Aby podstawowa stawka płacy minimalnej i próg wolny od podatku nigdy nie były poniżej oficjalnego minimum egzystencji.
Sprawy rynku pracy
Polityka zatwierdzona 19 maja 2019
Aby zmniejszyć różnicę między najwyższymi a najniższymi płacami.
Zapewnienie równości na rynku pracy i aby różne grupy otrzymywały takie same warunki za tę samą pracę.
Aby jasny plan działania został uruchomiony, gdy zostanie wykryty handel ludźmi, oraz aby szczególnie dokładnie monitorowano, czy agencje pracy tymczasowej przestrzegają prawa i przepisów, w przeciwnym razie zostaną ukarane.
Zapobieganie nadużyciom numerów identyfikacyjnych i kradzieży wynagrodzeń poprzez solidne ustawodawstwo i sankcje.
Aby poparto żądania ÖBÍ dotyczące odrzucenia oceny zdolności do pracy i zaprzestania redukcji świadczeń emerytalnych na zasadzie korona za koronę.
Aby wspierać tworzenie spółdzielni w formie demokratycznych przedsiębiorstw będących własnością pracowników.
Bronić demokracji w związkach zawodowych.
Zapewnienie godności, szacunku i bezpieczeństwa na rynku pracy, z godziwymi warunkami zatrudnienia i pracy.
Aby państwo i samorządy nie były wiodące w polityce niskich płac.
Zaprzestanie outsourcingu zadań w sektorze publicznym.
Należy w szczególności zadbać o to, aby pracownicy zagraniczni korzystali z tych samych warunków i praw co pracownicy islandzcy oraz mieli łatwy dostęp do informacji dotyczących prawa pracy i układów zbiorowych.
Aby zapobiec nieuzasadnionemu powiązaniu między pracodawcą a wynajmującym.
Aby aktywność zawodowa nie uszczuplała środków do życia emerytów lub innych osób, które polegają na dochodach z sektora publicznego.
Wydłużenie urlopu rodzicielskiego do 18 miesięcy.
Aby promowano większą demokrację w miejscach pracy.
Wspieranie bardziej humanitarnego społeczeństwa z 32-godzinnym tygodniem pracy.
Materiały dodatkowe
Islandzka Partia Socjalistyczna jest partią pracowników i wszystkich tych, którzy doświadczają niedostatku, niewidzialności i bezsilności. Ludzie powinni cieszyć się szacunkiem, godnymi warunkami, dobrymi warunkami pracy i bezpieczeństwem w miejscu pracy. Siła pracowników leży w ich jedności poprzez silne związki zawodowe.
Podmioty rynku pracy, publiczne lub prywatne, powinny zawsze opierać się na uznanym publicznym minimum egzystencji w najniższych stawkach podstawowych. Progi wolne od podatku powinny zostać podniesione, aby najniższe wynagrodzenia nigdy nie były opodatkowane. Niskie płace szkodzą społeczeństwu, ponieważ nakładają ogromne obciążenie na osoby o niskich dochodach, często z konsekwencjami w postaci wypadnięcia z rynku pracy przedwcześnie. Dlatego należy podnieść najniższe płace, a jednocześnie dążyć do tego, aby najwyższe płace w państwie i samorządach nie były większe niż trzykrotność najniższych. Ponadto należy zmniejszyć zachęty do wypłacania nadmiernych wynagrodzeń poprzez system podatkowy i ustawodawstwo.
Należy zapobiegać outsourcingowi przez państwo i samorządy określonych obszarów działalności (np. sprzątania i stołówek) w ich miejscach pracy i zamiast tego zatrudniać personel na stałe, który będzie wykonywał te prace na tych samych warunkach i z tymi samymi prawami co inni pracownicy publiczni.
Należy również dbać o równość w miejscach pracy i zapewnić, aby prawa ludzi nie były naruszane ze względu na płeć, pochodzenie, religię, niepełnosprawność czy wiek. Należy opracować politykę dotyczącą przyjmowania pracowników zagranicznych, aby znali swoje prawa i obowiązki, a infrastruktura społeczna mogła ich przyjąć, np. w zakresie zakwaterowania, usług socjalnych, nadzoru nad miejscami pracy i nauczania języka islandzkiego. Należy również monitorować, aby pracownicy zagraniczni, którzy nie znają islandzkiego rynku pracy, nie byli automatycznie umieszczani na najniższych stawkach, a ich wykształcenie i doświadczenie nie były niedoceniane przy ustalaniu wynagrodzenia. Należy również ustanowić jasne zasady dotyczące pracy wolontariackiej, aby nie podważała ona walki pracowników o lepsze warunki.
Ruch związkowy we współpracy z władzami i pracodawcami powinien zapewnić, aby wszystkie informacje dotyczące układów zbiorowych pracy były dostępne w różnych językach i aby ludzie, zarówno Islandczycy, jak i obcokrajowcy, młodzież czy pracownicy niepełnosprawni, byli lepiej chronieni przed wykorzystywaniem przez pracodawców. Ponadto ludzie powinni mieć prawo własności do swojego wkładu pracy, a przepisy ograniczające ogólne prawo do strajku powinny zostać zniesione.
Emeryci i inne osoby, które chcą i mogą pracować w niepełnym wymiarze godzin, nie powinny doświadczać gorszych warunków za swój wkład pracy, ani w formie wynagrodzenia, ani w formie redukcji świadczeń (korona za koronę), aby zapobiec wpadaniu ludzi w pułapkę ubóstwa. Należy również dążyć do eliminacji uprzedzeń wobec osób niepełnosprawnych w miejscach pracy i bardziej zdecydowanie zająć się kwestiami dostępności.
Należy zwiększyć udział pracowników w podejmowaniu decyzji w firmach i dać im większy udział w ich zyskach. Należy dążyć do tego, aby pracownicy mieli swoich przedstawicieli w zarządach swoich miejsc pracy i dążyć do tworzenia spółdzielni w formie demokratycznych przedsiębiorstw będących własnością pracowników. W przypadku zmiany właściciela lub bankructwa firm, pracownicy zawsze powinni mieć prawo pierwokupu.
Tworzenie demokratycznych przedsiębiorstw powinno być ułatwione m.in. poprzez ulgi podatkowe i korzystne kredyty operacyjne. Spółki akcyjne powinny mieć również możliwość przekształcenia się w spółdzielnie i uzyskania dostępu do tych samych ulg i kredytów. Do założenia spółdzielni wystarczy dwóch członków założycieli.
Należy chronić demokrację w związkach zawodowych m.in. poprzez przepisy dotyczące maksymalnego czasu zasiadania w zarządach i komisjach oraz poprzez zwiększanie aktywności członków.
Zarządy funduszy emerytalnych powinny zawsze składać się z członków funduszu, którzy wpłacają lub wpłacali do nich składki i nabyli prawa, i nikogo innego.