Öflugur Strætó rekinn af borginni fyrir borgarbúa
Samgöngumál í borgarstjórnarkosningum
Borgarlína er hraðstrætó
Burt með öppin — Bílastæðasjóður hætti að leyfa milliliðum að græða á notendum
Hraustari, hreinni og öruggari borg
Kílómetragjaldið á að þjóna landsmönnum
Engar gjaldtökur á stofnbrautum úr borginni
Sundabraut — krefjumst samráðs og vandaðra verka
1. Öflugur Strætó rekinn af borginni fyrir borgarbúa
Lækkun gjalda samhliða aukinni þjónustu tryggir velgengni Strætó og Borgarlínu
Frekari efling á Strætisvögnum Reykjavíkur er nauðsynleg til að auka notkun og traust borgarbúa á almenningssamgöngum höfuðborgarsvæðisins. Þetta felst í tíðari ferðum á núverandi stofnleiðum, betri tengingu við grunnþjónustu og matvöruverslanir, og lækkun almennra fargjalda ásamt innleiðingu hagstæðari korta. Hagstæð árskort og mánaðarkort eru forsenda þess að Strætó sé vænlegur kostur fyrir borgarbúa. Við ætlum að byrja á því að vinda ofan af stöðugu gjaldhækkunum og lækka árskortið – með það sem endanlegt markmið okkar skrúfa niður fargjöldin þar til almenningssamgöngur verða með öllu gjaldfrjálsar. Ef Akureyri getur haft gjaldfrjálsan Strætó getur Reykjavík það.
Stöðvum einkavæðingu – Strætó rekinn í þágu borgarbúa
Áætlun yfirvalda er að selja allar eignir Strætó Bs. og útvista rekstrinum í heild sinni á næstu þremur árum. Einkafyrirtæki munu þá sjá um allan akstur og eignarhald á vögnunum. Meintur sparnaður útvistunar byggist á því að gefa einkafyrirtækjum leyfi til að níðast á aðfluttu vinnuafli á lágmarkslaunum með ekkert starfsöryggi. Útvistun leiðir sömuleiðis til sterkari samningsstöðu einkaaðila gagnvart hinu opinbera þar sem afleiðingarnar verða lakari og dýrari þjónusta.
Fjárfestum í mannauð borgarinnar
Við viljum að vagnstjórar séu opinberir starfsmenn, og að allir starfsmenn Strætó af erlendum uppruna fái íslenskukennslu á launum: Fjárfesting í mannauð borgarinnar skilar sér til notenda þjónustunnar og samfélagsins í heild.
Tryggjum að Strætó tengi alla Reykvíkinga – eitt kerfi fyrir alla borgarbúa
Raunin er sú að mörg hverfi eru illa tengd grunnþjónustu og öðrum borgarhlutum nema með einkabíl og þetta vandamál er að ágerast með byggingum nýrra hverfa án heildarskipulags. Flestir þjónustukjarnar þar sem matvöruverslanir hrúgast saman eru til dæmis með veikar tengingar við Strætókerfið. Við verðum að hugsa um almenningssamgöngur sem heildrænt kerfi sem ræður við að þjónusta stækkandi hóp notenda.
2. Borgarlína er hraðstrætó
Sérakreinar eru forsenda fyrir áreiðanlegar samgöngur í borginni
Almenningssamgöngur með leiðakerfi sem er sjálfstætt frá almennri umferð er nauðsynlegt til að tryggja áreiðanlega þjónustu. Borgir af sambærilegri stærð og Reykjavík á Norðurlöndunum eru á fullu að byggja upp ýmis konar almenningssamgöngur sem eru sjálfstæðar frá bílaumferð þar á meðal með sérakreinum.
Stöðvum fúsk og tafir á verkefnum
Þróun og framkvæmd Borgarlínunnar er dæmi um þá rörsýn sem einkennir flest stærri verkefni borgarinnar. Verkefni festast í nefndum og erlend ráðgjafafyrirtæki fá óeðlilega mikið vægi við framgang þeirra. Á þeim ellefu árum sem Borgarlínan hefur verið í þróun hefur hún verið í sífelldri endurskoðun án þess að til nokkurra framkvæmda kæmi.
Bættar almenningssamgöngur munu laga umferðateppuna
Tafastuðulinn fyrir Reykjavík var 87% að meðaltali á síðdegis-háannatíma árið 2025. Það þýðir að ferðatími tvöfaldast nærri því á háannatíma. Það að fækka bílum um 5–12% á háannatíma er nægilegt til að létta stórlega á samgöngutöfum. Til að hvetja fólk til að sleppa einkabílnum er mikilvægasti liðurinn að almenningssamgöngur festist ekki sjálfar í teppunum.
3. Burt með öppin – Lagfærum bílastæðavandamál borgarinnar
Eitt app á vegum borgarinnar
Bílastæðasjóður á að sjá um innheimtu gjalds fyrir bílastæði í eigu borgarinnar án milliliða. Borgin á að þróa sitt eigið app og ýta þar með einkafyrirtækjunum út í kuldann.
Hagkvæmni fyrir borgina – sparnaður fyrir borgarbúa
Borgin tapar ekki á slíku kerfi til lengri tíma og borgarbúar fá kerfi sem er einfaldara og ókeypis að nota. Einkafyrirtækin græða hundruði milljóna árlega í gegnum þessi notkunargjöld – skrúfum fyrir þetta!
Íbúakort eiga ekki að vera gjaldskyld
Fyrirkomulagið í kringum íbúakort er bæði óréttlátt og illskiljanlegt. Einstaklingar sem lifa á gjaldskyldum svæðum miðborgarinnar og hafa ekkert bílastæði við íbúð sína eiga ekki að þurfa að borga fyrir íbúakort.
Viðunandi fjöldi bílastæða í skipulagi nýbygginga
Við lifum í raunveruleikanum og nýbyggðar íbúðir verða að vera skipulagðar með fullnægjandi bílastæðafjölda sem endurspeglar raunhæfar ferðavenjur Reykvíkinga.
4. Hraustari, hreinni og öruggari borg
Skotheldir innviðir fyrir hjólandi og gangandi vegfarendur
Það þarf að spýta í lófanna í uppbyggingu hjóla- og göngustíga. Ef þetta á að vera raunverulegur og öruggur valkostur fyrir borgarbúa þarf að gera hjólandi og gangandi vegfarendum kleift að komast ferða sinna án þess að bílaumferð stofni þeim í hættu.
Útrýmum svifryki
Svifryk á höfuðborgarsvæðinu er alvarlegt lýðheilsuvandamál sem getur valdið alvarlegum heilsuskaða. Til að ná árangri er nauðsynlegt að draga verulega úr notkun nagladekkja meðal borgarbúa þar sem þau rífa vegina tugfalt meira en vetrardekk. Að gera nagladekk gjaldskyld hefur reynst mjög vel til að draga úr notkun þeirra í flestum borgum á Norðurlöndum.
Rafbílainnviðir fyrir vinnandi fólk
Það á að endurvekja Styrktarsjóð hleðslustöðva rafbíla fyrir fjölbýlishús til að byggja upp innviði rafbílavæðingar fyrir almenning. Rafbílavæðingin má ekki skilja lágtekjuhópa eftir og borgin á að byggja upp innviði fyrir launafólk.
Snúum við útvistun á snjómokstri, hálkuvörnum og vegahreinsun
Borgin á að hætta alfarið útvistun á þessari grunnþjónustu vegakerfisins sem er nauðsynleg til að tryggja öryggi borgarbúa.
Hættum allri útvistun á malbikun, viðhaldi vega, og hraðahindrunum
Borgin eyðir á bilinu 1–1,5 milljörðum árlega í malbikun. Borgin þarf að nýta Malbikunarstöðina Höfða til að sinna þessu í stað útvistunar til einkafyrirtækja.
5. Kílómetragjaldið á að þjóna landsmönnum
Með nýtilkomnu kílómetragjaldi munu 37 milljarðar renna í Ríkissjóð án skilyrða um notkun þeirra. En kílómetragjaldið ætti réttilega að þjóna öllum samgönguverkefnum landsmanna og notkun fjármagnsins vera bundið við þau verkefni. Sveitarfélög og þá sérstaklega Reykjavík standa undir verulegum kostnaði ár hvert vegna malbikunar, viðhalds og hreinsun vega, reksturs almenningssamgangna og uppbyggingu á samgöngumannvirkjum. Réttilega ætti kílómetragjaldið að vera eyrnamerkt bæði Vegagerðinni og sveitarfélögunum til að standa undir samgöngukerfinu.
6. Engar gjaldtökur á stofnbrautum úr borginni
Fjármála- og efnahagsráðherra skoðar nú að endurvekja hinn gamla draug veggjalda á öllum helstu leiðum til og frá höfuðborgarsvæðinu. En borgarbúar hafa og munu fjármagna allar vegaframkvæmdir svæðisins með sköttum, útsvari og kílómetragjaldi. Frekari gjaldtaka á stofnleiðum úr borginni eru því með öllu óréttlætanlegar og borgin verður að vernda hagsmuni íbúa sinna með því að andmæla þeim. Í verkefnum eins og Sundabraut mun gjaldtaka einnig hafa letjandi áhrif á notkun sem stríðir gegn tilgangi framkvæmdarinnar.
7. Sundabraut – krefjumst samráðs og vandaðra verka
Sundabraut er stór framkvæmd sem mun skerða dýrmæt náttúru og útivistarsvæði borgarbúa til frambúðar, ásamt töluverðu raski fyrir hverfi sem liggja við mannvirkið. Því er nauðsynlegt að fullt samráð sé haft við borgarbúa um val á framkvæmdarkostum og ennfremur að allir raunhæfir kostir fari í raunverulegt mat og séu til umræðu. Ekki einungis þeir sem eru ódýrastir og raska nærumhverfinu mest. Áherslan sé á að framkvæmdir á höfuðborgarsvæðinu séu hugsaðar til hlítar og ennfremur að sterkari stefnumótun eigi sér stað um hvaða græn svæði eigi að halda hlífðarskyldi yfir til frambúðar.