicznym jako o kompleksowym systemie, który jest w stanie obsłużyć rosnącą grupę użytkowników.

2. Borgarlína to szybki autobus

Pasy wydzielone są warunkiem niezawodnego transportu w mieście.

Transport publiczny z siecią tras niezależną od ogólnego ruchu jest niezbędny do zapewnienia niezawodnych usług. Miasta o podobnej wielkości do Reykjavíku w krajach nordyckich intensywnie rozwijają różne rodzaje transportu publicznego, które są niezależne od ruchu samochodowego, w tym z wydzielonymi pasami.

Zatrzymajmy fuszerkę i opóźnienia w projektach.

Rozwój i realizacja Borgarlíny jest przykładem krótkowzroczności, która charakteryzuje większość większych projektów miejskich. Projekty utykają w komisjach, a zagraniczne firmy konsultingowe zyskują nieproporcjonalnie duży wpływ na ich postęp. Przez jedenaście lat, odkąd Borgarlína jest w fazie rozwoju, była ona poddawana ciągłym rewizjom, bez podjęcia jakichkolwiek prac budowlanych.

Ulepszony transport publiczny rozwiąże problem korków.

Współczynnik opóźnień dla Reykjavíku wynosił średnio 87% w godzinach szczytu popołudniowego w 2025 roku. Oznacza to, że czas podróży prawie podwaja się w godzinach szczytu. Zmniejszenie liczby samochodów o 5–12% w godzinach szczytu jest wystarczające, aby znacznie złagodzić opóźnienia w transporcie. Aby zachęcić ludzi do rezygnacji z samochodu prywatnego, najważniejsze jest, aby sam transport publiczny nie utykał w korkach.

3. Precz z aplikacjami – Naprawmy problem z parkingami w mieście.

Jedna aplikacja zarządzana przez miasto.

Fundusz Parkingowy powinien zajmować się pobieraniem opłat za miejsca parkingowe należące do miasta bez pośredników. Miasto powinno opracować własną aplikację i tym samym wyeliminować firmy prywatne.

Efektywność dla miasta – oszczędności dla mieszkańców.

Miasto nie straci na takim systemie w dłuższej perspektywie, a mieszkańcy otrzymają system prostszy i bezpłatny w użyciu. Firmy prywatne zarabiają setki milionów rocznie dzięki tym opłatom za użytkowanie – ukróćmy to!

Karty mieszkańca nie powinny być płatne.

System dotyczący kart mieszkańca jest zarówno niesprawiedliwy, jak i niezrozumiały. Osoby mieszkające w płatnych strefach centrum miasta i nieposiadające miejsca parkingowego przy swoim mieszkaniu nie powinny być zmuszone do płacenia za kartę mieszkańca.

Odpowiednia liczba miejsc parkingowych w planowaniu nowych budynków.

Żyjemy w rzeczywistości, a nowo wybudowane mieszkania muszą być zaplanowane z wystarczającą liczbą miejsc parkingowych, która odzwierciedla realistyczne nawyki podróżowania mieszkańców Reykjavíku.

4. Zdrowsze, czystsze i bezpieczniejsze miasto.

Solidna infrastruktura dla rowerzystów i pieszych.

Należy przyspieszyć rozwój ścieżek rowerowych i pieszych. Aby było to realną i bezpieczną opcją dla mieszkańców miasta, należy umożliwić rowerzystom i pieszym poruszanie się bez narażania ich na niebezpieczeństwo ze strony ruchu samochodowego.

Eliminujmy pył zawieszony.

Pył zawieszony w obszarze stołecznym jest poważnym problemem zdrowia publicznego, który może powodować poważne szkody zdrowotne. Aby osiągnąć sukces, konieczne jest znaczne ograniczenie używania opon z kolcami wśród mieszkańców miasta, ponieważ niszczą one drogi dziesięciokrotnie bardziej niż opony zimowe. Wprowadzenie opłat za opony z kolcami okazało się bardzo skuteczne w zmniejszaniu ich użycia w większości miast nordyckich.

Infrastruktura dla samochodów elektrycznych dla ludzi pracy.

Należy reaktywować Fundusz Wsparcia dla stacji ładowania samochodów elektrycznych w budynkach wielorodzinnych, aby zbudować infrastrukturę elektryfikacji samochodów dla ogółu społeczeństwa. Elektryfikacja samochodów nie może pozostawiać w tyle grup o niskich dochodach, a miasto powinno budować infrastrukturę dla pracowników.

Cofnijmy outsourcing odśnieżania, zabezpieczeń przeciwoblodzeniowych i czyszczenia dróg.

Miasto powinno całkowicie zaprzestać outsourcingu tej podstawowej usługi sieci drogowej, która jest niezbędna do zapewnienia bezpieczeństwa mieszkańców.

Zaprzestańmy wszelkiego outsourcingu asfaltowania, utrzymania dróg i progów zwalniających.

Miasto wydaje rocznie od 1 do 1,5 miliarda na asfaltowanie. Miasto musi wykorzystać Zakład Asfaltowy Höfði do realizacji tych zadań zamiast zlecać je firmom prywatnym.

5. Opłata kilometrowa powinna służyć mieszkańcom kraju.

Wraz z nowo wprowadzoną opłatą kilometrową, 37 miliardów wpłynie do Skarbu Państwa bez warunków dotyczących ich wykorzystania. Jednak opłata kilometrowa powinna słusznie służyć wszystkim projektom transportowym mieszkańców kraju, a wykorzystanie środków powinno być związane z tymi projektami. Samorządy, a zwłaszcza Reykjavík, ponoszą co roku znaczne koszty związane z asfaltowaniem, utrzymaniem i czyszczeniem dróg, funkcjonowaniem transportu publicznego oraz budową infrastruktury transportowej. Słusznie opłata kilometrowa powinna być przeznaczona zarówno dla Zarządu Dróg i Wybrzeża, jak i dla samorządów, aby wspierać system transportowy.

6. Brak opłat na głównych drogach wyjazdowych z miasta.

Minister Finansów i Gospodarki rozważa obecnie wskrzeszenie starego widma opłat drogowych na wszystkich głównych drogach prowadzących do i z obszaru metropolitalnego. Mieszkańcy miasta finansowali i będą finansować wszystkie inwestycje drogowe w regionie poprzez podatki, opłaty lokalne i opłaty za przejechane kilometry. Dalsze pobieranie opłat na głównych drogach wyjazdowych z miasta jest zatem całkowicie nieuzasadnione, a miasto musi chronić interesy swoich mieszkańców, sprzeciwiając się temu. W projektach takich jak Sundabraut pobieranie opłat będzie również miało zniechęcający wpływ na użytkowanie, co jest sprzeczne z celem inwestycji.

7. Sundabraut – żądamy konsultacji i starannych prac

Sundabraut to duża inwestycja, która na stałe ograniczy cenne tereny przyrodnicze i rekreacyjne mieszkańców miasta, wraz ze znacznymi zakłóceniami dla dzielnic przylegających do konstrukcji. Dlatego konieczne jest pełne konsultowanie z mieszkańcami miasta wyboru opcji realizacji projektu, a także, aby wszystkie realistyczne opcje zostały poddane rzeczywistej ocenie i były przedmiotem dyskusji. Nie tylko te, które są najtańsze i najbardziej zakłócają najbliższe otoczenie. Należy położyć nacisk na to, aby inwestycje w obszarze metropolitalnym były gruntownie przemyślane, a także, aby nastąpiło silniejsze kształtowanie polityki dotyczącej tego, które tereny zielone powinny być objęte stałą ochroną.